ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲವು ಗಾರ್ಕಿ! ಆದು ಮಹತ್ತಮ ಶಕ್ತಿ!
ಅವ್ಯಕ್ತದನುಭೂತಿ ತಾನೆ ಮೈವೆತ್ತಂತೆ
ಭವ್ಯಾತ್ಮನುಸಿರೆ ಘನ ಸಂಗೀತವಾದಂತೆ
ಮುಕ್ತ ಮನ ಮೈದುಂಬಿ ತನ್ನ ಮೈ ಮರೆತಂತೆ
ಭವ್ಯತೆಯ ಭಾವನಾ ಲಹರಿ ಚಿಗುರೊಡೆದಂತೆ
ವ್ಯಕ್ತ ವೇಷದಿ ಸುಪ್ತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕಿದು ಯುಕ್ತಿ!
ಗಾಳಿಗೂ ಹಗುರಾಗಿ-ಅಮೃತಕೂ ಮೇಲಾಗಿ
ಲೀಲಾ ತರಂಗಿಣಿಯ ಜಲದಲೆಯ ಮೇಲೊರಗಿ
ಕಾಲಮಾನದ ಕಲ್ಪ ತರುವಿನಿನಿವಣ್ಣಾಗಿ
ಬಾಳಿನಲಿ ಬಂಧುರತೆ ಬಾನಗಲದಂತಾಗಿ
ನವ್ಯ ಜೀವನ ಸುಧೆಯ ಹೊನಲನ್ನೆಹರಿಯಿಸಿದೆ
ದಿವ್ಯ ದೀಪದ ಹಣತೆ ಧರಯನ್ನೆ ಬೆಳಗಿಸಿದೆ
ಶತಕೋಟ ಕಣ್ಣುಗಳ ನೋಟದಲಿ ಚಿರಮಾಗಿ
ವಿತತಯಶ ನಿಂತಿರುವೆ; ವಂದಿಸುವೆ ತಲೆವಾಗಿ!
*****
ಬೆಂಗಳೂರು : ೧೯೪೪

















