Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಕುಳಬಾನವ್ವಾ ನಾನು ಕುಳಬಾನ

ಕುಳಬಾನವ್ವಾ ನಾನು ಕುಳಬಾನ

ಕುಳಬಾನವ್ವಾ ನಾನು ಕುಳಬಾನ ||ಪ||

ಆ ಕುಳ್ಳು ಈ ಕುಳ್ಳು ಕಾಕುಳ್ಳು ಬೀಕುಳ್ಳು
ಕಾಡೆಮ್ಮೆ ಕಾಡೆತ್ತು ಕುಳಬಾನ
ತುಂತುಂ ತಂದಾರ ಕುಳ್ರೊಟ್ಟಿ ತಟ್ಟ್ಯಾರ
ಒಣಗಾಕಿ ಒಟ್ಟ್ಯಾರ ಕುಳಬಾನ

ಹರೆಯದ ಬಾಲ್ಯಾರು ಪುಟಚಂಡು ಚಲುವೇರು
ಉಟಸೆರಗು ಕಚ್ಹ್ಯಾಕಿ ಕಟ್ಟ್ಯಾರ
ಹವಳದ ಕಣ್ಣಿಂದ ಡಾಳಿಂಬ್ರ ಕೈಯಿಂದ
ಎದಿಪುಟಿಸಿ ಮೈಪುಟಿಸಿ ಒಟ್ಟ್ಯಾರ

ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು ಸಾರ್‍ಸ್ಯಾರ ಬಿಳಿಸುಣ್ಣಾ ಸುರವ್ಯಾರ
ಕುಳ್ಳಾಗ ಮಾಲಿಂಗ ಮಾಡ್ಯಾರ
ಹಿತ್ಲಾಗ ಕತ್ಲಾಗ ಕಂಟೀಯ ಕಳ್ಳ್ಯಾಗ
ಗುಳ್ಳೆತ್ತು ಹಕ್ಕಲಕ ಕಟ್ಟ್ಯಾರ

ಛೀ ನಾಯಿ ಬಂದಾವು ಛೂಮೂಗು ಮೂಸ್ಯಾವು
ಹೆಗ್ಣವ್ವ ಹೆಗ್ಣಪ್ಪ ಹೊಕ್ಕಾರ
ಇಲಿಮಾವ ಇಣಿಕ್ಯಾನು ಬೆಕ್ಕಪ್ಪ ತಿಣಿಕ್ಯಾನು
ಕರಿಚೋಲು ಕೆಂಚೋಳು ಕಾಡ್ಯಾವ

ಕಾಮಣ್ಣ ಹಬ್ಬಕ್ಕ ಹುಡುಗಾರು ಬಂದಾರು
ರಾತ್ರ್‍ಯಾಗ ಕುಳಬಾನ ಕದ್ದಾರೋ
ಕಾಮನ್ನ ಬೆಂಕ್ಯಾಗ ಕುಳಬಾನ ಹಾಕ್ಯಾರೊ
ಭೋ ಶಿವಗ ಭೋರೆಂದು ಸುಟ್ಟಾರೋ


ಕುಳಬಾನ = ಕುಳ್ಳಿನ ಬಣಿವೆ
ಕಾಕುಳ್ಳು = ಅಡವಿ ಕುಳ್ಳು
ಬೀಕುಳ್ಳು = ಪುಡಿಕುಳ್ಳು, ಬೀಕಲಾ

Tagged:

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...