ಚಂದ್ರಮನ ಉದಯವನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದ
ಅಂದದಲಿ ಮೃಗರಾಜ ವನಗಿರಿಯ ಮಧ್ಯದಲಿ
ಬಂದಿಹಾ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಮೃಗರಾಜ
ಚಂದ್ರಮನ ಬೆಳಕಕಂಡ || ೧ ||
ಹೊತ್ತಾಯ್ತು ಎಂದನೋ ಮನದಲ್ಲೀ ಮೃಗರಾಜ
ಸುತ್ತಲಿನ ಗಿರಿಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುತಲಿ ಗರ್‍ಜನೆಯ
ಬಿತ್ತರಿಸಿ ಹೆದರಿಸಿ ವನಮೃಗವ ಕಾಡಿಸಲು
ದಿಶೆಗೆಟ್ಟು ಓಡಲನುವಾದ || ೨ ||
ಗಿರಿಗಳ, ಸರೋವರ, ಗಿಡಗಂಟಿ ತೆಗ್ಗುಗಳ
ಕೆರೆಭಾವಿ ಎಂದೆಂಬ ಅಂಜಿಕೇ ಈತನಲ್ಲಿಲ್ಲ
ಗುರಿ ಒಂದೇ ಮನಬಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಮೃಗಗಳಾ
ಕತ್ತರಿಸಿ ತಿಂದು ಬಿಡುವಾ || ೩ ||
ಹಿಂಸದಾ ಕೃತಿಗಾಗಿ ಅಂಜಿದಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ
ಮಾಂಸದಾ ರುಂಡಗಳು ಮೃಗರಾಜ ಬಳಿ ಇಹವು
ಹಿಂಸದಾ ತನ್ನ ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ನೋಡಿ ನಲಿವನು
ಮೃಗರಾಜ ಮನದಲ್ಲೇ || ೪ ||
ಮೃಗರಾಜನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ವನಭೋಜನವಾಯ್ತು
ಮೃಗಗಳಿಗೇ ಮಾತ್ರ ಪ್ರಾಣ ಆಹುತಿ ಆಯ್ತೊ
ಜಗದಲ್ಲೀ ನಡೆವುದು ನಿತ್ಯ ಕೃತಿ ಮತ್ತೇಕೇ
ಮೃಗರಾಜ ಬೇಟೆಯಿಂ || ೫ ||
*****
