ಭಾಗ್ಯೋದಯ

ನದಿನೇರ ನೀರವದಿ
ಕುಳಿತೊಮ್ಮೆ ನಾನು –
ಮೌನದಲಿ ನೋಡಿದೆನು
ತಿಳಿನೀಲ ಮುಗಿಲ,

ಸ್ಪಿರವನಿತೆ ನಿಶ್ಚಲದಿ
ಪಸರಿಸಿರೆ ನೇರದಲಿ
ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆನು
ಹಚ್ಚನೆಯ ಹಳುವ;

ಮೂಕದಲಿ ಬೆರೆದಿರಲು
ಧ್ಯಾನದಲಿ ನಾ – ನಿರಲು
ಹಾರಿತಹ – ಹಾ ಹಕ್ಕಿ!
ಸ್ವರ್ಣನೀಲದ ಚುಕ್ಕಿ!
ಮೌನವನು ಒಡೆದು
ಗಗನವನು ನೆಗೆದು.

ಮಿನುಗುತಿತು ಕಿರಣ
ಚಲಿಸುತಿತು ಸ್ಫುರಣ
ತೇಜದಲಿ ತೋರುತಿತು
ಎನಗೆ ಹಾದಿ,

ಹರಿಯುತಿತು ನವಜ್ಯೋತಿ
ಹೃದಯದೇಗುಲದಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಬೆಳಕು ಕೂಡುತಿತು
ಭಾಗ್ಯದಯದ ಹಾದಿ.
*****