ರತ್ನಾ ಕರಾಧೀಶ್ವರನು ಬೆರಳಿನಲ್ಲಿಟ್ಟ
ಬಾಳ ಹರಳಿನ ಚಲುವ ತಿಳಿದೆಯೇನು?
ಇಣಿಕಿ ನೋಡಲು ಕುಣಿವ ಬಗೆಬಗೆಯ ಬಣ್ಣಗಳ
ಇಂದ್ರಜಾಲವನೆಲ್ಲ ಅಳೆದೆಯೇನು?
ಅದರನಂತತೆಯ ಚಿಂತನದಲಿಹ ಮಣಿಗಾರ,
ಉಪಲದೀಕ್ಷಿತ, ರತ್ನರಸಿಕನಾಗಿ
ನೀ ಬಾಳುವದು, ಕಂದ! ಜ್ಯೋತಿ-ಜೋತಿಷಿಯಾಗಿ,
ಎಣೆಯಿರದ ಮಾಣಿಕ್ಯಮೂರ‍್ತಿಯಾಗಿ!
ತೇರೇರಿ ಬಂದಿರಲು ಮುಂಗಾರು, ಬಾಳಿನಾ
ಮುನ್ನೀರಿನಾಳದಲಿ ಸುಪ್ಪಾಣಿ-ಮುತ್ತು
ಇರುವವೆನಿತೆನಿತೊ ತಳತಳಿಸಿ! ಮುಂಗಾಣದಲೆ
ಹಳಹಳಿಸುತಿರಲು ನಿನಗೇನು ಗೊತ್ತು?
ಆಗಿನ್ನು! ಅಣಿಯಾಗು! ಕುಂಗರುತ್ತಂಕನಿರು!
ನೀರ ನೆಲೆಗಾಣ್ವ ಹಂಬಲಿಕೆಯಿರಲಿ!
ತೋರ‍್ಮುತ್ತುಗಳ ಮನನ, ನೀರ‍್ಮುತ್ತುಗಳನುದಿನ
ಪವಣಿಸುವ ಹವಣಿಕೆಯು, ಹುಟ್ಟಿ ಬರಲಿ!
ಒಂದೆಂದರೊಂದಲ್ಲ, ನೂರೊಂದು : ಎಂಬುದನು
ಯಾವ ಗಣಿತಿಯು ತಿಳಿದನವನೆ, ಗಣಿತಿ!
ಒಂದಪರಿಮಿತವೆಂಬುದನು ಕಂಡವನೆ ಕಂಡ!
ಢಾಳೈಸುವದು ಅವನ ಪ್ರಾಣ-ಪ್ರಣತಿ!
ಚಿಕ್ಕಗಳನೆಣಿಸೇಳು! ಒಂದೆ ಆಕಾಶದಲಿ
ಇರುವ ನಕ್ಷತ್ರದಕ್ಷೋಹಿಣಿಯ ಗುಣಿಸು!
ಒಂದೆ ಧಾರುಣಿಯಲಿಹ ಕಾಣೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹಿಸು!
ಇದರ ತಾಳಕೆ ನಿನ್ನ ಎದೆ-ಮನವ ಕುಣಿಸು!
ಎಲ್ಲ ಅವತಾರಗಳ ಸೊಲ್ಲ ನುಂಗಿತು ಮುಗಿಲು;
ಮೆಯ್ಯ-ನೆಲ ; ಮಾತುಗಳ,-ನಮ್ಮ ಮನವು.
ತಣಿದಿಲ್ಲ ನೆಲ-ಮುಗಿಲು-ಮನ, ಶರಣರೊಡನಿದ್ದ
ಜೀವಗಳು ಮಾತ್ರ ತಣಿದವು. ಇದರ ನೆನಹು
ಎಚ್ಚರಿಸಿರಲಿ ನಿನ್ನ. ಇನ್ನಿರಲಿ ಮನುಕುಲದ
ಆ ದಿವ್ಯ ಅನುಭವವೆ ನಿನ್ನ ಸ್ಫೂರ‍್ತಿ!
ಅವನಲ್ಲಿ ಅವನ ಜಾತಿಯೆ ಹೂತು ಮಾಗಿರಲು,-
ಮಾನವನ ಜೀವಮಾನಕೆ ಬಂತು ಪೂರ‍್ತಿ!
ನಂಬದಿರು ಒಂದೆ ಧರ‍್ಮವ, ಒಂದೆ ಮಾರ‍್ಗವನು!
ಇಂಬುಗೊಡದಿರು ಯಾವುದೊಂದೆ ಶ್ರುತಿಗೆ!
ಕಂಬನಿಯ ಮಿಡಿಯದಿರು ನನ್ನದೇನಿಲ್ಲೆಂದು :
ಇಂಥ ಹಮ್ಮಳೆಯುವದು ನಿನ್ನ ಚ್ಯುತಿಗೆ.
ತಕ್ಕೆಬೀಳಾಗಸಕೆ! ಎಲ್ಲ ದರ‍್ಶನಗಳಿಗೆ
ನೆಲವೆ ಒರೆಗಲ್ಲೆಂಬ ಶ್ರದ್ಧೆ ಬರಲಿ!
ಬಯಲಾಗು! ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗದಿರು! ಬಾನ್ನೆಲದ
ಹರಕೆಗಳು ಅಡಿ-ಮುಡಿಯ ಕಾಯುತಿರಲಿ!
*****
