ಬಿಳಿಗಿರಿ

ಬರಿದೇ ಬೈವರು ಜನ ಸೋಮಾರಿಯ! ಕೋಣಕೆ ಸಮನೆನುತಲಿ ಛೀಮಾರಿಯ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ ಮುದಗೊಳ್ಳುತಲಕಟ ತೊಡಿಪರು ಬೈಗುಳ ಮುಳ್ಳಿನ ಮುಕುಟ! “ಕೆಲಸಕೆ ಕುಳಿತರೆ ಒಂದೇ ಎರಡೇ? ಅದನು ನೆಚ್ಚಿದರೆ ಜೀವನ ಬರಡೇ!” ಎಂಬ ಸತ್ಯವನು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡಿಹ ಸೋಮಾರಿಯೆ ಜಗದೊಬ್ಬನೆ...

ಬಳಿಯ ಗೃಹದಿ ದಿವ್ಯಗಾನ ಸೂಸಿ, ಮಿಡಿದು ನಾಡಿಯ- ಗೈದಿತೆಂಥ ಮೋಡಿಯ! ॥ ಪಲ್ಲವಿ ॥ ವಾದದ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಮನ ಸಿಲುಕಿ ಪಟದೊಲಾಗಿರೆ “ಯಾವುದು ಸರಿ” ಎಂಬ ತೊಡಕಿನೊಳಗೆ ಮನವು ಸಿಲುಕಿರೆ ಕದಡಿದ ಜಲ ತಿಳಿಯುವವೊಲು ಕತಕ ಬೀಜ ಬೀಳಲು ಮನದ ವಿವಿಧ ಗೊಂದಲಿಂದ ...

ಪ್ರಕೃತಿಯಾ ಮಡಿಲಿನಲಿ ಕಡಲಿನೀ ತಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಇದೆ! ಮನಕಿಂದು ಶಾಂತಿಯೊಂದಿಲ್ಲ ॥ ಪಲ್ಲವಿ ॥ ತುಂಬು ಚಂದಿರನು ಬಹನೆನುತ ಸಾರಿಸಿದಂತೆ ಗಗನದಂಗಣವಿಂದು ಅತಿಶುಭ್ರ ನೀಲ! ಮುಗಿಲುಕಡಲುಗಳೊಳಗೆ ಬಿಂಬ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಗಳು ಆವುದೋ! ಒಡೆಯಲಿಕಭೇದ್ಯವೀ ಜಾಲ! ...

ಹೊಗೆಯಸೊಪ್ಪಿನ ಮೇಲೆ ಪದ್ಯವ ಬರೆವ ನನ್ನನು ಹಳಿಯದೆ ಸಾವಧಾನದೊಳದರ ಮಹಿಮೆಯ ಕೇಳಿರಯ್ಯಾ ಮುಳಿಯದೆ! ಜಗದೊಳೆಷ್ಟೋ ಸೊಪ್ಪು ಸದೆಗಳು ಬೆಳೆದು ಮಡಿಯುತಲಿವೆ ನಿಜ ಪೇಳಿರೈ ನಿಮಗಾವುದೀವುದು ಹೊಗೆಯಸೊಪ್ಪಿನ ಈ ಮಜ! ಹಳಿವರೆಲ್ಲರ ತೃಪ್ತಿಗೋಸುಗ ಇದರ ಜನನವನ...

ಕಾರ್ಮೋಡದ ಭಾಂಡದೊಳಿಂ ಬರೆ ಮಿಂಚಿನ ಬುಗ್ಗೆ ತಿರೆ ಹುಬ್ಬನು ಏರಿಪೊಲಿದೆ ಬಾನಂಚಿದು ಬಗ್ಗೆ! ಸೌಂದರ್ಯದ ನಕ್ಷೆಯನೇ ರಚಿಸುವವೊಲು ಮಿಂಚು ಗೆರೆಗೆರೆಯಾಗುದ್ಭವಿಸಿದೆ ಬೆಳಗಲು ನಭದಂಚು! ಮೇಘಕಲಾವಿದನೇನನೊ ಯೋಚಿಸುತಲಿ ತನ್ನ ಕುಂಚವನಾಡಿಪನೆನ್ನುತ ಭ್ರಮ...

ಚೆಲುವಿಗಿಲ್ಲವು ಬಡವ-ಬಲ್ಲಿದ- ರೆಂಬ ಭೇದದ ಭಾವವು!- ನುಡಿಯಿದನು ಪರಿಕಿಸಲು ಈ ದಿನ ಕಂಡ ಮಗುವೇ ಸಾಕ್ಷ್ಯವು! ನಡೆದರೂ ಸಹ ತೇಲುವಂತಿಹ ನನೆಗೆ ಮಿಂಚನು ಪೂಸುತ ಮುಗ್ಧತೆಯೊಳದನದ್ದಿ ತೆಗೆದೊಲು ಹಸುಳೆಯಿದೆ ನಗೆ ಸೂಸುತ! “ಹೂವಿದಕೆ ಮತ್ತಾವ ದುಂಬಿಗ- ...

“ವಾರಿಧಿಯ ತೆರೆಗಳನು ತಬ್ಬಿ ಚುಂಬಿಸಿದ ರವಿ. ಇರುಳು ಬರೆ ಪೆರೆಯ ದೌತ್ಯದಿ ತನ್ನ ಸಂದೇಶ- ವರುಹಿದನು ಸಂತಸದೊಳುಬ್ಬೆ ಸಾಗರದೆದೆಯು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ಹೊಂಗಿರಣಗಳ ಸೀರೆಯುಡಿಸುತ ನಲಿದ. ತೆರೆಗೊಂದು ರವಿಯಾಗಿ ನೀರ ಕೇಳಿಯನಾಡಿ ...

ತೆಂಗುಗರಿಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರಮನು ನಗುತಿರಲು ಸೊದೆಗದಿರ ಹೀರಿ ಗರಿ ತೂರಾಡುತಿರಲು, ಇಳೆಯ ಪೆರೆಯೊಲು ಚೆನ್ನೆ ಬಳಿಯೊಳೇ ಒರಗಿರಲು, ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದ ಕೇಳಿದೆನು ನಗುವುಕ್ಕುತಿರಲು: “ನೋಡಿದೋ ಒಲವರಸಿ! ಗರಿ ಕಿರಣಗಳ ಕಣ್ಣ- ಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಟವಿದು ಸೊಗಸು...

ಆರಿದಾರಿದು ಕರಿಯ ಅಂಚಿನ ಬಿಳಿಯ ಸೀರೆಯ ಕನ್ನೆಯು ತುಂಬು ಜವ್ವನವನ್ನೆ ಬಿಂಬಿಪ ನುಣುಪು ಕೆನ್ನೆಯ ಚೆನ್ನೆಯು? ಕರಿಯ ಮೋಡದ ಮೇಲೆ ಥಟ್ಟನೆ ಸುಳಿದು ಮೆರೆಯುವ ಮಿಂಚೊಲು ಕಾಡಿಗೆಯ ಕಣ್‌ತುದಿಯೊಳಹಹಾ! ಕಣ್ಣಮಿಂಚಿನ ಗೊಂಚಲು! ಕಂಗಳೆಸೆಯುವ ಮಿಂಚಕುಡಿಗಳ-...

“ಕಾಗೆಯಂತೆಯೆ ಬಣ್ಣ ಆ ನರ ಪ್ರಾಣಿಗಹ!” ಎನ್ನುವರು ಕರಿಯರನು ಜನರು ಕಂಡು “ಆಹ! ಆಕೆಯ ಕೇಶ ಕಾಗೆಯೊಲೆ ಕಪ್ಪೆ”ಂದು ಬಣ್ಣಿಸರು! ಜನರ ಮತಿಯೆಷ್ಟು ಮೊಂಡು! ಅಹುದು! ದಿಟ! ನೀನೇನೊ ಕೊಂಚ ಕಪ್ಪಿರಬಹುದು! ‘ಅತಿಕಪ್ಪು’ ಎಂಬ ...