ಅಮ್ಮ

ಎಲ್ಲರಂತೆ, ಎಲ್ಲದರಂತೆ,
ಸಹಜವೆಂಬಂತೆ
ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರಿಲ್ಲವೇ,
ಮಿನುಗುವ ತಾರೆಗಳಿಲ್ಲವೇ ಹಾಗೆ
ಸಂತಸ ನೀಡುತ್ತಿಲ್ಲವೇ ಅಂತೆ
ನೀನು ನನಗಾಗೇ ಎಂದು ತಿಳಿದೆ
ನಿನ್ನಾಳ,
ಅದರೊಳಗೊಂದರ್ಥ, ಒಂದಾಸೆ,
ಹೊರಡದ
ಹೊರಡಿಸಲಾಗದ ತುಮುಲ
ತುಡಿತ ಇತ್ತೆಂದು ಅರಿವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ
-ಅಮ್ಮ
ನಿನ್ನೊಳಗೂ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯವಿದೆ,
ಕುಡಿಗಳ ಹನಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದೆ,
ಎಂದು ಎಂದೂ ಅನ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ
ನಿನ್ನದೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೇ
ಎಂದು ಗರ್ವಿಸಿದೆ.
ನೀ ಸಿಟ್ಟಾಗಲಿಲ್ಲ, ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟೆ.
ನಗುಮೊಗದಿ ನೀಡಿದೆ.
ಆದರೂ ಮಕ್ಕಳ ಹಪಾಹಪಿಗೆ
ಎದೆಯೊಳಗೆ ಹಳಹಳಿಸಿದೆ.
ಹೈರಾಣಾದೆ-ಹಂಗು ತೊರೆದು ನಡೆದೆ.
ಈಗ ಹಳಹಳಿಕೆ ನನ್ನದೇ ಸೊತ್ತು.
*****

Leave a Reply

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Kannada and English

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Previous post ಎಷ್ಟೊಂದು ಗುಟ್ಟುಗಳು
Next post ಕರಾರಾದಲ್ಲಿ ಕವಿ

ಸಣ್ಣ ಕತೆ

  • ಸಂತಸದ ಚಿಲುಮೆ

    ಅಕ್ಬರ ಮಹಾರಾಜ ಒಮ್ಮೆ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ‘ಸಂತಸದ ಚಿಲುಮೆ ಎಲ್ಲಿದೆ’ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದ. ಆಸ್ಥಾನದ ಪಂಡಿತ ಮಹಾಶಯನೊಬ್ಬ ಎದ್ದುನಿಂತು - ಮಹಾರಾಜ ಸಂತಸದ ಚಿಲುಮೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಎಲ್ಲಿದೆ… Read more…