ಒಮ್ಮೆ ಗುರುಗಳು ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು- “ವಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಕಲಿತು ಆಯಿತು, ಇನ್ನು ಪರ್‍ಯಟನೆ ಮಾಡಿ ಝೆನ್ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿ ಬಾ” ಎಂದು ಕಳುಹಿದರು. ಶಿಷ್ಯ ಮೌನವಾಗಿ ವಂದಿಸಿ ಗುರು ಅಣತಿಯ ಮೇರೆಗೆ ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ನಡೆದ. ಭೂಮಿಯೊಡನೆ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಕಣದೊಡನೆ ಮೌನ ಸಂವಾದ ಮಾಡಿದ. ವೃಕ್ಷದ ಎಲೆಗಳ ಮರ್ಮರದೊಡನೆ ಮೌನ ಸಂವಾದ ಮಾಡಿದ. ಇನ್ನು ಅರಳಿದ ಹೂ ಸುಗಂಧದೊಡನೆ, ಮಂದಪವನದೊಡನೆ, ಗಿಡ, ಮರ, ಬಳ್ಳಿ, ಪಶು ಪಕ್ಷಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಡನೆ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ ನಿರತ ಸಾಗಿತು. ಆಗಸಕ್ಕೆ ತಲೆ‌ಎತ್ತಿ ಸೂರ್‍ಯಕಿರಣದೊಡನೆ ಮೌನ ಸಂವಾದ ಮಾಡಿದ ನಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳದಿಂಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೌನದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆತ. ನಕ್ಷತ್ರದ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದ ಮಿಣಕನು ಅರೆತ. ದಾರಿಗಳೊಡನೆ ಮೌನ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ. ಮನದ ಅನಂತ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಅನಂತದ ಝೆನ್ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ಮೌನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಾ ಗುರುಗಳ ಸಮ್ಮುಖ ಉಪಸ್ಥಿತನಾದ “ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯ! ಏನು ವಿಶ್ವ ಪರ್ಯಟನೆಯಲ್ಲಿ ಝೆನ್ ಸಂಭಾಷಣೆಯ ಕುಶಲತೆ ಅರಿತು ಬಂದಿರುವೆಯಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
“ಗುರುವರ್ಯಾ! ಮೌನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು, ಮೌನದಾರಿ ಸವೆದು, ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಒಂದಾದಾಗ ಮಾತೆಲ್ಲ ಮೌನವಾಯಿತು. ಮೌನವೇ ಮಾತಾಯಿತು. ಝೆನ್ ಸಂಭಾಷಣೆಯೊಂದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಿಡಿತ, ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದ ತುಡಿತ ಬೆರಿಸಿದೆ. ಹರಿವ ನದಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ ನಲಿದೆ. ಸಾಗರ ಲಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಮನವನ್ನು ತೇಲಿಸಿದೆ. ಮೌನದಲ್ಲಾದ ವಾರ್‍ತಾಲಾಪ ಮಾತಿನಲ್ಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದುಬಂದಿರುವೆ”- ಎಂದ ಶಿಷ್ಯ.
“ಹೌದು ಶಿಷ್ಯ! ಮಾತಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಗೆ ತರ್‍ಕದ, ವಾದದ, ಮೀಮಾಂಸದ ಎಡೆತಡೆಯುಂಟು. ಆದರೆ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಅದೊಂದು ಪ್ರವಾಹ ನಿರಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮುಖವಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಬಾಯಿ ಇಲ್ಲ, ಒಂದೇ ಮನ, ಒಂದೇ ಹೃದಯ, ಒಂದೇ ಜಗ, ಒಂದೇ ಆಗಸ ಭೂಮಿ. ಎಲ್ಲವು ಒಂದುಗೂಡಿದಾಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮ್ಮಿಲನದ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಅಲ್ಲವೇ? ಅದರ ಅರಿವು ಪಡೆದ ನೀನು ಧನ್ಯ” ಎಂದಾಗ ಗುರುಗಳೊಡನೆ ಶಿಷ್ಯ ಅನಂತ ಮೌನ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ.
*****
