Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಮನೆ ಉರಿಯುತಿದೆ

ಮನೆ ಉರಿಯುತಿದೆ

ನಮ್ಮ ಮನೆ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡು ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ ನೋಡಿರೊ!
ಆದರೂ ನಮ್ಮದು ಭವ್ಯ ದಿವ್ಯ ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸಿದ್ದೀರಿ

ನಮ್ಮ ಜನ ಕ್ಷಯ ರೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ ಕಾಣಿರೋ! ಆದರೂ
ನಾವು ಭೀಮ-ರಾಮಾರ್ಜುನರೆಂದು ನಂಬಿದ್ದೀರಿ

ನಮ್ಮ ಕೋಣೆಗಳು ಕತ್ತಲ ಮಸಿ ಉಗುಳುತ್ತಿವೆಯಲ್ಲರೋ
ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳು ಬಂಡೆಗಟ್ಟಿವೆಯಲ್ಲರೋ!
ನಮ್ಮ ತಲೆ ಒಡಕು ಚಿಪ್ಪುಗಳಾಗಿವೆಯಲ್ಲರೋ,
ನಮ್ಮ ದಾರಿಗಳೆಲ್ಲ ಸುಡುಗಾಡ ಕಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಒಯ್ಯುತ್ತಿವೆಯಲ್ಲರೋ!
ನಮ್ಮ ಅನ್ನವೆಲ್ಲ ನಾಯಿಪಾಲು, ಧಾನ್ಯವೆಲ್ಲ ಇಲಿ ಹೆಗ್ಗಣಪಾಲು
ನಮ್ಮ ಹೂವೆಲ್ಲ ತಿಪ್ಪಿಪಾಲು, ನಮ್ಮ ಯೌವನಗಳೆಲ್ಲ
ಬಚ್ಚಲಪಾಲಾಗುತ್ತಿವೆಯಲ್ಲರೋ!

ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಬರಲಿ ಶ್ರೀರಂಗನ ದಯೆಯೊಂದಿರಲಿ ಎಂದು
ಅನಾಸಕ್ತಿ ಯೋಗದ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ, ಅದೃಷ್ಟದ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ
ಜೀವಚ್ಛವಗಳಾಗಿ ಸಾಯುತ್ತಿರುವಿರಲ್ಲೋ!

ನೋಡಿರೋ ಬೇರೆ ಮನೆಗಳ ನೋಡಿರೋ
ಬೇರೆ ಜನಗಳ ನೋಡಿರೋ, ಅವರ ತೋಟಪಟ್ಟಿ
ದಾರಿ-ಪರಿ, ಬಾಳು-ಸಾಧನೆಗಳ ನೋಡಿರೋ,
ನೋಡಿ ನಮ್ಮನ್ನ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿರೋ,
ಕೊಳ್ಳಿರೊ, ಬೆಂಕೀರೋ,
ಮನೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ ನೋಡಿರೋ
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...