Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಗಗನ ಸಖಿಯರು ೧

ಗಗನ ಸಖಿಯರು ೧

ಕೇಳಿದ್ದೆವು ಗಗನಸಖಿಯರೆಂದಷ್ಟೆ
ಯಾವ ಮಾಯಾಲೋಕದವರಿವರು-

ತೆಳ್ಳನೆಯ ದೇಹ ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣ
ಮೈಗೊತ್ತಿದ ಸೀರೆ ಎತ್ತಿಕಟ್ಟಿದ ಕೂದಲು
ತಿಳಿನಗೆ ಹೊಳಪು ಕಣ್ಣು
ತುದಿಗಾಲಲಿ ನಡೆವ ನವಿಲೆಯರು
ಬೆಡಗು ಬಿನ್ನಾಣಗಿತ್ತಿಯರು

ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೈ ಮುಗಿದು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ
ಕುಕಿಲಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ಸೀಟಿಗೊರಗಿಸಿ
ಚುಟುಕಾಗಿ ಸಲಹೆಕೊಡುವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿನಿಯರು

ಕಳ್ಳ ನೆಪಮಾಡಿ ಅದುಬೇಕು ಇದುಬೇಕೆನ್ನುತ
ಸೀಟುಬಟನ್ ಅದಮುವ, ಹತ್ತಿರವಾದಂತೆ
ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಕಾಡುವ ಏಕಾಂಗಿಗಳ ಗೆಳತಿ

ತೊಟ್ಟಿಲುಕಟ್ಟಿ ಅಮ್ಮನ ಕೈ ಹಗುರಾಗಿಸಿ
ಬಂಡಲ್ ಕಥೆಗಳ ಏಣಿಏರಿಸಿ
ಕಾಣದ ಆಕ್ಟೋಪಸ್ ತೋರಿಸಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ
ಬೆರಗಾಗಿಸುವ ಕಿಂದರಜೋಗಿ ಆಂಟಿ

ಟ್ಯಾಕ್ಸ್ ಪ್ರೀ ವೈನ್ ವಿಸ್ಕಿಗಳ ಸೆಳೆತ
ಸುಳಿದಾಡುವ ಹುಡುಗಿಯ ಥ್ರೀ ಡೈಮೆನ್ಶನ್,
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಗ್ಲಾಸಿಗೆ ಸುರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ
ಸ್ಪರ್ಷ ನೆಪದ ಕುಡುಕರಿಗೆ ಸಾಕಿ

ಮೂರ್ಖ ಶಿಖಾಮಣಿ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಪರೇಶನ್
ಪಾಪ! ಅಜ್ಜಿಗೆ ಮಂಡಿನೋವು
ಔಷದೋಪಚಾರ ವಯಸ್ಸಾದವರಿಗೆಲ್ಲ ದಾದಿ

ನೂರೆಂಟು ಮಾತು ತುಟಿಯಲಿ ಅರಳಿಸಿ
ಕಣ್ಣಲೇ ಮಾತನಾಡಿ ಬೇಕುಬೇಡದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ
ಪ್ರೀತಿಯೊತ್ತುವ ಗೆಳತಿ ಪೈಲಟ್ ನಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ

ಊಟ ತಿಂಡಿತೀರ್ಥ
ಪೇಪರು ರಗ್ಗು ದಿಂಬು ಕೊಟ್ಟು ಎತ್ತಿಟ್ಟು
ಶುಚಿಗೊಳಿಸಿ ಪ್ರಸನ್ನಿಸುವ ಪರಿಚಾರಿಕೆ

ಪಯಣದ ಗೆಳತಿ ಗಗನಸಖಿ
ಮೋಡಿ ಮಾಡುವ ಹಸನ್ಮುಖಿ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...