ನೆನೆದೆ ನೆನೆಯುವೆ

ನೆನೆದೆ ನೆನೆಯುವೆ ನೆನೆದೆ ನೆನೆಯುವೆ
ಒಂದು ದಿನ ನೀನೆನ್ನನು-
ನಿನ್ನೆದೆಯ ಕದ ತಟ್ಟಿ ಪ್ರೇಮದ
ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದ ನನ್ನನು! || ಪಲ್ಲವಿ ||

ಇಂದು, ದಿಟ, ನೀನೆನ್ನನಳಲಿನ
ಕಮರಿಯಾಳಕೆ ತಳ್ಳುತ
ಗಟ್ಟಿ ನೆಲದೊಳೆ ನಿಂದೆನೆನ್ನುತ
ಭಾವಿಸಿಹೆ ಮುದಗೊಳ್ಳುತ!
ಅರಿಯೆಯೌ ನೀ! ಕಾಲ ಕೆಳಗಣ
ಭೂಮಿ ದುಗುಡದ ಭಾರದಿ
ಕುಸಿದು ಬೀಳುವುದೊಂದು ದಿನ್ನ ನೀ-
ನಂದು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿ-

ಅದ್ದಿ ದುಗುಡದೊಳಿರಿಸಿದಂತಿಹ
ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಬಾಳೊಳು
ಅಳಲ ಸವಿಯದೆ ನಡೆವೆನೆನ್ನುವ
ಮಂದನಮತಿಗಳ ಸಾಲೊಳು
ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಚ್ಚಿಂದು ನಡೆದಿಹೆ
ಸವಿಗನಸುಗಳ ಕಾಣುತ.
ಕನಸ ರಂಗಿನ ಗುಳ್ಳೆಯೊಡೆಯದೆ?
ಅಂದು ಕಂಬನಿ ಕಾರುತ-

ಓರೆನೋಟದ ಗಾಳವೆಸೆಯುತ
ಸನಿನುಡಿಯ ನೊಣ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ
ಗಿರುಗಿರನೆ ತಿರುಗಿಸುತ ಮೀನೊಲು,
ಕೊರಲ ರಕುತನ ಕಕ್ಕಿಸಿ,
ಬೆಸ್ತನೊಲು, ದಯೆಯಿಂದ ಕೊಲ್ಲದೆ

ಮತ್ತೆ ಜೀವನಕೆಸೆಯುತ
ನಡೆದುದನು ನೀ, ನಿನಗಿದೇ ಸಂ-
ಭವಿಸೆ, ಕೈಕೈ ಹೊಸೆಯುತ-

ಎನಿತೆನಿತೊ ಎಂಥೆಂಥದೋ ಗಾ-
ಯಗಳ ಮರೆಸುವ ಮದ್ದನು
ತನ್ನೊಳಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಪನೆಂಬರು
ಕಾಲನೆನ್ನುವ ವೈದ್ಯನು!
ಆದರೆನ್ನೆದೆಗಾಯ ಮರೆಸಲ-
ಶಕ್ತನಾ ವೈದ್ಯರ ಗುರು!-
ಜಾರೆ ಕೂಸನು ತಿಪ್ಪೆಗೆಸೆವೊಲು
ಇಂದು ನೀನಿದ ಮರೆತರೂ-

ಇಂದು, ಸರಿ, ನೀ ಬಿಟ್ಟ ಚಿಂತೆಯು;
ಹಿಂದೆ ಸಹ ಸುಖ ಕಂಡೆನೆ?
ನಿನ್ನ ಪಡೆಯಲು ಬೆಂದುದಲ್ಲದೆ
ಸವಿಯನಾದರು ಉಂಡೆನೆ?
ಆದರೆನ್ನೊಲೆ ತಪಿಪೆ ನೀನೆಂ-
ದಿರಲು, ಜಾರಿದೆ ತೊರೆಯುತ!
ಮುಂದಕೆಂದಿಗು ಎಡವದಿರುವೆಯ!
ಅಂದು ಕೂಗುತ ಕರೆಯುತ-

ಅಳಲಿಗೆನ್ನನು ತಳ್ಳಿ ಸೊಗವನು
ಪಡೆವ ಭ್ರಾಂತಿಯ ಕಟ್ಟಿಡು!
ಮುಳ್ಳ ಬಿತ್ತುತ ಹೂವ ಬೆಳೆಯುವ
ಆಸೆಗಳ ನೀ ಬಿಡು ಬಿಡು!
ಬರಿಯ ಮುಳ್ಳನೆ ಕಂಡು, ಬಿತ್ತಿದ
ಬೀಜ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವೊಲು

ದುಃಖ ಕವಿಯಲು ಹಿಂದ ನೆನೆಯುತ
ಅತ್ತಕಟ ಎದೆಯೊಡೆವೊಲು-

ಪುರುಷನೊಬ್ಬನದೊಂದು ಹೆಣ್ಣನು
ಒಲಿದರವಳೂ ಅವನನು
ಒಲಿಯಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ನಿಯಮವು
ಇಲ್ಲ, ದಿಟ, ಅದ ಬಲ್ಲೆನು!
ಆದರೇನಿದು ನೀನು ಗೈದುದು
ಒಲಿದವೊಲೆ ನೀ ನಟಿಸುತ
ಇದ್ದಕಿದ್ದೊಲೆ ತೊರೆದೆಯೆನ್ನನು;
ಇದನು ದುಗುಡದಿ, ಕೊರಗುತ-

ರೋಗ, ಬಡತನ, ಕಲಹ, ತಟವಟ,
ಗರ್ವಭಂಗವು, ಬೇಸರ,
ಒಲಿಯದಿಹ ಪತಿ, ಒಂದೆ ಇರುಳಿಗೆ
ನಶಿಪ ಕಾಮದ ಕಾತರ-
ಅಳಲ ವೇಷಗಳಿಂತು ವಿಧ ವಿಧ-
ವೆಂಬುದನು ನೀ ಮರೆಯುತ
ಜಾರಲೆತ್ನಿಸಿ ವಿಷಮವ್ಯೂಹದಿ
ಬಿದ್ದೆ ಬೀಳುವೆ! ಕೊರಗುತ-

ಬರುವ ಬಾಳೊಳು ನಿನಗೆ ಕೆಟ್ಟುದ
ಬಯಸುವುದು, ದಿಟ, ಸಲ್ಲದು.
ಬಲ್ಲೆ; ನಿನ್ನಯ ಕ್ರೌರ್ಯವೆನ್ನನು
ಅಂಥ ಮಟ್ಟಕೆ ಒಯ್ಯದು!
ಆದರೆನ್ನೆದೆಯೊಳಗಿನಾಳದಿ-
ನಾವುದೋ ದನಿ ಚಿಮ್ಮಿದೆ
ಎಡೆಬಿಡದೊಲುಕ್ಯುತ್ತ, ಸೇಡೊಳು
ಷಂಡ ರೋಷದಿ ಚೀರಿದೆ:

“ನೆನೆದೆ ನೆನೆಯುವೆ ನೆನೆದೆ ನೆನೆಯುವೆ
ಒಂದು ದಿನ ನೀನೆನ್ನನು-
ನಿನ್ನೆದೆಯ ಕದ ತಟ್ಟಿ ಪ್ರೇಮದ
ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿದ ನನ್ನನು!”
*****