೧
ಕವಿಯ ಕನಸಿನ ಎದೆಯ ಪರದೆಯ
ಸರಿಸಿ ಝಣರಿಸಿ ಕಂಕಣ;
ಗಾಳಿಯಲೆಯಲೆಯೊಡನೆ ನರ್ತನ
ಕಾಲ ಗೆಜ್ಜೆಯ ಝಣ್…. ಝಣ
೨
ಮುಂದೆ ಬಾರದೆ ತಡೆದಳಲ್ಲಿಯೆ
ಬಾಗಿಲಲಿ ಬಂದಂತೆಯೆ;
ದೃಷ್ಟಿಯೂ ನೆಲಕಿಳಿದು ಹೋಯಿತು.
ಯಾರು…? ಏನೆನುವಂತೆಯೇ.
೩
ಇಲ್ಲಿ ವರೆಗೂ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿಯೆ
ಏಕೆ ನಿಂದಳೊ ತಿಳಿಯದು;
ಗಲ್ಲದಲಿ ನಸು ಲಜ್ಜೆ ಮೂಡಿದೆ
ಏನೊ ಎಂತೋ ಹೊಳೆಯದು.
೪
ಹೃದಯದೊಳಗೂ ಹೊರಗು ಎಲ್ಲಿಯು
ಮೌನವೇ ಅವತರಿಸಿದೆ;
ಪುಣ್ಯ ಮಂಗಲ ಕೋರಿ ನಿಂದಿದೆ
ಕವಿಗು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದೆ.
೫
ಮನದ ಮಲ್ಲಿಗೆಯರಳು ಅರಳಿದೆ
ಮಧುರ ಸೌರಭ ಸೂಸಿದೆ;
ಅಂತರಂಗವೆ ಕರಗಿದಂತಿದೆ
ಕರುಣೆಯೇ ಕಣ್-ತೆರೆದಿದೆ.
೬
ಪಾರಿಜಾತದ ಹೂವಿನಂತಹ
ವಿನಯವೇ ಹಿರಿ ಗುರುತಿಗೆ
ಹೂವಿನೊಳಗಣ ಮಧುರ ಗಂಧವೆ
ಇಹುದು ಸರಿಸಮ ಪ್ರೀತಿಗೆ.
೭
ತುಂಬಿದೆದೆ ನಳಿದೋಳು ಬಾಳೆಯ
ಸುಳಿಯ ಹೋಲಿಕ ದೇಹಕೆ;
ಜೀವ ಕೇಳದೆ ಎದೆಗೆ ಬಂದಿರೆ
ಇಂದ್ರ ಲೋಕಕು ನಾಚಿಕೆ.
೮
ಕಣ್ಣು ಅರಳಿದೆ ಹೆರಳು ಸಡಿಲಿದೆ
ಸೆರಗು ಜಾರಿದೆ ತೋರೆದೆ
ಜೀವ ಜೀವದಿ ಜೇನ ಹನಿ ಹನಿ
ಕರುಳು ಕರುಳಲಿ ಕರಗಿದೆ.
*****
