“ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಎನ್ನುತಲೇನನು ಒರೆಯುತಲಿಹೆ ಓ ಗಡಿಯಾರ?” “ನಿನ್ನಾ ಯುಷ್ಯದಿ ಸಮೆಯುತ್ತಿಹ ಚಣ- ಗಳನಿಂತೆಣಿಪನು ನಾನು ನರ!” *****...
ಎಷ್ಟು ಕ್ಷುಲ್ಲಕಮಾಗಿ ಕಂಗಳಿಗೆ ತೋರುತಿದೆ ಕೆಳಗಿನ ಜಗತ್ತು ನಾನೊರಗಿದೀ ಬಂಡೆಗಳ ಪೀಠದಿಂ! ಹಸುರು ಬಣ್ಣದ ಹತ್ತಿಯುಂಡೆಗಳ ವೊಲು ತೋರಿ ತರುರಾಜಿಯಿದು ಮಂಕ ತೂರುತಿದೆ ತಳವ ನೋಡುತಲಿರುವ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಂಜೆ! ಅದೊ! ಸುದೂರದ ಗಿರಿಗೆ ಹಾವಿನೊಲು ರೂಹಾಂ...
ಹೂವೆಂದಿತು : “ನನ್ನಿಂದಲೆ ನೀ ಜನಿಸಿದೆ ಹಣ್ಣೆ!” “ಬಾಯ್ಮುಚ್ಚೆಲೆ ನನ್ನಲ್ಲಿಹ ಬೀಜವು ಬರಿ ಮಣ್ಣೆ?” ಇಂತಿರೆ ಬಂಡುಣಿಯೆಂದಿತು : “ಓ ಗೆಳೆಯರೆ ಇಂತು ವಾದಿಸುತಲಿ ನನ್ನಿರವನೆ ಮರೆವಿರಿ ನೀವೆಂತು?” *****...
“ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನೀನು ಸಪ್ಪೆ” ಎನುವ ತೆರದಿ ಅಲುಗೆ ರೆಪ್ಪೆ, “ನಿನ್ನ ಬೆಳಕು ಬರಿಯ ಥಳಕು! ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನನಗೆ ಅಳುಕು?” ಎಂದು ‘ಕಾರ’ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕೊಂಕು ನಗೆಗಳನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿ “ನಿನ್ನ ಬೆಳಕದೇನು...
ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಲಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ಕಾಣುತಿಹೆದು ಕೆಮ್ಮಣ್ಣು! ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ನೋಡು ಮಿತ್ರ ಪ್ರಕೃತಿಯಾ ಕೃತಿ ವಿಚಿತ್ರ! ತನ್ನ ರೂಪ ತಾನೆ ನೋಡಿ ಮೆಚ್ಚಿ ಮೋದದಿಂದ ಹಾಡಿ ಸುರಿಸುತಿಹಳೊ ಪ್ರಕೃತಿಮಾತೆ ಕಣ್ಣನೀರನೆಂಬೊಲೊರತೆ- ಯೊಂದು ನೋಡು ಬೀಳುತಿಹುದು! ನೊರೆಯ...
“ಮತ್ತವನ ಬೆರಳುಗಳ ಸ್ಪರ್ಶಸುಖ ಸಿಗದೆನಗೆ ” ಎಂದು ಕೂದಲ ಕಿತ್ತುಕೊಳುತ ಕುಂಚ ಮಿಲಮಿಲನೆ ಹೊರಳಾಡಿ ಮೌನದೊಳೆ ಮರುಗುತಿದೆ ಸಂಕಟವು ಮೀರುತಿರಲಳಲಿನಂಚ! “ಅರ್ಥಕೇ ನಿಲಿಸೆನ್ನನಗಲಿದನು ಚಿರಕಾಲ ನಡುನೀರಿನೊಳೆ ಕೈಯ್ಯಬಿಟ್ಟನೆಂ”ದು ಎನಗಕಾಲದ ಮರಣ...
