Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಪರಕೀಯ

ಪರಕೀಯ

ಮರಿಗಿಳಿಯನ್ನು
ಕಾಡು ಬೆಕ್ಕು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದೆ
ಬಳ್ಳಿ ಚಿಗುರಿನ ಸುತ್ತ
ಕತ್ತಿ ಕತ್ತರಿಗಳು ಕುಣಿಯುತ್ತಿವೆ
ಹೂ ಪಾದದ ಕೆಳಗೆ
ಮುಳ್ಳು ಹರವುತ್ತಿವೆ
ಆಶ್ರಮ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲರಳಿದ ಕಿವಿಗಳ ಮೇಲೆ
ಕೋಲಾಹಲದಲೆಯಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿವೆ
ಮರಣದಾಚೆ ಇಣುಕಿ ಬಂದವನಿಗೆ
ಉರಿಮಾರಿಯ ಮೆರವಣಿಗೆ ಕುಕ್ಕುತ್ತಿದೆ
ನಿಸರ್ಗಲಾಸ್ಯದೊಡನೆ
ಒಲೆದಾಡಿದ ಇವನ ಮೈಯನ್ನು
ಅಸಂಬದ್ಧ ಪ್ರೇತ ಕುಣಿತ ಕೆಣಕುತ್ತಿವೆ
ದಿವ್ಯಗಾನಕೆ ದನಿಗೂಡಿಸಿದವನಿಗೆ
ಅಸಂಗತ ಕಿರುಚಾಟ ಸವಾಲೆಸೆದಿದೆ
ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಲೀಲೆಯವನನ್ನು
ನೂರು ಹಗ್ಗಗಳು ಬಂಧಿಸುತ್ತಿವೆ
ಮೌನದ ಜೇನ ಕುಡಿದವನನ್ನು
ಮಾತಿನ ಕುಡುಕುತನ
ಜಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದೆ
ಬೇರಿನ ಬಿಳಿಹೂವ
ನೆತ್ತಿಗೇರಿಸಿ ಮೂಸಿದವನನು
ನೋಟ ಕೂಟ ಕಟಿ
ಸೂತ್ರಗಳು ಕೆಳಗೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ
ಇವನು ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲೇ
ಪರದೇಶಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ
ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ
ಪರಕೀಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...