Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಮಹಾನಗರ

ಮಹಾನಗರ

ಬಹಿಷ್ಠೆ ಹಸ್ತಿನಿ ಹೆಣ್ಣು ಗಜಮೈಥುನ ರಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಸದಾ
ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಓಣಿ. ಓಣಿ ಓಣಿಗೆ ಬಸಿರಾದ ಹಿಡಿಂಬೆ ತೊಡೆ
ಬಿಸಾಕಿದ ನನ್ನ ನಿರ್ಗತಿಕ ಪಿಂಡಗಳು ಚರಂಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಗಿದವು
ತಿಂತಿಣಿ ಬೆಳೆದು ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದು ಹಸಿದು
ಕೆಲವು ತಾವು ತಾವೇ ತಿಂದವು. ಹೀಗೆ
ಬೀಗಿಕೊಂಡಿವೆ ವಿಕಾರವಾಗಿ ಇವಳ ತೊಡೆಗಳು ಕಾಲುಗಳು
ಈ ನೀಳ ಕೈಗಳು ಪೇಲವ ಬೆರಳುಗಳು
ಕಡಿದಿಟ್ಟಂತೆ ಬಿದ್ದ ಬೃಹತ್ತಾದ ಮೊಲೆಗಳು
ಇಲ್ಲಿ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಒಳಹೊರಗೆ ಮತ್ತು ಮರೆಗೆ
ಸರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ದಾರಿ ಹುಡುಕುತ್ತ ಈ ಚಕ್ರಬಿಂಬದಿಂದ
ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಜನಸಂದಣಿಯ ತಿಣಿಕಿನಲ್ಲಿ
ಎಡೆ ಬಿಡದೆ ಸರಿದು ಬೆರೆತು ಬೆರೆಯಲಾಗದೆ ಸರಿದು
ಒಳಗಿನ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಕುಕ್ಕರಗುಳಿತು ಚಿಂತಿಸುತ್ತೇನೆ:
ಇವಳ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅನೈತಿಕ ಸಂಬಂಧ ಇವಳಿಂದ ಕೊನೆಗೂ
ಪಾರಾಗುವೆನೆಂಬ ವ್ಯರ್ಥ ಹಟ ಮತ್ತೆ ಈ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸುಳಿದು
ನಡುವೆ ಅಗಾಧ ಗರ್ತ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷ ಕೊನೆಗೂ
ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ವಾಕರಿಕೆಯೆದ್ದು ನಾಯಿಗಳ ಕೂಗಾಗಿ
ಮೂರ್ಛಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಶೈವಲಿನಿಯೀಚೆ
ಸತ್ತರೂ ಸತ್ತೆನು ಸತ್ತರೂ ಇವಳ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ
ಹುಟ್ಟಬಹುದು ನನ್ನದೇ ಮಗನಾಗಿ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಆಗಿ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...

ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಕತ್ತಲೆಯವರೆಗೂ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟು ಗೋಗರೆದು ಬಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದರೂ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಿಸ್ಕಿಟು ಮತ್ತು ನಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು ಹಸಿವು ತಣಿಸಿದರೂ ರಾತ್ರಿಯ ಊಟಕ್ಕ...