(ಒಂದು ಚೀನಾ ಕತೆ)
ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಬೊದ್ದನೆಂಬ ಒಬ್ಬ ಪಂಡಿತನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಜೋಡು ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸತು. ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ಕಾಲಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು ಪೇಟೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ತಾನು ಏನೋ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಂತೆ ಅನಿಸಿತು. “ಸ್ವಲ್ಪ ತಡೆಯಿರಿ, ಈಗಲೇ ಬಂದೆ” ಎಂದು ಹೊರ ಬಿದ್ದ.
“ಯಾಕೆ? ಹಣತರಲು ಮರೆತಿದ್ದರೆ, ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ; ನಾಳೆ ಕೊಡಬಹುದು” ಅಂದನು ಅಂಗಡಿಯ ಯಜಮಾನ.
“ಹಣ ಇದೆ. ಆದರೆ ಈಗಲೇ ಬಂದೆ….” ಎಂದು ನಡೆದೇಬಿಟ್ಟ ಪಂಡಿತ.
ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಒಂದು ಕಾಗದವನ್ನು ತಂದು “ಜೋಡಿನ ಅಳತೆಯನ್ನು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ” ಅಂದ.
“ಜೋಡು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೇ?”
“ಅಲ್ಲ. ನನಗೇ.”
*****

















