Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಹೆಣ್ಣು…

ಹೆಣ್ಣು…

ಎಲ್ಲೋ ಹುಟ್ಟಿ
ನೆಲವ ಮೆಟ್ಟಿ
ಈ ಜಗವ ತಲ್ಲಣಿಸಿದ ದಿಟ್ಟೆ
*

ಪುಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ
ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟ ಬೆಡಗಿ
ಇಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡ ಪರಿಗೆ
ಬೆಕ್ಕಸ ಬೆರಗು.
*

ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು
ಜಗದ ಕಣ್ಣು
ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ಏಗಿಕೊಂಡು
ಜೀವಕೆ ಜೀವ ಕೊಟ್ಟುಕೊಂಡು
ಜಗದ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣ!
*

ಹೆಣ್ಣು ಮಾಯೆಯಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯು
ಕಂಡ ಕಂಡವರ, ಬೆನ್ನ ಚಪ್ಪರಿಸಿ…
ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ, ಬೆವರ ಹರಿಸಿ…
ಬಾಳ ಬಂಡಿ, ಎಳೆವ ಸಾರಥಿ.
*

ಜಗವ ತಿದ್ದಿ
ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಿದ ಸಿದ್ಧಿ!
ಮೊದಲ ಗುರು
ಮನೆ ವಾಳ್ತೆ
ಕತ್ತಲ ಕಳೆವ ದೀಪ ವಂಶಿ.
*

ಜೀವ ಜಗಕೆ, ಸಂಜೀವಿನಿ
ಒಡಲು ಕಡಲಾಗಿ
ಪ್ರೀತಿ ಮಡಿಲಾಗಿ
ವರ್ಷ ವರ್ಷ
ಹರ್ಷ ತುಂಬುವ
ಕಷ್ಟ ಪರಾಯಿಣೆ.
*

ಹೆಣ್ಣು… ಹೆಣ್ಣು ಜಗದ ಕಣ್ಣು
ಹೊನ್ನು, ಮಣ್ಣು, ಹಣ್ಣು… ಹೆಣ್ಣೇ.
ಜಗವನುಳಿಸಿ,
ಜಗನ್ನಾಥನಾಡಿಸಿ,
ಹನ್ನೆರೆಡು ಅವತಾರಿ-
ಮಹಿಷಾಸುರನ ಕೊಂದ-
ಚಂಡಿ ಚಾಮುಂಡಿ!!
*

ಹೆಣ್ಣಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲವೋ ಅಣ್ಣಾ…
ಕೇಳಿಲ್ಲವೇ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳ ಬಣ್ಣಾ…
ಬಾಲಬಸವರ ಬಣ್ಣಾ…
ಭಸ್ಮಾಸುರನ ಕೊಂದು
ಯಮನ ಗೆದ್ದು
ರಾವಣನ ಕೊಬ್ಬಿಳಿಸಿದ
ಈ ಬೆಳ್ಮುಗಿಲು ಹೆಣ್ಣು.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಡತಿ ಗಂಗಾಳನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಚಿಕ್ಕಣ್ಣ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಔಟ್ ಪೇಶಂಟ್ ವಿಭಾಗ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪುಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಾಲನ್ನು ಛೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ವೈದ್ಯರ ಮೇಜಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ವರ್ಷದ ಮಗುವ...

ನಾಡಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ವೈರಾಚಾರ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರವೆಂದರೆ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಚಾರ ಎನ್ನುವಂತೆ ನಾಡಿನ ಜನ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಹುದಿನದ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಸಿದ್ದಿಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುತ್ತಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಭಾರತದ “ಹಳ್ಳಿ-ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗ್ರಾಮ ಸುರಕ್ಷಕ...

“ವತ್ಸಲಾ……..!” ನಿಟ್ಟುಸುರಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಮಾರನು ಆರಾಮ ಕುರ್‍ಚಿಯ ಮೇಲೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದು ಕೊಂಡನು. ಚಿಕ್ಕಬಾಲಕನೊಬ್ಬನು ಕಿಡಿಕಿಯಲ್ಲಿ ಹಣಿಕಿ ಹಾಕಿ “ಕುಮಾರಣ್ಣ” ಎಂದು ಕೂಗಿದಂತಾಯಿತು. ಎದ್ದು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಂಪು ಮಸಿಯಿಂದ ವಿಳಾಸ ಬರೆದ...

“ಭೀಮಾ ಮಾಸ್ತರರನ್ನು ಇಷ್ಟ ಮೋಟರ ಸ್ಟಾಂಡಿನ ತನಕ ಕಳಿಸಿ ಬಾರಪ್ಪಾ.” ಬಾಯಕ್ಕ ನೆರೆಮನೆಯವರ ಆಳಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿ ಅಂದಳು: “ಬಿಡಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗ ತಗೊಂಡ ಬರತಾನ ಭೀಮಾ” “ಯಾತಕ್ಕ? ನಾ ಕೈಯೊಳಗ ಸಹಜ ಒಯ್ಯತೇನೆ” ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನಾದರೂ ಭೀಮಪ್...

ಸಿಗರೆಟ್‌ನ್ನು ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಳೆದು ಬದಿಗಿದ್ದ ಅಶ್‌ಟ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ. ಮೂರು ದಿನಗಳಿಂದ ಹೇಳಲಾಗದಂತಹ ಯಾತನೆ ಅವನನ್ನು ಹಿಂತಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದ್ದಿದ್ದು ಮಿತ್ರನ ಮಾತುಗಳು ಬಂದು ಕಿವಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ಅವನದೆ ಮುಖ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. “ನಾ ಹೇಳುವದನ್ನು ಅರ್‍ಥಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು...