Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ನೀ ಹೂಂ ಎಂದರೆ ಮಾತ್ರ!

ನೀ ಹೂಂ ಎಂದರೆ ಮಾತ್ರ!

ಕಥೆಯಂತೂ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಕಂದ
ಆದರೊಂದೇ ಷರತ್ತು
ಕಥೆ ಕೇಳುವ ಕುರುಹಿಗೆ
ಕಥೆಗೆ ಉಸಿರಂತೆ
ನೀ ‘ಹೂಂ’ ಎಂದರೆ ಮಾತ್ರ
ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ
ಕಥೆ ತಡವರಿಸದೆ!

ಆಡ್ಡಗೋಡೆಯ
ಮೇಲಿನ ದೀಪ
ಇತ್ತಲೂ ಒಂದಿಷ್ಟು
ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿ
ಅತ್ತಲೂ ಒಂದಿಷ್ಟು
ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿ
ಎರಡೂ ಬದಿ ಒಂದಿನಿತು
ಕತ್ತಲುಳಿದರೆ ಏನು?
ಕಥೆ ಮುಂದುವರಿಯದೇನು?

ಅಂಗೈಯಲಿ ಅರಳಿ
ನಗುತಿದ್ದ ಚಂದ್ರಮ
ಥಟ್ಟನೆ ಸಿಟ್ಟುಗೊಂಡು
ಕೈಗೆಟುಕದ ಬಾನಿಗೆ ಹಾರಿ
ಅಟ್ಟಹಾಸದಿ ಗಹಗಹಿಸಿದ್ದು
ಕಥೆಯಾಯಿತೇನು?
ಚಂದ್ರಮ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೇನು?
ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕಥೆ ಮುಂದುವರೆಯಿತು
ತಾನು!

ಆಳಕ್ಕೆ ಊರಿನಿಂತ ಬೇರು
ಗೆದ್ದಲಿಗಾಹುತಿಯಾಗಿ
ಹುಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ
ತಾನೆ ಶಾಶ್ವತ ಎನ್ನುತ್ತಾ
ಮೆರೆಯುತಿದೆ ಮೇಲ್ಮರ
ಬೇರು ಸತ್ತರೆ ಏನು?
ಮರ ಮೆರೆದರೆ ಏನು?
ಕಥೆಯಂತೂ ನಿರಾತಂಕ ಸಾಗದೇನು?

ಚರಿತ್ರೆ ಬರೆದಿಟ್ಟರೆ ಏನು?
ಬರೆದಿಡದಿದ್ದರೆ ಏನು?
ಬದುಕಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲವಲ್ಲ
ಇತಿಹಾಸದ ಹೊರಗಿದ್ದರೂ
ಅದರ ಒಳಗಿದ್ದರೂ
ಕಥೆಯಂತೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ
ನದಿಯಂತೆ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ!

ಆದರೆಲ್ಲಾ ನೀ
ಕಥೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ಹೂಂ ಎಂದರೆ ಮಾತ್ರ!
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...