(೧) ಮನುಕುಲದ ಕೆನ್ನೀರ ಮಡುವಿಗಿಹ ನಡುಸುಳಿಯ ನಟ್ಟನಡುವೆಯೆ ನಿಂತು ಬರೆಯುತಿಹೆನೀ ಮಾತ. ಎದೆ ಬೆಂದು ಬೇಯಿಸಲು,-ಓದುಗನೆ ಮುನಿಯದಿರು ಸಟಿಯಲ್ಲ, ಕನಸಲ್ಲ ನರನ ರಕ್ಕಸತನವು. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಟೆಕೊತ್ತಳವ ಕಟ್ಟುವ ಮುನ್ನ- ವಿತ್ತೊಂದು ಬೆಟ್ಟವಿದು. ವನಚರರ...

ದ್ವಂದ್ವಯುದ್ಧದ ಜಗವಿದು,-ಇಬ್ಬರು ಜಟ್ಟಿಗಳು ಕೂಡಿ ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ಸಾವಿಗಾಗಿ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತಿಹರು. ಗೆದ್ದವನೇ ಎದ್ದ. ಬಿದ್ದವನೇ ಬಿದ್ದ. ಗೆದ್ದವನ ಕುಲಕೋಟಿಯೆಲ್ಲ ಉದ್ಧಾರವಾಯ್ತು. ಬಿದ್ದವನಿಗೆ ಇದ್ದುಬಿದ್ದವರು,-ಗತಿಗೆಟ್ಟಿರು ಇದ್ದುಬಿದ್ದಲ...

[ಸ್ಪೇನದಲ್ಲಿ ಸರಕಾರದ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿದ್ದ-ನನ್ನ ಸಹಾದ್ಯಾಯಿ ಯಾದ-ಬಿಲ್‌ ಶರ್ವುಡ್ಡನನ್ನು ಕುರಿತು-] ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣದಂತೆ, ಬಿಲ್ಲ! ನೆಟ್ಟಿಗಿಳಿದೆ ಸ್ಪೇನಕೆ: ತಡೆಯಲಿಲ್ಲ ಗೆಳೆಯ! ನಿನ್...

ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಿತ್ತು, ಸಕಲ ಸಂಪತ್ತಿತ್ತು, ಕುಬೇರನ ಖಜಾನೆಯಿತ್ತು! ಇಂದಿಗೆ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ತಿನ್ನಲು ಕೂಳಿಲ್ಲ; ಕುಡಿಯಲು ನೀರಿಲ್ಲ! ಅದೊಂದು ಪರಮ ವಿಚಿತ್ರ! ವಿಲಾಯತಿಯಲ್ಲಿ ಗಡ್ಡೆಗೆಣಸಿತ್ತು, ಅರೆದು ತಿನ್ನಲು ಮೆಣಸಿರಲಿಲ್ಲ; ಇಂದಿಗೆ ಸಕಲ ಸ...

ಇಡಿಕಮ್ಮೆಂಬೂರಿಗೆ ಹೆಸರ್ಹ್ಯಾಂಗ ಬಂತು? ಚೌಡಿಯ ಲಿಪಿಗಲ್ಲ ಸೇಳಾ ಕೋಲ. ಮಲ್ಲಾಡದಡವಿಯ ಮಧ್ಯದಿ ನಿಂತು ಘಟ್ಟದ ಕೆಳಗೂ ಮೆರೆದೂರ ಕೋಲ. ‘ಹೇಳ್‌ ತಮ್ಮ! ಏ ಪೀರ! ಎಲ್ಲೈತಿ ನಿನ ತಟ್ಟು ಇಡಿಕಮ್ನೂರ ಜಾತ್ರಿಗೆ ಹೋಕ್ಕೇವಿ ಕೋಲ, ಬಸವಣ್ಣಿ, ಸಣ್ಣಪ...

ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಬೆಳಕನು ಮೂಗಿಲೊಳೆಲ್ಲ ಚೆಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯನು ವಿಚಿತ್ರಮಯವಾಗಿಸಿದೆ ನೋಡು ಬಡಗಣದ ಬೆಳಕು! ಉತ್ತರಧುುವದಿಂದ ಪುಟಿದ ಬೆಳಕಿನ ಕಾರಂಜಿಯೊಂದು ಕೆಂಬೆಳಕಿನ ಮಾಯೆಯನು ಕಟ್ಟಿ ಅಗಲವಾಗಿ ಮುಗಿಲಲ್ಲಿ ಹರಿದಿದೆ ನೋಡು! ಬೆಳಗಿನ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ, ಸ...

ಇಲ್ಲಿ ಕವಿಯ ದೃಷ್ಟಿಯರಳಿ ಮಾಗಿತವನ ಜೀವವು. ಇಲ್ಲಿ ಕೊಳದ ಬಳಿಗೆ ಬರಲು ಕೊನರಿತವನ ಭಾವವು. ಗಿರಿಕ೦ದರದೀ ಸುಂದರ ಸೀಮೆಯನ್ನೆ ತುಂಬಿತು ಕವಿಯ ಪ್ರತಿಭೆ, ಪ್ರಕೃತಿದೇವಿಯೊಲವನೊಂದೆ ನಂಬಿತು. ರವಿಯ ದಿನದ ಬೆಳಗು-ಮುಳುಗು ಜಲಪಾತದ ಹಿರಿಯ ಮೊಳಗು ಮಳೆಬಿ...

ಇಂದಿನೀ ಸಂಜೆಯಲಿ ಕಮನೂರ ದಿನ್ನೆಯ ಕೊನ್ನಾರದಲಿ ನಿಂತು ನಿನ್ನ ಕರೆಯುವೆನೀಗೆ. ಬನ್ನಕ್ಕೆ ಬಾಯಿಲ್ಲ! ಮೂಕ ಕರೆಯಾಲಿಸುತ ನೂಕಿ ಬಾರಿತ್ತ ಮುನ್ನೀರ ದೊರೆಯೆ! ಹಿಂದೊಬ್ಬ ಕವಿಯಿಲ್ಲಿ ಅಂದದಾಟವ ಕಂಡು ಮನವಂದ ಗೆಳೆಯನೊಡನಾಡಿ ಕಾಲವ ಕಳೆದ. ಇಂದೊಬ್ಬ ಕವಿ...

ಪ್ಯಾನ್ಸಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣ ಹೂವು, ಅದಕೆ ಹಳದಿ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ, ಕಣ್ಣಿಗೆಂಥ ಹಬ್ಬವಾಗಿ ಮೆರೆಯುತಿಹುದು ನೋಡು! ಅಣ್ಣ! ಎಂಥ ಆನಂದವು ದೇವನಿತ್ತ ಚೆಂದವು. ಒ೦ದು ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಚೆಲುವ- ನಿಂತು ತುಂಬಿದಂಥನಂತ ನಂದನದಲ್ಲೆಂಥ ಸೊಬಗ- ನಿರಿಸಿದನದರಾದಿಯಂತ ಹೊಳೆಯಬಹ...

ಎಣೆಯಿಲ್ಲದೀ ಸೊಬಗ ನೋಡಿ ಸಂತಸಗೊಂಡು ಸವಿಯಿದನು ಹಾಡಬೇಕೆಂದುಲಿವ ಜೀವ! ಆನಂದದಾ ಮುಕುಟ ಮೌನವೆಂಬುದನರಿದು ನಿಗ್ರಹಿಸು, ನುಡಿಯದಿರು ನುಡಿಗೂಳಿಯಾಗಿ. ನೀನು ಕಂಡಿಹ ಚೆಲುವ ಕೋಟಿ ಕಣ್ಗಳು ಕಂಡು ಮರೆಯಾಗುವವು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಂತೆ, ಕಾಣಿಸಿಹ ಚೆಲುವು ತ...