ಕವಿ – ಕೋಗಿಲೆ ಚಲುಕೋಗಿಲೆ ಕೂಗಿತು ಬನದಿ, ವನದಾಸಲೆ ಮುದದಾನೆಲೆ ತೂಗಿತು ನಭದಿ. ಮುದುಮಂಜುಳ ರವದಂಗಳು ಮಿಲಿಸಿತು ಬನವ, ಮಧುಮಾಸದ ನವಲಾಸ್ಯದಿ ತುಂಬಿತು ಮನವ. ಮುಗಿಲಂಚಿನ ಕೊನೆಮಿಂಚಿತು ಝುಲ್ಲನೆ ಹೊಳೆಸಿ, ತಟದಾನೆಲೆ ಮುಗುಳಾಮೆಳೆ ನಿಶಿಯಲ...

ಉದಯದಲಿ ಸೋಬಗಿನಲಿ ಶಾಂತತೆಯ ಚಲುವಿನಲಿ ಕವಿಯೋರ್ವ ಕಂಡೆನಾ,- ಕಾನನದ ಕವಲಬಳಿ. ಕವಿ ಕಾವ್ಯ ಫಲಬಯಸಿ ಕಾವ್ಯ ರಾಜ್ಯವ ನೆನೆಸಿ, ಕವಿಯ ನಾ ಕಾಡಿದೆನು ಕಾನನದ ಕವಲಬಳಿ, ಕವಿಯೆನ್ನ ದೀರ್ಘನೋಡಿ ಮೊಗದಗೀಳನು ನೋಡಿ, ವನದ ಹಿರಿಮೆಗೆ ಒಯ್ದನು ಕಾಂತಿಗಲ್ಲಿಗ...

ಹಸುರೊಂದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಮುದದೊಂದು ಸುಧೆಯಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ಹಾಡಿತು ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಕೂಗಿತು. ಕಂಗೊಳಿವ ಕಣಿವೆಯಲಿ ಸುಂದರದ ವನದಲ್ಲಿ ಮುಗುಳೊಂದು ಬೀರಿತು ಚಲುವೊಂದು ಕೋರಿತು. ಮುಗಿಲಿನಾ ಮೇಘದಲಿ ಗಗನದಾ ಗೀಟಿನಲಿ ಚಿಕ್ಕಿಯೊಂದು ಮಿನಿಗಿತು ಚಂದವನು ತಂ...

ಶೈಲಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಮಂಡಿಸಿದ್ದಳು ದೇವಿ ಮತ್ತಾವ ತೊಡಕಿಗೋ? ಚಿ೦ತಿಸುತ ಕುಳಿತು. ಮಂದಿರದಲೆತ್ತಲು ಪ್ರಾಂಗಣದ ಸುತ್ತಲು ತುಂಬಿತ್ತು ಕತ್ತಲು ಕದ್ದು ನಡೆದು. ಮಿನಿಗಿತು ಸೊಡರು ಮೂರ್ತಿಮುಂದೆ ದೇವಿಮೋಗದೊಲುಮೆ ಚಲುವ ಹರಿಸಿ. ಯೋಜನದ ಮುಗಿಲಿನಾ ಚಲುವಿನಾ...

ಮುಗಿಲ ತಾರೆ ಚಲುವ ನೀರೆ ಬಾನಬಯಲ ಬೆಳಗು ತಾರೆ! ಗಗನವೇರಿ ಮುಗಿಲಗೇರಿ ಧರೆಯ ಬೆಳಗಿ ಮೆರೆಸು ತಾರೆ! ಮುಗಿಲ ಬಿಂಬ ರಜನಿರಂಗು ಬಾಹ್ಯ ಬಾಳು ತೋರು ತಾರೆ! ಭುವಿಯ ಬಣ್ಣ ಬೈಗು ಕಣ್ಣ ಭಾವ ತೋರಿ ಮಿನುಗು ತಾರೆ! ಕಾಂತಿ ಕಿರಣ ಬೆರೆಸಿ ಮರೆಸಿ ಮನವ ತನುವ ...

ಇಂದೇನು ಬಾನಿನಲಿ ಅತುಲಲಾವಣ್ಯ, ಮಂದಮಾರುತನ ಮಿಳಿತದಾಗಮನ; ಉದಿಸುತಿದೆ ದುರ್ಗದಲಿ ಹೊಸಹುರುಪು ಚೇತನ, ಮೊಳಗುತಿದೆ ಕಹಳೆಯು ಕೂಡೀವರ್ತನ. ಭವ್ಯ ದೇವಿಯ ಭವನ ಮುತ್ತಿಹರು ಅವರು, ನೂರಾರು ಜೀವಿಗಳು ಮಾಯವತಿ ಪೀಠದೆದರು; ಹಿಡಿಯಲಿ ಮಿನುಗುತಿದೆ ಬಂಟರಾ ...

ಮೇಲುನದಿ ದಂಡೆಯಲಿ ನಡೆದಿದ್ದ ನಾಮನುಜ, ಮುಂಜಾವಿನಲಿ ಒಬ್ಬನೊಬ್ಬ; ಮೂಡಿತ್ತು ಮಂದಾನಿಲ, ನೇರದಲಿ ಆದರದಿ; ವೃಕ್ಷದಲಿ ಉಲಿಉಲಿವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಡಿ. ಮೆಲುನುಡಿಯ ಗಾನಕ್ಕೆ, ಮೀಸಲಾಗಿರುವಂತೆ; ಹಾಡಿದವು ಮಾಮರವನೇರಿರುವ ಹಕ್ಕಿ. ಹಣ್ಣು ಹೂವ್ಗಳತಾಕಿ ಮಂಡ...

ಅರಸನಾಣತಿಯಂತೆ ಹಳುವಿನಲಿಳಿದು ಮಲೆಗಳನೇರಿ, ಹೊರಟು ನಡೆದನು, ಪ್ರತೀಹಾರಿ! ಆಜ್ಞಾಧಾರಕ; ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮೀರಣದಿ, ತುಂಬುಬಯಲಲಿ ಹೊರಟು, ಝುರಿನೀರು ತಿಳಿಹೊಳೆಯ ದಟ್ಟಡವಿ ಪಾತ್ರದಲಿ; ನಡೆದು ಮರಳಿದ ಹಾದಿ ಪೂರ್ವಪರಿವಿಡಿದು. ಅಲೆದಲೆದು ಬಸವಳಿದು ಕತ್ತಲೆ...

ಕಾಳಕಿಚ್ಚು, ಸಮರಸುಳಿವು ಪಡುವನಾಡನೇರಿಬಂತು. ಶಾಂತಿಸತ್ವ ಸರಿದುನಿಂತು- ಧಾಳಿ ಧಾರೆಗೆ ಎಡೆಯನಿತ್ತು. ರೌದ್ರರಾಳು ರೀತಿಸಿತ್ತು ಧರೆಯನೆರೆಯನೇರಿನಿಂತು. ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿ ಕೈಯಸಾಗಿ ಪೃಥ್ವಿ, ಕಡಲ, ಹವೆಯನೇರಿ ಸುತ್ತುಗಟ್ಟಿ, ಒಟ್ಟನೆಳೆದು ಮಾನವೀಯ ಸೂರ...

ದೂರದಲಿ ತಾಣದಲಿ ಪಿರಿದೊಂದು ವೃಕ್ಷದಲಿ ಏರಿತ್ತು ಖಗವೊಂದು- ಚಲುವು. ಇನಿದುಸರ ಸವಿಬೆರಸಿ ತನುಅನುವ ಅದರಿರಿಸಿ ಕಾನನದಿ ಹಾಡಿತ್ತು- ಹಿರಿಮೆ. ರಾಗದಲಿ ಮೇಳದಲಿ ಆಗಸದ ನೇಸರದಿ ಸಾಗಿತ್ತು ಪ್ರವಹದಲಿ- ನಡೆದು. ಗಮ್ಯದಲಿ ನೋಡಿದೆನು ಒಮ್ಮೆಯಲೆ ಬೆರೆತು...