Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ನೆನಪುಗಳೇ!

ನೆನಪುಗಳೇ!

ನೆನಪುಗಳೇ
ಬಾರದಿರಿ! ಬಾರದಿರಿ!

ಸೊಂಡಿಲಾಡಿಸುತ್ತ ಬಂದು
ಮೊದಲೆ ಕದಡಿಹೋದ ಕೊಳವ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕದಡುತ,
ಎರಡೆ ದಿನಕೆ ತಾನೆ ಬಾಡಿ-
ಹೋಗಲಿರುವ ಒಂದೊ ಎರಡೊ
ಹೂವುಗಳನು ಕಿತ್ತು ಬಿಸುಟು
ಘೀಳಿಡುವ ಆನೆಯಂತೆ
ಬಾರದಿರಿ! ಬಾರದಿರಿ!
ಮನದ ಕೊಳವು ತನಗೆ ತಾನೆ
ಬತ್ತಿಹೋಗಲನುವು ಕೊಡಿ!
ನುಗ್ಗದಿರಿ! ನುಗ್ಗದಿರಿ!
ನೆನಪುಗಳೇ:
ಬಾರದಿರಿ! ಬಾರದಿರಿ!

ಎದೆಯ ಬಸಿರು ಒಂದೆ ಸಮನೆ
ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನ ಕೂಸುಗಳನು
ಹೆತ್ತು ಹೆತ್ತು ಹೆರಿಗೆನೋವಿನಿಂದ ನರಳುವಂತೆ
ಮಾಡಬೇಡಿರಿ!
ನದಿಯ ತಡಿಯ ಮಳಲ ಕೆರೆದು ಕೆರೆದು ಬಗೆದು ಬಗೆದು
ನೀರುಕ್ಕಿಸುವಂತೆಯೇ,
ಕಣ್ಣಿನೊಳಗೆ
ಇಲ್ಲದಿರುವ ಕಂಬನಿಗಳ
ತಾರದಿರಿ! ತಾರದಿರಿ!
ಬಾರದಿರಿ! ಬಾರದಿರಿ!
ನೆನಪುಗಳೇ!

ಅಂದು-ನಿಮ್ಮನಿಂದು ಹೆರುವ
ಅನುಭವಗಳ ಸವಿಯುವಂದು-
ಮನಕಾಸರೆಯಾಗಿ ದೇಹ
ನಿಂತು ನರಳಿತು,
ಅಂದನುಭವದಗ್ನಿ ಕುಂಡ-
ದಲ್ಲು ದೇಹ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ
ನಿಂತು ಮನನ ಕಾದಿತು!

ಇಂದು ನಿಮ್ಮ ಧಾಳಿಗೆಲ್ಲ
ಮನವದೊಂದೆ ಗುರಿಯು ಕಣಾ!
ನೆನಪ ಶಾಖವೊಂದೆ ಸಾಕು
ಮನದಣುವನು ಸಿಡಿಸಲು!
ಇರುವ ಒಂದೊ ಎರಡೊ ಆಸೆಗಳನು
ಸುಟ್ಟು ಕರಿಕು ಮಾಡಲು!
ನೆನಪುಗಳೇ ಬಾರದಿರಿ!
ಬಾರದಿರಿ! ಬಾರದಿರಿ!
* * *

ಯಾರು?
ಸರಿ ನೀನೋ?
ಅಂದು ನನ್ನ ಬಾಳನೋಡಿನಲ್ಲಿ
ಅರಳ ತೆರದಿ ಹುರಿದುದೊಂದೆ
ಸಾಲದೇನೆ?
ನೆನಪನೇರಿ ಬರುವೆಯೇಕೆ?
“ನಾನೆ ಬಂದರೇನೊ ಎಂತೊ?”
ಎಂಬ ಭಯವೆ?
ಅಂದು ನಿನ್ನನಂತೆ ಬಿಟ್ಟು
ತಪ್ಪ ಮಾಡಿದೆ.
ಹೇಡಿ! ತೊಲಗು ಸಾಕು! ಸಾಯಿ!
“ಸಾಯಿ”!
ಸಾವು?
ಓ ಗೆಳೆಯನೆ ಎಂಥ ಸಾವೊ ನಿನ್ನದು?
ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳನು ಬಿಟ್ಟು
ಸಾಯ್ವುದಕೇ ಊರಿನಿಂದ
ನಗುತ ಬಂದೆ!
ಸಾವೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪು!
ನೀನೆಂದರೆ
ನಿನ್ನ ನಗೆ ನಿನ್ನ ಮಾತು
ನಿನ್ನ ಒಲವು, ನಿನ್ನ ಸರಸ-
ಇವುಗಳೊಂದು ಮನಕೆ ಬಾರವು!
ಬರುವುದೊಂದೆ!
ಅದೇ ನಿನ್ನ ಹೆಣದ ಚಿತ್ರ!
ನಿನ್ನ ಮಾತು ಬಂದರೆ ಸರಿ
ನಿನ್ನ ಹೆಣವೆ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ!
ಓ ಗೆಳೆಯನೆ! ಏಕೆ ಸತ್ತೆ?
‘ಬದುಕಿ’ದೆನ್ನ ನೇಕೆ ಕೊಲುವೆ?
ಹೆಣದ ನೆನಪ ತಂದು ನೀನು
“ಹಾಳು ಗೆಳೆಯನಿವನ ಸ್ನೇಹ
ಯಾವ ಶಾಪದೊಂದು ಫಲವೊ!”
ಎಂಬನುಚಿತ ನುಡಿಯ ಬಾಯ್ಗೆ
ತಾರದಿರು! ತಾರದಿರು!
ಕರಗು ಕರಗು ಕರೆಗೆಲೆ!
* * *

ಶುದ್ಧ ಹುಚ್ಚು!
ಕರಗೆಂದರೆ ತೊಲಗೆಂದರೆ ಸಾಯೆಂದರೆ
ಕರಗುವವೇ, ತೊಲಗುವವೇ, ಸಾಯುವವೇ
ಮನದ ಗೋರಿಯಿಂದೇಳುವ
ನೆನಪ ಪ್ರೇತ ಪಂಕ್ತಿಯು?

ನೆನಪುಗಳೇ!
ನಿಮ್ಮ ಕಾಲ ಹಿಡಿದು ಬೇಡುವೆ!
ಇಂತು ಒಂದೆ ಸಮನೆ ಬಗೆಗೆ
ಬಾರದಿರಿ! ಬಾರದಿರಿ!
ದುಗುಡವನ್ನು
ತಾರದಿರಿ! ತಾರದಿರಿ!
ಎಲ್ಲಿಂದಲೊ
ಸೋರದಿರಿ! ಸೋರದಿರಿ!
ಬಂದಂತೆಯೆ ಮಾಯವಾಗಿ
ಮತ್ತೆ ಇತ್ತ ಬಾರದಿರಿ!
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

(ದುಡ್ಡೇ ಧರ್ಮ, ದುಡ್ಡೇ ನೀತಿ, ದುಡ್ಡೇ ನ್ಯಾಯ, ದುಡ್ಡೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ. ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಹೇಸಿಕೆಲಕಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯದ ಕೆಲವು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ, ದುರಾಶೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ, ಹೊತ್ತು ಸಾಧಿಸಿ ಕತ್ತೆಯ ಕಾಲನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದು ಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು...

ಕತ್ತಲ್ಗಡಲ ತಳದಲಿತ್ತು ಲೋಕ. ಕೋಟಿ ತಾರೆಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಗಗನತಲ, ನಿಶಾಸುಂದರಿಯ ವಜ್ರಖಚಿತ ನೀಲಾಂಬರದ, ಹರಡಿದ ಸೆರಗಿನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು. ನೀರವ! ನಿಶ್ಚಲ! ಅನಿಲನು ಕೂಡ ದಿನವೆಲ್ಲ ಅಲೆದಲೆದು, ಸೊಕ್ಕಿ ಮೆರೆದು ಸೊರಗಿ ಸೋತು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ. ಒಂದು ಮನೆ. ಅದರ ಹೆಸರು “ಮಾಯಾಲಯ...

ಅವನ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತಾ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಪುರಾಣ, ವೇದಗಳು, ಕುರಾನ್, ಬೈಬಲ್‌ಗಳೇ ಬಹು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಅವನ್ಯಾವ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೂ ಓದಿದವನಲ್ಲ. ಯಾವ ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವವನಲ್ಲ. ದೇವರಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುವುದವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹು...

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶವೃಕ್ಷವನ್ನು ಏರಿದ್ದನು. ಅವನ ಉಷ್ಣವಾದ ಕಿರಣಗಳು ದೇವಗಿರಿಯ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಪ್ತಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದುವು. ಅತ್ತಿತ್ತ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವುಗಳು ವೃಕ್ಷಛಾಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಮೆಲುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದುವು; ಆಗಾಗ ಬಾಲಗಳನ್ನು ಬೀಸುತ್ತ, ಬೆನ್ನಮೇಲಿನ ...

ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಜಾವ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಕುಟೀರದ ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಮುದುಕನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಸುಮಾರು ಆರು ಅಂಗುಲ ಉದ್ದದ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ತನ್ನ ಬಿಳಿ ದಾಡಿಯ ರಾಶಿಯ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ಎಡಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಿಕ್ಕು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾ ಸೂರನ್ನು ದಿಟ್...

ಭರತಖಂಡ ಪುರಣೇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮಾನುವರ್ತಿಗಳಾದ, ವೀರತ್ವದಿಂದ ಕೀರ್ತಿವಂತೆಯರಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅನೇಕರಿರುವರು. ತೇಜಸ್ವಿನಿಯಾದ ಕೈಕಾ ದೇವಿಯು ರಾಕ್ಷಸರ ಸಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸಹಾಯಕನಾದ ದಶರಥನ ಕಳಚಿ ಹೋದ ರಥಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೋಮಲ ಹಸ್ತಾಂಗುಳಿಯನ್ನು ಸಿಲುಕಿಸಿ, ತನ್ನ ವೀರಪತಿ...