Home / ಕವನ / ತತ್ವಪದ

ತತ್ವಪದ

ಭಾವ ತುಂಬಿತು ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿತು ಬಾಳು ಬೆಳಗಿತು ಈ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು ಗೋವಿಂದನ ದರುಶನವಾಯಿತು ಮೋಹಕ್ಷಯವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷವಾಯಿತು ಕುಕರ್ಮವೆಲ್ಲ ಪರೋಕ್ಷವಾಯಿತು ಇಹ ಸುಖ ಹಂಬಲವು ಕ್ಷಣದಲಿ ಮನದಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದಲಿ ಮನ ಕಂಗಿತು ಮನದ ಮೂಲೆ ...

ಓ ನನ್ನಣ್ಣ ಅಕ್ಕ ತಂಗಿಯರೆ ನನ್ನಾತ್ಮ ಸಂಬಂಧ ಸಖ ಸಖಿಯರೆ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆ ನನ್ನ ಭಾವಗಳ ರಾಶಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲೆ ನಿಮ್ಮ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿ ಕಾಶಿ ಕಳೆದವು ಎತ್ತಲೋ ಆ ಭವ್ಯ ದಿನಂಗಳು ಎನ್ನ ಬದುಕಿನಲಿ ತಂದವು ಬೆಳಕಬಾಳು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದುಗಳಿಗೆ ಚಿನ್ನವ...

ಮನವು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು ನಿತ್ಯ ಮನದ ಭಾಷೆಯ ಅರಿಯಬೇಕು ಮನಕ್ಕೆ ತನ್ನವನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಬೇಕು ಮನದ ಮೈಲಿಗೆಯ ತೊಳೆಯಬೇಕು ಮನವು ಪಾರದರ್ಶಕದಂತಿರಬೇಕು ಮನವು ನಿತ್ಯವೂ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ಇರಬೇಕು ಮನಕ್ಕೆ ನಿತ್ಯವೂ ಸೋಸಬೇಕು ಕಾಮ ಕ್ರೋಧಗಳು ಮೈಲಿಗೆ ತೆಗೆಯಬೇಕು ಮ...

ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲು ನಿಲ್ಲು ಓ ಮಾನವ ಎಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನೋಟ ಹೇಳಲಾಗದೆ! ಕ್ಷಣ ಹೊತ್ತು ಕಂಡ ಈ ತನುವಿಗೆ ಸದಾ ಅಮರವೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಎನ್ನುವುದೆ! ದುಕ್ಕ ಕಷ್ಟಗಳ ಇದು ಸಾಗರ ಆಸೆ ಕನ್ಸುಗಳೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಪಾಚಿ ಪಾಚಿ ಕೈಗೆ ನಿಲುಕಲಾಗದ ಗಗನಗೊಂಬೆ ಮತ್ತೇಕೆ ಅಂಗಲಾ...

ಯೋಗದ ಸಿರಿಯ ತಿಳಿಯಬೇಕು ಭೋಗದ ಲಾಲಸ ತೊರೆಯಬೇಕು ತ್ಯಾಗದ ಭಾವ ಉದಯಿಸಲೂಬೇಕು ನೀಗದ ತೃಷ್ಣೆಗಳಿಗೆ ದೂರಿಸಬೇಕು ಆತ್ಮ ದೇವರಲಿ ಸೇರುವುದೇ ಯೋಗ ಅದು ಆನಂದ ಪರಮಾನಂದ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖ ಭ್ರಮೆಯೇ ಭೋಗ ಎಲ್ಲಿಯದು ಅಲ್ಲಿ ಸುಖಾನಂದ ಆಲೋಚನೆ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸವೆಯ...

ನರನೆ ದೊರೆಯಾಗುವ ಹಂಬಲವೆ ನಿನಗೆ? ಧರೆಯಲಿ ದೇವ ಮರೆತು ಇರುವಂತೆ ಮರಣವೇ ಮಹನವಮಿಯೆಂದ ಸಂತರಿಗೆ ಅರವಿನಲಿದ್ದು ಅವರ ಮರೆಯಲುಂಟೆ! ದುಕ್ಕ ದುಮ್ಮಾನಗಳ ಈ ಲೋಕ ಹೌದು, ದಕ್ಕದ ಅಸೆಗಳಿಗೆ ಕೈ ಚಾಚಲೇಕೆ ಲೆಕ್ಕವಿರದ ಈ ಸೊನ್ನೆ ಬಾಳು ನಿನ್ನದೇನೊ! ಸುಕ್ಕ...

ಮಾನವ ನಿನ್ನಂತರಂಗದಿ ತ್ಯಾಗ ಉದಯಿಸಲಿ ನಿನ್ನ ಭಾವದಲಿ ವಿಶಾಲತೆ ಬರಲಿ ನಿನ್ನ ನೋಟವು ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿರಲಿ ನಿನ್ನ ಬಾಳು ಹಚ್ಚು ಹಸಿರಾಗಿರಲಿ ಆಲೋಚನ ದೇವರಿಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಲಿ ಮನಸ್ಸು ದೇವರಿಗೆ ಹಂಬಲಿಸಲಿ ದೇಹವು ದೇವ ಸೇವೆಯಲಿ ಕರಗಲಿ ಬಾಳೊಂದು ಜನರಿಗೆ...

ಎನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಲಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಮೈಲಿಗೆ ಬಾರದಿರಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಕಲುಷಿತ ಗೊಂಡರಾಯ್ತು ಬಾಳೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವೆಂಬುದುದಿರಲಿ ಆಲೋಚನೆಗಳಲಿ ಇಣಕಿದ ಭಾವ ರುದಿರದಲಿ ಹರಿಯದೆ ಇರದು ರಕ್ತದಲಿ ಸಂಚಾರವಾದರಾಯ್ತು ಬಾಳೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವೆಂಬುದಂತಿರಲಿ ರುಧೀ...

ಗೆಳೆಯ ನಿನ್ನ ಬಾಳಿದು ಶಾಶ್ವತವೇ! ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಸಾವು ಜನಿಸಿದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆ ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ನಿನ್ನೆಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳು ತಾನು ಗಮನಿಸಿದೆ ಒಂದೊಂದು ಸೌಖ್ಯದಲ್ಲೂ ಅಪಾಯ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡು ನೀನೊಂದು ಉಪಾಯ ನಾಳಿನ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಇಂದೇ ತ್ಯಾಗಿಸು ದ...

ಅದೋ ನೋಡು ನಿನ್ನ ಜೀವನ ಘಾಸಿಗೊಂಡಿದೆ ಆಸೆಗಳಿಂದ ತನ್ನ ತನವ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ ವಂಚಿತಗೊಂಡಿದೆ ತನ್ನವರಿಂದ ಬದುಕಿನಲಿ ಸುಖವೆಲ್ಲಿಯದು ಕಂದ ಅದೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಮನದ ಭ್ರಮೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆಯೊ ಮೂಲದಿ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡು ನಿ ವಿಮೆ ಇದೊಂದು ಬಾಳಿನ ಮಹಾಯಾತ್...

1234...21

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...