೧
ತಾಯಿ ಹೊರಳಿದಳು ನರಳಿ ಸುಪ್ತ ಮನಸಿನಲೇನೊ ತುಂಬ ಕನಸು;
ಹಗಲೆಲ್ಲ ದುಡಿದು ದಣಿದಿಹ ದೇಹ-
ಯಾವಾಗ ನೆಲವ ಕಂಡೇನೆಂದು ತೂಗಿ ಮಲಗಿರಬೇಕು.
ಮೈ ಮುದುರಿ ಮಲಗಿರುವ ಎಲುಬು ಹಂದರ ಗೂಡು
ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಿಹ ಹಳೆಯ ಕೊಡೆಯ ಪಾಡು;
ಆದರೂ….ಆದರೂ….
ಬದುಕಬೇಕೆನುವಾಸೆ ಬಹಳ ಹಿರಿದು!
ಮಲಗುವಾಗಲೆ ತಾಯಿ-
ಹಸಿದ ಕೂಸಿಗೆ ಮೊಲೆಯನುಣಿಸಿದಳು
ಚಪ್ಪಡಿಸಿ ತೂಗಿದಳು ತೊಟ್ಟಿಲಲ್ಲಿ;
ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೆ ಎಣ್ಣೆ ತೀರಿ ಆರೇನೆಂದು
ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿಯೆ ಜೀವ ಹಿಡಿದಿತ್ತು
ಕುರುಡಿ ಚಿಮಣಿಯ ದೀಪ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ.
೨
ನೂರು ನೋವಿನ ಸಂತೆ ಜಗದ ಗುಜುಗುಜು ಗುಲ್ಲು
ಇರುಳಿನಲಿ ಮೈಮರೆತು ಮಲಗಿ ಬಿಟ್ಟಿಹವೇನೊ
ಗೂಗೆ ಘೋಕರಿಸಿ ಕೊನೆಯ ಸಲ ಎಚ್ಚರಿಸಿ
ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು ದೂರ ಯಾವ ಕಡೆಗೊ,
ಗೋಪುರದ ಗಡಿಯಾರ ನಿಂತು?….ಹೊಡೆಯಿತು ಗಂಟೆ
ತಾಸು ತಾಸಿತು ವ್ಯರ್ಥ ಸುತ್ತಿ ತಿರುಗುವ ಚಿಂತೆ
ಅಂತೆ ತಿರುಗಿತು ಪಾಪ
ನಾಗರಿಕ ಅವತಾರಿಗಂಜಿದಂತೆ!
ಮೈಲು ಮೈಲುಗಳಾಚೆ ನೂರ್ಕೋಟಿ ನಕ್ಷತ್ರ
ಪಿಳಪಿಳನೆ ನೋಡುತಿವೆ ಕಣ್ಣ ಬಿಟ್ಟು.
೩
ತೊಟ್ಟಿಲಲಿ ಕೂಸು – ಕಂದಮ್ಮ!
ಚಟ್ಟನೆ ಚೀರಿ ಬೋರಿಟ್ಟಿತು;
ಬಳಲಿ ಮಲಗಿದ ತಾಯಿ ಸಿಡಿದೆದ್ದು ನೋಡಿದಳು
ಸಾವು-ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರಳಾಡಿತು.
ಹೊಟ್ಟೆಯಲಿ ಕರುಳುರಿದು ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿ
ಮೈಯೆಲ್ಲ ಸುಟ್ಟ ಅರಳಂತಾಗಿ
ಆ ತಾಯಿ ಹಲುಬಿದಳು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ
****
ದೂರ ಎಲ್ಲಿಯೊ ಪ್ಯಾಸಿಫಿಕದಲ್ಲಿ-
ಜಲಜನಕ ಬಾಂಬು ಹಾರಿ… ಹಾಹಾಕಾರ
ತಾಮ್-ಕರುಳು ಸತ್ತ ಮಗುವನ್ನಪ್ಪಿ ಚೀರುತಿತ್ತು
ಖಾಲಿ ತೊಟ್ಟಿಲು ತಾನೆ ತೂಗುತಿತ್ತು.
*****
