ಜರಗನಹಳ್ಳಿ ಶಿವಶಂಕರ್‍

ಮಾತೃಛಾಯಾ

ತೊನೆಯದಿದ್ದರು ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿ ಹೂಗಳನ್ನು ಬಿದಿರು ತೊಟ್ಟಿಲಾಗಿ ತೂಗುವುದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹೊರುವುದು ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿ ಹೂಗಳನ್ನು *****

ತ್ಯಾಗ

ಮರಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲದ ರುಚಿ ಹಣ್ಣಿಗೆ ಬಂತು ಗಿಡಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲದ ಬಣ್ಣ ಹೂವಿಗೆ ಬಂತು ತಾವು ಉಣ್ಣದ ಸುಖವ ತಮ್ಮ ಸಂತಾನದ ಬೀಜಗಳ ಸುತ್ತ ಕೂಡಿಟ್ಟವು *****

ಬಾಳಿಕೆ

ಹತ್ತಾರು ವರುಷ ನೆರಳಾಗಿ ನಿಂತ ಮರ ತೊಲೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು ನೂರಾರು ವರುಷ ನೂರು ವರುಷ ಆಳಿದ ಅರಸ ಹೆಣವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ಮೂರು ದಿವಸ *****