ತೋಟದ ಗಿಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜೇಡ ಬಲೆ ಕಟ್ಟಿತ್ತು. ಕವಿ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತ. ನವಿರಾದ ಎಳೆಗಳು ಬಿಸಿಲು ಕಿರಣದಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದ ನೇಯ್ಗೆಯಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಚೆಲುವಾಗಿತ್ತು. ವರ್ತುಲ ವರ್ತುಲವಾಗಿ ಎಳೆಗಳು ಹಾದುಹಾದು ಸುಂದರ ಜಾಲ ರಚಿಸಿತ್ತು. ಕಲಾರಾಧಕನಂತಿದ್ದ ಜೇಡ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಲಾತಪಸ್ವಿಯಂತೆ ಎಂಟುಕಾಲಿನ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿತ್ತು. ಪೂಜೆ, ಧ್ಯಾನ ತಪದಲ್ಲಿ ಉದರಿದ ಹೂವಿನ ದಳಗಳು, ಜೇಡದ ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿತ್ತು. ಪುಟ್ಟ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು ಜಾಲಕ್ಕೆ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿದಂತಿತ್ತು. ಹುಳು ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿತು. ಪೂಜೆ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಿತು. ಕೊನೆಗೆ ತನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ದೈವಕ್ಕೆ ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿ ನಲಿಯಿತು.
ಇದು ಪೂಜೆಯ ಪರಮಾರ್ಥವೋ ಅಥವಾ ಇದು ಸ್ವಾರ್ಥದ ಪರಮಾವಧಿಯೋ ಒಂದು ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಕವಿಯ ಕಣ್ಣು ಮನಗಳು ಜೇಡ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾಯಿತು.
*****
