Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಕನ್ನಡದ ಬಾವುಟ

ಕನ್ನಡದ ಬಾವುಟ

ಇರಲಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನೆಯಲಿ
ಕನ್ನಡದ ಬಾವುಟ|
ಹಾರಲೆಲ್ಲರ ಮನದಲಿ
ಅದುವೆ ಪಟಪಟ|
ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಅದು
ಬರಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ
ನಮ್ಮನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಾತೃಭಾಷೆ|
ಅತ್ಯಧಿಕ ಜ್ಞಾನಪೀಠಗಳ
ತಂದುಕೊಟ್ಟಾ ಭಾಷೆ||

ಆಡುವಾ ಮಾತಿನಂತೆಯೇ
ಬರೆಯುವಾ ಭಾಷೆ|
ಬರೆದರೆ ಮುತ್ತು ಮಣಿಗಳ
ಪೋಣಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುವಾ ಭಾಷೆ||
ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತಕೆ
ಇದುವೆ ಮಾತೃಭಾಷೆ||
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಅತೀಹೆಚ್ಚು
ಹೊಸಾ ಹೊಸ
ಪದಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಾಷೆ||

ಕನ್ನಡವೊಂದು ಸುಮಧುರ ಭಾಷೆ
ಕನ್ನಡವೊಂದು ಸುಲಲಿತ ಭಾಷೆ |
ಕಸ್ತೂರಿ ಕನ್ನಡ ಈ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ
ಕವಿಜನ ಶ್ರೇಷ್ಟರು ಬೆಳೆಸಿದಾಭಾಷೆ
ದಾಸರು ಶರಣರ ನೆಚ್ಚಿನ ಭಾಷೆ||

ನಮ್ಮ ಬಾವುಟದಲ್ಲಿದೆ
ಕೆಂಪು ಹಳದಿಯ ಬಣ್ಣ|
ಕೆಂಪು ಕನ್ನಡಾಂಬೆಯ
ಹಣೆಯ ಕುಂಕುಮ ತಿಲಕ |
ಹಳದಿ ಕನ್ನಡಾಂಬೆಯ ಕೆನ್ನೆಗಚ್ಚುವ ಅರಿಶಿಣ
ಇಂಥ ವಿಶೇಷವೀ ಬಾವುಟ||

ಹುಟ್ಟಲಿ ಹತ್ತಾರು ರಾಷ್ರ್ಟಕವಿಗಳು
ಹುಟ್ಟಲಿ ಹತ್ತಾರು ವರಕವಿಗಳು|
ಬೆಳಗಲಿ ನೂರಾರು ಸಮಗ್ರ ಸಾಹಿತಿಗಳು
ಬರಲಿ ಇನ್ನತ್ತಾರು ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು||
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ವ್ಹಾಲೆಂಟಾಯಿನ್ ಡಿಗ್ಬಿಯು ಭೋಜನವನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಂಡು ‘ಹಾವಾನಾ ಸಿಗರ’ (ತಂಬಾಕದ ಸುರುಳೆ) ಸೇದುತ್ತೆ ತನ್ನ ಆರಾಮ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಯಥಾಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಏನೇನೋ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಸುಗಂಧಿತವಾದ ಸಿಗರದ ಹೊಗೆಯು ಕಾಮಿನಿಯ ಕೇಶಕಲಾಪದಂತೆ ಸುರುಳೆ ಸುರುಳೆಯಾಗಿ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಗಾಳ...

೨-೨-೧೯೩೦ “ಹೆಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾನವನಿಗೆ ಎಂದೂ ತೊಂದರೆಯು. ಅವಳು ಚೆಲುವೆಯಾದರೆ, ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬಾಸೆಯನ್ನು ಇತರರಲ್ಲಿ ಉಂಟು ಮಾಡುವಳು; ಅವಳ ಗಂಡನು ಪ್ರೇಮ ಸಂಶಯಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಕುರೂಪಿಯಾಗುವಳೆ, ಅವಳ ಗಂಡನು ಇತರರನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆ ಪಟ್ಟು, ಆ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ತೊಂ...

ಗಂಗಮ್ಮನು ಅವಳೊಂದು ಮುತ್ತಿನಂಥಾ ಹೆಣ್ಣು! ಅವಳ ಗೋಳು, ಸಾಯುವಾಗ ಹೊಂದಿದ ಅವಳ ಸಂಕಟದ ಪರಿ, ಎಲ್ಲಾ ನೆನಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಆ ಚಿತ್ರವು ಕಣ್ಣೆದಿರಿಗೆ ಈಗಲೂ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಡುವುದು. ನಾನೆಷ್ಟೋ ಸಾರೆ ಅವಳು ಇಲ್ಲದಾಗ ಸಿದ್ಧರಾಮನ ದೆಶೆಯಿಂದ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ನನ್ನನ್ನವಳು ಕರೆದು ಕೂ...

(ಸುಶೀಲೆಯು ಗಂಡನಿಗೆ ಬರೆದ ಕಾಗದ) ಸಿರಿಪುರ ೮-೯-೧೯೨೬ ಮ|| ರಾ|| ಯವರಲ್ಲಿ ಶೀಲ ಮಾಡುವ ವಿಜ್ಞಾಪನೆಗಳು. . . . . . . . . . ನಿಮ್ಮ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯ ಪತ್ರವನ್ನು ಕಂಡು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾದರೂ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನಾಗಿ ಈ ಕಾಗದ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲ, ನೀವು ಹೆಸರಿಗೆ...

ಮೂಲ: ವಿ ಎಸ್ ಖಾಂಡೇಕರ ಎದುರದಡದಿ ನಿಂದು ಬಿದಿರಕೊಳಲ ತನ್ನ| ಅಧರದಿ ನುಡಿಸುವ ಚದುರ ರಂಗನ ಕಂಡೆ|| ಅದೇ ಶಾಲೆಬಿಟ್ಟು ಬಂದು ಕುಸುಮೆಯು ರಾಗದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಬಾರಿಸುತ್ತ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸಂಗೀತದಿಂದ ದಣುವು ಪರಿಹಾರವಾಗುವದೆನ್ನುವರು. ಆದರೆ ನಡುಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯ ಪತ್ತಲವನ್ನೊಂದು ...

ನಿರಂಜನ ಬಹಳ ಜನ ಹೆಂಗಸರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದ. ಆದರೆ, ಅವನ ದುರದೃಷ್ಟ-ಅವನು ನೋಡಿದವರೆಲ್ಲ ಸರಿಸಿದ ಸೆರಗಿನವರು, ಸಡಿಲಿಸಿದ ನಿರಿಯವರು. ಮೇಲಾಗಿ ಅವನು ಸುಂದರನೇನೋ ಹೌದು. ಆದರೆ ಗಂಡಸಿನ ಸೌಂದರ್ಯವಲ್ಲದು, ಹೆಂಗಸಿನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಸಾಲದುದಕ್ಕೆ “ಎಲ್ಲ ಹೆಂಗಸರೂ ಹೀಗೆಯೆ ಬಾ ಎನ್ನುವುದು ...