Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಪ್ರತಿಬಿಂಬ

ಪ್ರತಿಬಿಂಬ

ಅಪ್ಪ ಪ್ರತಿ ಬಿಂಬ
ಅಮ್ಮ ಗತಿ ಬಿಂಬ
ಮಕ್ಕಳು ‘ಕರಿ’ ಬಿಂಬ!


‘ಹೌದು! ಅಂದವರ್‍ಯಾರು?
ನಮ್ಮನ್ನು ತಬ್ಬಲಿಗಳೆಂದು?
ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮರಿಲ್ಲದಾ ಅನಾಥರೆಂದು?!’


ಅಕ್ಕನ ನೋಡು:
ಅಪ್ಪನ ಹೋಲಿಕೆ!
ಮಾತು, ಕಥೆ, ವ್ಯಥೆ…
ಎಲ್ಲ ಟಂಕಸಾಲೆಯಂತೆ!
ನೋಟುಗಳ ಮುದ್ರಣದಂತೆ!
ಅಪ್ಪಟ ಝೆರಾಕ್ಸ್ ಪ್ರತಿಗಳಂತೆ!!


ಇನ್ನು ಅಮ್ಮ-ತಮ್ಮನಂತೆ!
ಮೂಗು ಅಳ್ಳಿ ಮೂಗು,
ಮುಶಿಣಿ ಹಂದಿಯಂತೆ,
ಹಲ್ಲುಗಳು ಕೊಪ್ಪೆ ಪಾಸಿನಂತೆ!
ಕೈಕಾಲುಗಳು:
ಕಾಗೆ, ಕೋಳಿ, ಗುಬ್ಬಿಯಂತೆ!


‘ಅಂದವರ್‍ಯಾರು?
ನಾವು ಬೇರೆ ಬೇರೆಂದು??’…
ಮಕ್ಕಳು, ಮರಿಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು…
ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮರ ಪಡಿಯಚ್ಚಿನಂತೆ!


ಚರಿತ್ರೆಯೆಂದರೆ… ನಮ್ಮದು!
ಈ ಜಗವ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾ… ತಾತ, ಮುತ್ತಾರದು!
ಇತಿಹಾಸ ಸೃಷ್ಠಿಸಲು,
ಹೊಸತು ರಚಿಸಲು
ಸಾಧ್ಯ ಸಾಧ್ಯ…
ಈ ನಮ್ಮ ಮನೆ, ಮನಗಳ, ವ್ಯಥೆ, ಕಥೆಯಿಂದ!!
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...