Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಮನಃಸ್ಸಾಕ್ಷಿ

ಮನಃಸ್ಸಾಕ್ಷಿ

ಸದಾ ನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ
ಮಿಡಿಯುತಿರು ಸಾಕ್ಷಿಯೇ
ಸದಾ ನನ್ನ ಕಿವಿಯೊಳಗೆ
ನುಡಿಯೇ ಮನಃಸಾಕ್ಷಿಯೇ

ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯಲಿ ಇರು ನೀನು
ನನ್ನ ನಗೆಯಲ್ಲಿ ಇರು ನೀನು
ಸದಾ ನನ್ನ ಬಗೆಯಲ್ಲಿರು
ಸದಾ ನನ್ನ ಬೆಳಕಾಗಿರು

ಕಣ್ಗುರುಡ ನಾ ಕಾಣದೆಯೇ
ತಪ್ಪು ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡುವಾಗ
ನ್ಯಾಯ ಯಾವುದನ್ಯಾಯ ಯಾವುದು
ಸತ್ಯ ಯಾವುದಸತ್ಯ ಯಾವುದು
ಹಿತ ಯಾವುದಹಿತ ಯಾವುದು
ಪುಣ್ಯ ಯಾವುದು ಪಾಪ ಯಾವುದು
ಎಂದು ನಾ ತಿಳಿಯದಾಗ

ಅನ್ಯತ ನಾನು ನುಡಿಯದಂತೆ
ಇರು ನನ್ನ ಮಾತಿನಲಿ
ಯಾರ ಮೇಲೂ ಎರಗದಂತೆ
ಇರು ನನ್ನ ಕೈಗಳಲಿ
ಭಾವವೆಂದೂ ತಪ್ಪದಂತೆ
ಇರು ನನ್ನ ಭಾವನೆಯಲಿ

ಅಂತರ್‍ಯಾಮಿ ನೀನೇ ನನ್ನ
ಸರ್‍ವಸಾಕ್ಷಿ ನೀನೇ ನನ್ನ
ಬೇರೆ ನನಗೆ ದೈವವಿಲ್ಲ
ಬೇರೆ ನನಗೆ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ

ಮೃದುವಾಗಿಸು ನನ್ನ ಮಾತ
ಕರುಣೆಯಾಗಿಸು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ
ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿಸು ನನ್ನ ತುಟಿಯ
ಶಾಂತಿಯಾಗಿಸು ನನ್ನ ಮುಖವ

ಓ ನನ್ನ ಸಾಕ್ಷಿ
ಮನಃಸ್ಸಾಕ್ಷಿ
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...