(ಆಕ್ಸಫರ್ಡಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಯ ಗುಡ್ಡ)
ಮಾಗಿಯು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುವ ಮುನ್ನ
ಮಾಗಿಯು ಹೊನ್ನಾಗಿಸಿದ ಹಸಿರೆಲೆಗಳನ್ನು
ಕುಳಿರು ಬಂದು ಮಣ್ಣುಗೂಡಿಸುವ ಮುನ್ನ
ಬೂದಿಬಣ್ಣದ ಮಂಜು ಬಂದು
ಬೀದಿಬೀದಿಗೆ ಬೀಳುವ ಮುನ್ನ,-
ಆಂಗ್ಲದೇವಿ!
ನೋಡಿದೆನು ನಿನ್ನ ಮಲೆನಾಡನು,
ಕಂಡೆನು ನಿನ್ನ ದೇಹಸೌಷ್ಠವವನು,
ನಿನ್ನ ಚೆಲುವಿಕೆ-ನಿಲುವಿಕೆಯನು,
ನಿಸರ್ಗಸಿದ್ಧ ಪ್ರಕೃತಿಸೌಂದರ್ಯವನು!
ಕಮ್ನರದ ಕಮ್ಮರಗಳನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದೆ-
ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಹೂವನ್ನು ಕಣ್ಣು೦ಬ ನೋಡಿ ದಣಿದೆ:
ಸೇವಂತಿಗೆ, ಗುಲಾಬಿ, ಚಂಡುಹೂ, ದುಂಡುಹೂ,
ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಮಾಟವಾಗಿ ಕೊರೆದಂಥ ಹೂ,-
ಗೊಂಚಲು ಗೊಂಚಲಾಗಿ ಹಣ್ಣು ವಿುಂಚುವ ಮರಗಳನ್ನು-
ಚಂಚುವಿಡುವ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಚಂಚಲನಾಗಿ ನೋಡಿದೆ!
ನೋಡಿದೆ ನಿನ್ನ ಭವ್ನದಿವ್ಯ ಬಯಲುಗಳನ್ನು
ಹಚ್ಚ ಹಸಿರನು ಮೆಚ್ಚುವಂತೆ ಹಾಸಿದ ತಗ್ಗುದಿನ್ನೆಗಳನ್ನು
ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಹುಲ್ಲನ್ನು,
ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರವಾದ ಬೇಲಿಯನ್ನು.
ನಿನ್ನ ನಾಡಿದು ನಂದನವನವೆನ್ನುತಿದ್ದೆನು: ಆಂಗ್ಲದೇವಿ!
ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವು ಭಯಾನಕವಾಗಿಹುದೆನಗೆ!
ನೂರು ಕಮತನೂರುಗಳನು ಹಾಳುಮಾಡಿ
ಬೆಳೆದಿತು ನಿನ್ನ ಕಮನೂರ ಸಂಪತ್ತು:
ನೀನು ಆಂಗ್ಲ, ನಾನು ಭಾರತೀಯ,-
ಬಾರದಿಲ್ಲಿ ಹೃದಯದ ದಂಪತ್ತು!
ನೀನು ಸು೦ದರಳಹುದು: ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್‍ಯವ
ಗಮನಿಸಲಾರೆ: ಕ್ಷಮಿಸೆನ್ನನು, ಆಂಗ್ಲದೇವಿ!
ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂಡಿ ಹಿಪ್ಪೆ ಮಾಡಿದ ಸಿಪ್ಪಿ ನಾನು,-
ನನ್ನ ಬಣ್ಣನೆ ನಿನಗೇಕೆ ಬೇಕು?
ನನ್ನ ತಾಯ್ನಾಡನ್ನು ಸುಲಿದು ಒಲಿದರು ನಿನ್ನೊಳು ತಂಯಿಯೆ೦ದು:
ಬಡವನ ನುಡಿಯ ತೊಡವೇಕೆ ನಿನಗೆ?
ನಿನ್ನ ಸ೦ದಿಗೊಂದಿಯನು ಮೂಲೆ-ಕೊಂಪಿಯನು ಸಹ
ಜಗಕೆತ್ತಿ ತೋರಿಸಿದರು ನಿನ್ನ ಕವಿಗಳು:
ನನ್ನ ನಾಡಿನ ಹಾಡಿಗೆಂದು ಮುಡಿಪಿರಲಿ ನನ್ನ ಜೀವ.
ಯುರೋಪಿನ ನಂದನವನಗಳಿರಾ!
ಹೊರವುಗಲಿ ನಿಮ್ಮ ನರುಗಂಪು, ಸುಳಿಯಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸುಗಂಧ!
ಬರುತಿಹುದು ಕುಳಿರು ಹಿಂದೆ!
ನಡೆಯಲಿ ನಿಮ್ಮ ವಿಲಾಸ, ಚಿಗುರಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಂದಹಾಸ:
ಬರುತಿಹುದು ಕುಳಿರು ಹಿಂದೆ!
ಮಂಜೆಲ್ಲ ಬಂದು ಮುಸುಕಿ ನಂಜೇರಿ ನೀವು ಬಿದ್ದಾಗ-
ಹೂವಿಲ್ಲ, ಎಲೆಯಿಲ್ಲ, ಚಿಗುರಿಲ್ಲ. ಹೊಗರಿಲ್ಲ-
ನಾಸ್ತಿ! ನಾಸ್ತಿ! ನಾಸ್ತಿ!
ಶೂನ್ಯಮಿದಂ! ಶೂನ್ಯಮಿದಂ! ಶೂನ್ಯಮಿದಂ!
ಎಲೆಯಿಲ್ಲದ ಟೊಂಗೆಗಳು ಮೊರೆಯುಡುವವು ಮುಗಿಲಿನೆಡೆಗೆ:
ನೆಲೆಯಿಲ್ಲದ ಮಂಜಿನ ಮಳೆ,- ಬೀಳುವದಾಗ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ.
ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತ ನಿರ್ಜೀವ ವೃಕ್ಷಗಳಿಗೆ
ಬಿತ್ತರಿಸಿ ಬೀಳುವ ಮಂಜೊಂದೇ ಉತ್ತರ: ಮಂಜೊಂದೇ ಉತ್ತರ!
*****
