Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಗಗನಸಖಿ ೩

ಗಗನಸಖಿ ೩

ಕಣ್ಣು ಸುತ್ತಲಿನ ಕಪ್ಪುಛಾಯೆಗೆ
ಅದೆಷ್ಟು ಮೇಕಪ್ ಗಲ್ಲಕೆ ಅತಿಯಾದ ಬ್ಲಶ್
ಅದವಳಿಗೆ ಹೊಂದುವದೇ ಇಲ್ಲ
ನಗು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಕಾಲು ಕಿತ್ತಂತೆ
ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲ ಗುಮ್ಮಿ
ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗಗನಸಖಿ ಇವಳೆ?–

ಯಾಕೋ ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ನೋಡಬೇಕೆನಿಸಿ ಏನೇನೋ ನೆಪ ಮಾಡಿ
ಹಸಿರುದೀಪ ಒತ್ತುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ-

“ಬೀದಿಕಾಮಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿ
ಹಾದಿಬದೆ ಬೆಳೆದು ಓದಿ
ತುತ್ತಿನ ಚೀಲದ ತೊತ್ತೆಯಾಗಿರಬೇಕಾದರೆ
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಕಂಡೀತು ಹೇಗೆ?
ಎದೆತುಂಬ ಕೆಂಡದುಂಡೆ
ಮನಸ್ಸು ಸುಟ್ಟು ಮಹಾ ಸ್ಫೋಟ.
ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ-ತೋರಿಕೆಯೇ,
ಕಾಮವೇ, ತ್ಯಾಗವೇ, ಶೋಷಣೆಯೇ
ಅರ್ಥಗರ್ಭದ ಕೊರಳಿಗೆ ಹತ್ತಾರು ಮಾತುಗಳು
ನಿಗೂಢತೆ- ಗಂಟಲು ತುಂಬಿತ್ತು.”
ಆಲ್ಪ್ಸ್‌ದ ಹಿಮ, ಶುಭ್ರತೆ ನೋಡೆಂದೆ-

ಮತ್ತೊಂದು ಸುತ್ತಿಗೆ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ತಂದಾಗ
ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು ಅದರ ಪಚ್ಚಹಸಿರು ತೋರಿಸಿದೆ-
ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯ ಕಣ್ಣೀರು
ಕೆಂಡವಾಗಿ ಉರುಳುರುಳಿ ಕೊನೆಗೆ
ಆಲ್ಪ್ಸ್‌ದಷ್ಟು ತಂಪು ಹಸಿರು ನಗು
ಮೈಮನವೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿ
ಚಿಗುರೊಡೆಯುವ ಸಂಭ್ರಮಕೆ
ಮಾತು ಮನಸು ಕುಸುಮಿಸಿ
ಚಿತ್ತಾರವಾದಳು.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...