Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಕಚ್ಚಾ

ಕಚ್ಚಾ

ಕಚ್ಚಾ ಸ್ವಾಮೀ ಬಹಳ ಕಚ್ಚಾ
ಕಚ್ಚಾ ಬರೀ ಕಚ್ಚಾ

ತೆರೆದು ನೋಡಿದರೂ ಕಚ್ಚಾ
ಅರೆದು ನೋಡಿದರೂ ಕಚ್ಚಾ
ಕೊರೆದು ನೋಡಿದರೂ ಕಚ್ಚಾ
ಬರೆದು ನೋಡಿದರೂ ಕಚ್ಚಾ

ಆಕಾಶ್ದಾಗೆ ಚುಕ್ಕೀ ಎಣಿಸಾಕ
ಸೃಷ್ಟೀ ಚೆಂದಾ ಬಣ್ಣಿಸಿ ಗುಣಿಸಾಕ
ಬಾಗಿಲು ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದು ಕರೆದರೆ
ಕೇಳ್ದೋರೆಲ್ಲಾ ಹುಚ್ಚಾ ಅಂದ್ರು

ಯಾರಿಗೆ ತಿಳಿಬೇಕ್ ನಿನ್ಮಾತು
ಬರ್ತಾವ್ ಹೊರಗೆ ಸೋತ್ ಸೋತು
ಅಲ್ಲೊಂದ್ ದೀಪಾ ಇಲ್ಲೊಂದೀಪಾ
ಮಿಣಕ್ ಮಿಣಕ್ ಅಂತಾವೆ ಪಾಪಾ
ಎಣ್ಣೀ ತೀರಿರ್ಬೇಕಂತಂದೂ
ನೋಡ್ಬೇಕಂತೀ ಉರಸೀ ಕಣ್ಣೀರಾದ್ರೂ ಸುರಸೀ
ತಿನಬೇಕಂತಾ ಬಾಯಾಗಿಟ್ಟೋರ್
ಬರೀ ಕಹೀ ಹುಳೀ ಅಂತಾ
ಒಗಿತಾರ್ದೂರಾ ಕಚ್ಚಾ
ಕಾಯಿ ಇನ್ಯೂ ಕಚ್ಚಾ
ಎಲ್ಲೋ ಮ್ಯಾಲೆ ಅಂತರದಾಗೆ
ನೇತಾಡ್ತಾವೆ ಹೂವಾ
ಕೈಗಳ್ ಹಿಡೀತಾವಾ
ನೆಲಾ ಬಿಟ್ಟೂ ಹೂವಾ ಹಿಡಿದ್ರೇ
ಉಳಿಸ್ತಾವೇನೋ ಸಾವಾ
ಇಳಿಸ್ತಾವೇನೋ ನೋವಾ

ಸಂತೆಯಾಗೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ
ಚಿಂತೇ ಒಂದೇ ಕೊನೆಗೆ
ಕಚ್ಚಾ ಮಾಲು ಯಾತಕ್ತಂದ್ರಿ
ಕೊಡೋದಾದ್ರೆ ಉದ್ರಿ
ಕೊಟ್ಹೋಗ್ಬಿಡ್ರಿ ಮುಂದಿನವಾರ
ಕೊಡ್ತೀವಂತಾರ್ ರೊಕ್ಕಾ
ಒಯ್ದಾವ ತಿಕ್ಕಾ ಪುಕ್ಕಾ
***

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...