Home / Kannada Poetry

Browsing Tag: Kannada Poetry

ಶ್ರೀ ವಿಠ್ಠಲ ಜಯವಿಠ್ಠಲ ಹೇ ರಖುಮಾಕಾಂತಾ ಭ್ರಾಂತಿಯು ಹರಿಯಲಿ ನಮ್ಮದು, ಅಕ್ಷಯ್ಯ ಶಾಂತಾ || ಜಯದೇವ || ಚಂದ್ರಭಾಗೆಯು ಬಂದು ಕೂಡಲು ಭೀಮೆಯನು ಅಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದೆ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಸೀಮೆಯನು ಭಕ್ತರಿಗಾಗವತರಿಸಿದೆ ನೀನೋ ನಿಃಸಂಗ ಮಾನವರೊಲು ಕಂಡರು ನೀ ...

ಮುಗಿಲ ಮುಸುಕಿದ ಮೋಡ ಮರೆಯಾಗಿ ನಿಂತಂತೆ ಜಗದಗಲ ಜೀವನದ ನದಿಯೆ ಸೆಲೆಯೊಡೆದಂತೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯ ಸುಪ್ತ ಚೇತನವೆ ನೆಗೆದಂತೆ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಮನದಂತರಂಗದಲಿ ಸುಳಿದಂತೆ ಸಂಗೀತ ದಧಿ ದೇವಿ ತಾನೆ ಮೈ ಮರೆತಂತೆ ಮಧುರ ಮೂರ್ತಿಯ ಮೃದುಲ ಮಾತಿನಿನಿದನಿಯಂತೆ ಮಧು ...

ನಾನು ಕೊಡುವವನೆಂದು ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವುದು ಬೇಡ ನಾನು ಕೊಡುವವನಲ್ಲ ನೋಡುವವನು ಕೊಡಿಸುವನು ನನ್ನಿಂದ ಕೊಡಗೈಯ ದೊರೆ ತಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಜಗದೊಳಗೆ ದಾನಿಯವನು ಇಂದಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಬಂದಿರುವುದೇತಕ್ಕೆ? ಎಂದಾದರೊಂದು ದಿನ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಇಂದು ಕೊಡು ಇದ್ದುದನು ಮು...

ಹೇಳು ಬೇಗ – ಕೇಳು ಈಗ ರಾಮನೇನು? – ಕಾಮಧೇನು! ** ಈತನಾರು? – ಪ್ರೀತಿಪೈರು! ಎಂತು ಕೀರ್ತಿ?- ಪ್ರೀತಿ-ಮೂರ್ತಿ; ರಾಸರಾಜ್ಯಚಕ್ರವರ್ತಿ!- ಏಕೆ ಈತ?-ಪ್ರೀತಿಯೇಕೆ? ** ಈತನೆಂಥ ಪ್ರೀತಿಕಾಂತ?- ಎನ್ನ ಚೆನ್ನ ಚಂದ್ರಕಾಂತ! ಓತುಸ...

ರಂಗಸ್ಥಳ, ತಾರಾಪಥ ಲೀಲಾಮಯ ಜಗವು ತೇಜೋಬಲ, ಸ್ಫುರಣದ್ರವ ಕವಿ ಕ್ರೀಡಾವನವು. ಗಾಯನ ವೀಣಾವಾತನ ಸಾಧನವಾದನೆಯು ಆರಾಧನೆ, ರಸಸ್ವಾದನೆ ವೈಣಿಕನಾದೋಪಾಸನವು. ಮೋಹಿನಿ, ನೃತ್ಯಪರಾಯಿಣಿ ಕಂಕಣ ಝಂಕೃತಿಯು ಮುಖಭಂಗಿಯ ಭಾವತರಂಗವು ರೂಪಾರಾಧನಚೇತನವು. ಬಾನ್‌ಬ...

ಜೊತೆಯಿರದ ಈ ಬಾಳ ಹಾಳು ಗೋಳಿನ ಕಥೆಯ ದಾರಿ ಕೊರಕಲುಗಳಲಿ ಸಾಗುತಿರಲು; ಹಗಲಿರುಳು ಉರುಳಿದರು ಹೊಸತನವೆ ಬರದಿರಲು ಏನೊ ಎಂತೋ ಜೀವ ನರಳುತಿರಲು. ನೂರಾರು ಹರದಾರಿ ತಿರುತಿರುಗಿ ಅತಿಥಿಯೊಲು ನಿನ್ನ ಮನೆ ಹೊಸತಿಲಲಿ ಬಂದು ನಿಲಲು; ತಂಗಾಳಿ ಸೋಕಿದರೆ ಹಾರ...

ಜಯದೇವಾ ಜಯದೇವಾ ಶ್ರೀ ಗಣಪತಿರಾಯಾ ಭಯಕಾರಕ, ಭಯಹಾರಕ, ಓಂಕಾರ ಕಾಯಾ ||ಜಯದೇವಾ|| ಜಗದಂಬೆಯ ಮೈಮಣ್ಣಲಿ ಮೂಡಿದ ಮೂರುತಿಯೆ ಮೃಗಧರ ನೋಡಿದ, ಮಾಡಿದ ಬೇರೆಯ ಆಕೃತಿಯೇ ಚಿಗುರಾಗಿದೆ ನಿಂನಾಲಿಗೆಯಲಿ ದಿನ-ದಿನ ಶ್ರುತಿಯೇ ಹಗಲಾಯಿತು ನಿಂನೆನಪೇ, ಸುಳ್ಳಾಯಿ...

೧ ಆಕಾಶ ಕುಸುಮವನ್ನಭಿವರ್ಣಿಸುವ ಕಾವ್ಯ ವಿದ್ದೇನು ಸಾರ್ಥಕ್ಯ? ಕುರುಡಗಣ್ಣು! ಸಾಕಾರ ದೇವನಿಗೆ ನೈವೇದ್ಯವೇ ಶೂನ್ಯ ಉದ್ಧಾರ ವೇನಿದಕೆ? ಘೋರ ಹುಣ್ಣು! ೨ ಹಣವಂತ ಮಾನವನ ಹೆಣಗೈದರೂ ತೃಪ್ತಿ ಇಲ್ಲೆಂದು ಕುದಿಕುದಿದು ಲಾಭಕಾಗಿ; ಒಣ ರೊಟ್ಟಿ ಸಿಕ್ಕದೊಲು...

1...1112131415...189

ತೆಂಕಣದಿ ಹದಿನಾರು ಮೈಲಿಗಳಾಚಿ ಬಾಂದಳಕೆ ಭುಜಗೊಟ್ಟು ನಿಂತಿರುವ ಸಿಂಹಗಡವೇ-ಇದೋ ನಿನಗೆ ತಲೆಬಾಗುವೆನು. ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನರಜಾತಿಯಲಿ ಹರಿಯಂತೆ ಮೆರೆದ ವೀರಲೀಲಾಲೋಲ ಶಿವಪ್ರಭುವನು ಶಿರದಲಿ ಹೊತ್ತು ಮೆರೆಯಿಸಿದ ಸಿಂಹಗಡವೇ ಇದೋ-ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುವೆನು. ಅಂದು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಧರ್‍ಮ-ನಮ್ಮ ಹ...

(ದುಡ್ಡೇ ಧರ್ಮ, ದುಡ್ಡೇ ನೀತಿ, ದುಡ್ಡೇ ನ್ಯಾಯ, ದುಡ್ಡೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ. ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಹೇಸಿಕೆಲಕಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯದ ಕೆಲವು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ, ದುರಾಶೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ, ಹೊತ್ತು ಸಾಧಿಸಿ ಕತ್ತೆಯ ಕಾಲನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದು ಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು...

ಕತ್ತಲ್ಗಡಲ ತಳದಲಿತ್ತು ಲೋಕ. ಕೋಟಿ ತಾರೆಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಗಗನತಲ, ನಿಶಾಸುಂದರಿಯ ವಜ್ರಖಚಿತ ನೀಲಾಂಬರದ, ಹರಡಿದ ಸೆರಗಿನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು. ನೀರವ! ನಿಶ್ಚಲ! ಅನಿಲನು ಕೂಡ ದಿನವೆಲ್ಲ ಅಲೆದಲೆದು, ಸೊಕ್ಕಿ ಮೆರೆದು ಸೊರಗಿ ಸೋತು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ. ಒಂದು ಮನೆ. ಅದರ ಹೆಸರು “ಮಾಯಾಲಯ...

ಅವನ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತಾ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಪುರಾಣ, ವೇದಗಳು, ಕುರಾನ್, ಬೈಬಲ್‌ಗಳೇ ಬಹು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಅವನ್ಯಾವ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೂ ಓದಿದವನಲ್ಲ. ಯಾವ ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವವನಲ್ಲ. ದೇವರಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುವುದವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹು...

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶವೃಕ್ಷವನ್ನು ಏರಿದ್ದನು. ಅವನ ಉಷ್ಣವಾದ ಕಿರಣಗಳು ದೇವಗಿರಿಯ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಪ್ತಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದುವು. ಅತ್ತಿತ್ತ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವುಗಳು ವೃಕ್ಷಛಾಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಮೆಲುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದುವು; ಆಗಾಗ ಬಾಲಗಳನ್ನು ಬೀಸುತ್ತ, ಬೆನ್ನಮೇಲಿನ ...

ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಜಾವ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಕುಟೀರದ ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಮುದುಕನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಸುಮಾರು ಆರು ಅಂಗುಲ ಉದ್ದದ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ತನ್ನ ಬಿಳಿ ದಾಡಿಯ ರಾಶಿಯ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ಎಡಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಿಕ್ಕು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾ ಸೂರನ್ನು ದಿಟ್...