Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ವಿಚಿತ್ರ ನಿನ್ನಯ ಲೀಲೆ

ವಿಚಿತ್ರ ನಿನ್ನಯ ಲೀಲೆ

ವಿಶ್ವಂಭರನೆ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನೆ |
ವಿಚಿತ್ರ ನಿನ್ನಯಲೀಲೆ ತಂದೇ || ಪ ||

ವಿಶ್ವ ವಿಶ್ವಗಳ ತಿರುಗಿಸುತಿರುವೆ |
ಎಲ್ಲಿಯೊ ಇರುವುದು ಸೂತ್ರ
ವಿಶ್ವದ ಕಣಕಣದಲ್ಲಿಯು ಕೂಡ |
ಹೊಳೆವುದು ನಿನ್ನಯ ಚಿತ್ರ || ೧ ||

ಅದೃಶ್ಯವೆಂಬರು ನಿನ್ನಯ ರೂಪ |
ಕೋಟಿ ರೂಪಗಳ ತಳೆದಿರುವೆ
ಅಸೀಮವೆಂಬರು ನಿನ್ನಾಕಾರಾ |
ಜಡಚೇತನಗಳ ತುಂಬಿರುವೆ || ೨ ||

ಕಡ್ಡಿಕಲ್ಲುನಲು ಕುಳಿತಿಹ ನೀನು
ಗುಡ್ಡ ತಿರುಗಿದರು ಕಂಡಿಲ್ಲ
ಅನೇಕವೆನ್ನುವ ಸಂತೆಯ ಹಿಂದಿಹ
ಏಕವ ಬಹುಜನ ಕಂಡಿಲ್ಲ || ೩ ||

ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡುಗಳ ಭೇದವ ಗೈದು
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಚೆಲುವಿನ ಬಲೆ ನೆಯ್ದೆ
ತಂದೇ ತಾಯೀ ಬಂಧೂ ಬಳಗಾ
ಕರುಳು ಬಳ್ಳಿಗಳ ಕಲೆ ಹೆಣೆದೆ || ೪ ||

ಭೂಮಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ಬೊಂಬೆಯು ದೇಹವ
ಮಣ್ಣನೆ ಕಚ್ಚಲು ಹಚ್ಚಿರುವೆ
ಶಿರದಲಿ ಸಾವಿನ ಈಟಿಯು ತೂಗಿರೆ
ಬಾಳುವ ಆಶೆಯ ಮುಚ್ಚಿರುವೆ || ೫ ||

ವಿಶ್ವದಾಟದಲಿ ಗ್ರಹ ತಾರೆಗಳೇ
ಆಟದ ಗೋಲಿಗಳೆನುವಾಗ
ಜೀವನ ಮಣ್ಣಲಿ ನಾ ನೀ ಎಂಬುದು
ಸಾವಿರವಾಗುವ ಬಿಡಿ ಭಾಗ || ೬ ||

ದ್ವಂದ್ವಾತೀತನೆ ಹೇ ಪರಬೊಮ್ಮನೆ
ದ್ವಂದ್ವ ಮಧ್ಯದಲೆ ನಾನಿರರುವೆ
ಎರಡನು ಮೀರುತ ಒಂದಾಗಲಿಕೆ
ಜನುಮ ಜನುಮಗಳ ಸಾಗಿರುವೆ || ೭ ||
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...