Browsing Tag: ಮನೆ ತುಂಬಿದ ಬೆಳಕು

೧ ಥೂ….ಸೂಳೆ, ಹೇಸಿ ಪಾಪದ ಹೆಣ್ಣು ಇವಳ ಬಾಳೇನಿಹುದು ಹಾಳು ಮಣ್ಣು ಊರ ಕೇರಿಯ ಹೊಲಸು ಕೊಳಚೆಯಿಹ ಬೀದಿಯಲಿ ದೇಹದಂಗಡಿಯಿಟ್ಟು ಯಜಮಾನಿಕೆ ಗರತಿಯರ ಎದುರಿನಲಿ ಎದೆಗಾರಿಕೆ ಎಂದು ಜನ ಕಂಡಂತೆ, ರಾಮ ಸೀತೆಯರಂತೆ ಬಾಳಿ ಬದುಕುವ ತೆರದಿ ನುಡಿವ ಸೊಲ...

೧ ಧೋ….ಧೋ….ಧೋ… ಮಳೆ ಸುರಿದಿದೆ ಇಳೆಗಿಳಿದಿದೆ ಮುಗಿಲೆಲ್ಲವು ಕರಗಿದೆ. ನಾಡು ಕಾಡು ನೀರಾಗಿದೆ ದಾರಿ ಕಾಣದಾಗಿದೆ; ಜಗದ ನಗುವು ನೋವು ನಲಿವು ಇದರ ನಾದಲೀಲೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತಾನವಾಗಿದೆ ಗಾಳಿ ಶೃತಿಯ ಹಿಡಿದಿದೆ. ೨ ಹಳೆಯ ಕೊಳೆತ ಕಡ್ಡ...

೧ ಹೊತ್ತು ಮುಳುಗಿತು ಕತ್ತಲಾಯಿತು ಚಿತ್ತ ಬಾಗಿಲಿಗೋಡಿತು; ಒಂದೆ ದಿನದಲಿ ಬರುವೆನೆಂದರು ಮೂರು ದಿನ ಕಳೆದಾಯಿತು. ಎದೆಯ ಹಂಬಲ ತುಂಬಿ ನಿಂತಿದೆ ನಿಮಿಷ ನಿಮಿಷವನೆಣಿಸಿದೆ ಕರುಳು ಕರುಳಿಗು ಶಾಂತಿ ಹೇಳಿದೆ ಜೀವ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದೆ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೂವು ಹೆ...

೧ ಮಳೆ ಬಂತು ಹೊಳೆ ಬಂತು ಬಿಸಿಲ ತಾಪದಿ ಬೆಂದು- ನೊಂದ ನೆಲಕೂ ಇಂದು ಜೀವ ಬಂತು ಮನೆ ಮುಂದೆ ಹೊಸತಿಲಲಿ ಪ್ರಭೆಯ ಪ್ರತಿಭಾ ಕಿರಣ ಮನೆಯನೆಲ್ಲವನಿಂದು ಬೆಳಗ ಬಂತು. ೨ ಎದೆಯ ಹೂದೋಟದಲಿ ಬಳ್ಳಿ ಹಂದರದಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗೆ ಮೊಗದೋರಿದವು ಕಣ್ಣ ತೆರೆದು ಕೋಮಲತೆ ...

೧ ಹೊಸ ಬಾಳಿನ ಹೊಸತಿಲಿನಲಿ ಝಗ ಝಗಿಸುವ ಬೆಳಕು ನಿಶೆ ಸರಿದಳೆ ಉಷೆ ಸುರಿದಳೆ ಒಳ ಹೊರಗೂ ಹೊಳಪು ೨ ಅರಿಷಿಣದೊಳು ಮಿಂದಾಯಿತೆ ಬಂದಾಯಿತೆ ಜೊತೆಗೆ ನೆರಳಿನ ಸರಿ ನಿಂದಾಯಿತೆ ಶುಭಕೋರುತ ಪತಿಗೆ. ೩ ಹಸನಾಯಿತೆ ಹೊಸದಾಯಿತೆ ಮನೆಯಂಗಳ ಚೆಲುವು ತಿಳಿ ನೀರಿನ...

೧ ಢಣ್ ….ಢಣಾ….ಢಣ್.. ಗಡಿಯಾರದಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಟು ನನಗು ಅದಕೂ ಇಹುದು ನಿತ್ಯ ಗಂಟು; ದೇಹದಲ್ಲಿ ಆಲಸಿಕೆ ಮನಸಿನಲಿ ಬೇಸರಿಕೆ ಕಣ್ಣಿನಲಿ ತೂಗುತಿದೆ ಇನ್ನೂನು ತೂಕಡಿಕೆ ಏಳಲಾರದ ಮನಸು ಹಾಸಿಗೆಯ ಬಿಟ್ಟು – ಪಾಪ! ...

೧ ಹನ್ನೆರಡು ವರುಷಗಳು ಮೇಲೇಸೊ ದಿವಸಗಳು ಭೂತಕಾಲದ ಗರ್ಭಗೋರಿಯಲ್ಲಿ; ಉರುಳಿ ಹೋದರು ಕೂಡ ಮರಳಿ ಸುಳಿದಾಡಿಹವು ನೊಂದ ಜೀವಿಯ ಮನದ ರಂಗದಲ್ಲಿ. ೨ ಕವಿ ಶಿಸುವ ಬೆಳೆಸಿರುವ ಮೊಲೆಹಾಲನುಣಿಸಿರುವ ವಿಜಯಪುರವೇ ನಿನ್ನ ಮರೆಯಲಾರೆ; ನೂರಾರು ಮೈಲುಗಳ ಗಡಿಯಾಚ...

೧ ತಾಯ್‌-ತನದ ಕರುಣೆಯೇ ಸಕಲ ಸೌಭಾಗ್ಯವೇ ನಿನ್ನ ನುಡಿಗೂ ಇಂದು ಮೌನ ಬಂತೆ! ಎದೆಯ ಸೆರಗನು ಹೊದಿಸಿ ಕಣ್ಣ ಬೆಳಕನು ಹರಿಸಿ ಹಾಲ ಕುಡಿಸಿದ ಪುಣ್ಯ ಬರಿದಾಯಿತೆ! ೨ ಹೃದಯ ವೀಣೆಯ ತಂತಿ ಚಟಚಟನೆ ಹರಿದಂತೆ ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಯೆ ಹರಿದು ಚೂರು ಚೂರು; ಯಾವ ಪಾಪದ ...

೧ ದಿವಸ ದಿವಸ ಕಳೆದು ಇಂದು ವರುಷ ತುಂಬಿ ನಿಂತಿದೆ ನೂರು ನೋವನೆಣಿಸಿ ಗುಣಿಸಿ ಮನಕೆ ಮಂಕು ಕವಿದಿದೆ ಹಗಲು ಇರುಳು ನೆನವೆ ಬುತ್ತಿ ಹೃದಯದೊರತೆಯಲ್ಲ ಬತ್ತಿ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಕರಗಿ ಸೊರಗಿ ಬಾಳು ಬೇಸರೆನಿಸಿದೆ. ಜೀವ ಮೌನ ತಾಳಿದೆ. ೨ ಇಂದು ನಗುವೆ ಇಲ್ಲವಾಯ...

    ೧ ಕವಿಯ ಕನಸಿನ ಎದೆಯ ಪರದೆಯ ಸರಿಸಿ ಝಣರಿಸಿ ಕಂಕಣ; ಗಾಳಿಯಲೆಯಲೆಯೊಡನೆ ನರ್ತನ ಕಾಲ ಗೆಜ್ಜೆಯ ಝಣ್…. ಝಣ ೨ ಮುಂದೆ ಬಾರದೆ ತಡೆದಳಲ್ಲಿಯೆ ಬಾಗಿಲಲಿ ಬಂದಂತೆಯೆ; ದೃಷ್ಟಿಯೂ ನೆಲಕಿಳಿದು ಹೋಯಿತು. ಯಾರು…? ಏನೆನುವಂತೆಯೇ. ೩ ಇಲ್ಲಿ...