ಬಿಳಿಗಿರಿ

ತೆಂಗುಗರಿಗಳ ನಡುವೆ ಚಂದ್ರಮನು ನಗುತಿರಲು ಸೊದೆಗದಿರ ಹೀರಿ ಗರಿ ತೂರಾಡುತಿರಲು, ಇಳೆಯ ಪೆರೆಯೊಲು ಚೆನ್ನೆ ಬಳಿಯೊಳೇ ಒರಗಿರಲು, ಪ್ರಶ್ನೆಯಿದ ಕೇಳಿದೆನು ನಗುವುಕ್ಕುತಿರಲು: “ನೋಡಿದೋ ಒಲವರಸಿ! ಗರಿ ಕಿರಣಗಳ ಕಣ್ಣ- ಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಟವಿದು ಸೊಗಸು...

ಆರಿದಾರಿದು ಕರಿಯ ಅಂಚಿನ ಬಿಳಿಯ ಸೀರೆಯ ಕನ್ನೆಯು ತುಂಬು ಜವ್ವನವನ್ನೆ ಬಿಂಬಿಪ ನುಣುಪು ಕೆನ್ನೆಯ ಚೆನ್ನೆಯು? ಕರಿಯ ಮೋಡದ ಮೇಲೆ ಥಟ್ಟನೆ ಸುಳಿದು ಮೆರೆಯುವ ಮಿಂಚೊಲು ಕಾಡಿಗೆಯ ಕಣ್‌ತುದಿಯೊಳಹಹಾ! ಕಣ್ಣಮಿಂಚಿನ ಗೊಂಚಲು! ಕಂಗಳೆಸೆಯುವ ಮಿಂಚಕುಡಿಗಳ-...

“ಕಾಗೆಯಂತೆಯೆ ಬಣ್ಣ ಆ ನರ ಪ್ರಾಣಿಗಹ!” ಎನ್ನುವರು ಕರಿಯರನು ಜನರು ಕಂಡು “ಆಹ! ಆಕೆಯ ಕೇಶ ಕಾಗೆಯೊಲೆ ಕಪ್ಪೆ”ಂದು ಬಣ್ಣಿಸರು! ಜನರ ಮತಿಯೆಷ್ಟು ಮೊಂಡು! ಅಹುದು! ದಿಟ! ನೀನೇನೊ ಕೊಂಚ ಕಪ್ಪಿರಬಹುದು! ‘ಅತಿಕಪ್ಪು’ ಎಂಬ ...

ತಿರೆಯೊಳೆಲ್ಲೆಡೆ ಕರಿಯ ಮಸಿಯನು ನಿಶೆಯ ಭೂತವು ಎರಚಿತು ತರುಗಳೊಳು ತಮ ತೂಕಡಿಸುತಿರೆ ಮಿಂಚು ಗಗನವ ಪರಚಿತು. ಮಿಂಚ ಚಾವಟಿಯೇಟ ತಡೆಯದೆ ತಮದ ತೇಜಿಯು ಭರದಲಿ ಓಡಲೆದ್ದಿಹ ಧೂಳ ತೆರದಲಿ ಮೋಡ ಹಬ್ಬಿದೆ ನಭದಲಿ. ಬಾನ ಕಳಶವು ಮಿಂಚಿನೇಟಿಗೆ ಬಿರಿದು ಅಮೃತ...

“ನೀನು ದೂರದೊಳಿರಲು ನಿನ್ನ ಯೋಚನೆಯೊಂದೆ ಅಗ್ನಿಯೊಲು ದಹಿಸುವುದು ದೇಹವನ್ನೆ ನೀನು ಬಳಿಯಿರೆ ನನ್ನನಪ್ಪಿ ಮುತ್ತಿಟ್ಟರೂ ಸುಡೆಯೆನ್ನ; ಅಚ್ಚರಿಯಿದೇನು ಚೆನ್ನೆ?” “ಅಗಲಿಕೆಯ ಶೋಕಾಗ್ನಿ ಎದೆಯೊಳಿರೆ, ಯೋಚನೆಯ ಗಾಳಿಯುರುಹುವುದನ್ನೆ ಮರೆಯಬೇಕೆ?...

ಮದುವೆಮನೆ ಗಡಿಬಿಡಿಯೊಳೆಂತೊ ವಧುವಿಗೆ ಬಿಡುವು ದೊರೆತಿರಲು, ನೆರೆದ ಜನ ಮುಂದಿನದೆ ಯೋಚಿಸಿರೆ ಆಗೆನ್ನ ಕೋಣೆಗಾರೋ ಬಂದು, ಕುಸಿಯುತಿರೆ ಅಸಿನಡುವು, ಹೆಚ್ಚುತಿರೆ ಕಣ್ಣನೀರಿನ ಮಡುವು ಎನ್ನನಪ್ಪಿದಳಲಾ! ಕಣ್ಣ ತೆರೆದರೆ ಹೆಣ್ಣು! “ಓ! ನಲ್ಲ! ನೀನು ಕಟ...

“ಟಿಕ್‌ ಟಿಕ್‌ ಟಿಕ್‌ ಟಿಕ್‌ ಎನ್ನುತಲೇನನು ಒರೆಯುತಲಿಹೆ ಓ ಗಡಿಯಾರ?” “ನಿನ್ನಾ ಯುಷ್ಯದಿ ಸಮೆಯುತ್ತಿಹ ಚಣ- ಗಳನಿಂತೆಣಿಪನು ನಾನು ನರ!” *****...

ಎಷ್ಟು ಕ್ಷುಲ್ಲಕಮಾಗಿ ಕಂಗಳಿಗೆ ತೋರುತಿದೆ ಕೆಳಗಿನ ಜಗತ್ತು ನಾನೊರಗಿದೀ ಬಂಡೆಗಳ ಪೀಠದಿಂ! ಹಸುರು ಬಣ್ಣದ ಹತ್ತಿಯುಂಡೆಗಳ ವೊಲು ತೋರಿ ತರುರಾಜಿಯಿದು ಮಂಕ ತೂರುತಿದೆ ತಳವ ನೋಡುತಲಿರುವ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಂಜೆ! ಅದೊ! ಸುದೂರದ ಗಿರಿಗೆ ಹಾವಿನೊಲು ರೂಹಾಂ...

ಹೂವೆಂದಿತು : “ನನ್ನಿಂದಲೆ ನೀ ಜನಿಸಿದೆ ಹಣ್ಣೆ!” “ಬಾಯ್ಮುಚ್ಚೆಲೆ ನನ್ನಲ್ಲಿಹ ಬೀಜವು ಬರಿ ಮಣ್ಣೆ?” ಇಂತಿರೆ ಬಂಡುಣಿಯೆಂದಿತು : “ಓ ಗೆಳೆಯರೆ ಇಂತು ವಾದಿಸುತಲಿ ನನ್ನಿರವನೆ ಮರೆವಿರಿ ನೀವೆಂತು?” *****...

“ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನೀನು ಸಪ್ಪೆ” ಎನುವ ತೆರದಿ ಅಲುಗೆ ರೆಪ್ಪೆ, “ನಿನ್ನ ಬೆಳಕು ಬರಿಯ ಥಳಕು! ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನನಗೆ ಅಳುಕು?” ಎಂದು ‘ಕಾರ’ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂಕು ನಗೆಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿ “ನಿನ್ನ ಬೆಳಕದೇನು...