ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರೋ
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರ!
ಕಣ್ಣೀರಿನ ಬಂದರೋ
ಕಣ್ಣೀರಿನ ಬಂದರ!
ಬೆಮರುಹನಿಯ ಕಂದರ
ನೋಡೆ ನೀ ವಸುಂಧರಾ!
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರಾ!
ಲಕ್ಷಾವಧಿ ಜನರದೇಕೆ
ಹೊಳಲ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದರು?
ಮಕ್ಕಳು ಮರಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಣ್ಣು-
ಗಡಿಗೆಗಳನು ತಂದರು?
ದುವಡು ಬಂತು ದಿಳ್ಳಿಗೆ
ಜನವು ಬಂತು ಹಳ್ಳಿಗೆ.
ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ತಿನ್ನಲು
ಕೂಳೆ ಇಲ್ಲವೆನ್ನಲು
ಕೂಳಿಲ್ಲದೆ ಕೊಳೆವುದೇನು?
ಬಾಂಬು ತರಲು ಸಾವನು.
ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡು
ಸಾಯ್ವುದೆ ಲೇಸೆನುವಎನು!
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರೋ
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರ!
ನಿಲ್ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಾಶ್ರಿತರು
ನಿಂತ ನಿಲುವ ನೋಡಿಯೂ
ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಹಿರಿಯ-ಕಿರಿಯ
ರೆಲ್ಲ ಸುತ್ತುಗೂಡಿಯೂ
ಇಲ್ಲ ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲ ಮುಂದೆ
ಇಲ್ಲ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲ ತಂದೆ!
ನೆಲಗಡಲೆಯು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ;
ಶಯನ ರೈಲುಗಟ್ಟಿಗೆ.
ಕುಡಿಯಲು ಹಾಲಿರದ ಕೂಸು
ಕ್ರಂದಿಸಿ ಆಕ್ರಂದಿಸಿ
ಒರಲುತಿರಲು ನೋಡಲಾರೆ
ದೇವ! ಎಂದೆ ವಂದಿಸಿ.
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರೋ
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರ!
ಬೇಡ ಚಿರಂಜೀವಿಪದವು
ಬೈಗು ಬೆಳಗು ಮೂಡಿಸಿ
ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ; ರಂಭೆಯರನು
ಕರೆದು ನಾಟ್ಯವಾಡಿಸಿ.
ಗಂಧರ್ವರ ಗಾನ ಪಾಪ
ಅಮೃತದುಣಿಸದೆಂಥ ಶಾಪ!
ಹೊನ್ನಿನ ಮಳೆ ಬೇಕದಿಂದು
ಜನಜಂಗುಳಿ ಕಾಯಲೆಂದು.
ಅಂಗೈಯಿದು ಅಕ್ಷಯವಿರೆ
ತೆರದ ಬಾಯಿಗನ್ನವು
ಉದ್ಭವಿಸುವ ವರವ ಪಡೆಯೆ
ಕಳೆವುದೆನ್ನ ಬನ್ನವು.
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರೋ
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರ!
ಅಗ್ನಿ ರಥವೆ ಇವರ ಭಗ್ನ-
ಮನೋರಥವದಾಯಿತು
ಬಡವರಶ್ರುಧಾರೆಗೆ ಧರೆ
ಅಂದಮಾನವಾಯಿತು.
ಇವರು ಕುಳಿತ ರೈಲುಗಾಡಿ
ದಿಕ್ಕುಗಳನು ಮಿಕ್ಕುತೋಡಿ
ಮುಗಿಲಿನಾಚೆಗುರುಳಲಿ
ನಿರ್ವಯಲಿಗೆ ತೆರಳಲಿ!
ಬುವಿಯ ದುಃಖದಿಂದ ದೂರ-
ವಿಹುದೆ ಸ್ವರ್ಗ ಸುಖವೆನೆ
ದೇವನಾದ ನಿರುತ್ತರನು;
ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಮುಖವನೆ!
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರೋ
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರ!
ಗಾಡಿ ಬೆಟ್ಟಿಬೆನಕವೆನಿಸಿ
ಸುತ್ತುವೀ ಧರಾಂಗನೆ
ನೋಡಬೇಕು ತಾ ಚವಂಗ-
ವೆಂತೊಗೆವಳೊ ಚಂಗನೆ
ತಾರೆಗಳಾ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹ-
ದಲ್ಲಿ ಮರೆತು ದೇಹ-ದಾಹ-
ಗಳನು, ಸುತ್ತು ತಿರುವಳು.
ಕೈಯನೆತ್ತುತಿರುವಳು.
ನಮ್ಮ ಕುಲಗಳಾಗುಹೋಗು
ಅವಳಾಟಕೆ ಜೋತಿವೆ.
ಅವಳ ಕಣ್ಣಲಿರುವ ಕಳೆಗೆ
ನಮ್ಮ ಹೃದಯ ಸೋತಿವೆ.
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರೋ
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರ!
ಮೂಜಗವನೆ ಮೂದಲಿಸುತ
ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಯೋಧರು
ಗವಿಯ ಸೇರುತಿಂದ್ರಪದವಿ-
ಗಾಸೆಬಡುವ ಸಿದ್ಧರು,
ಜನರ ಕೊಲುವ ಕ್ರುದ್ಧರು,
ಹಿಂಸಿಸುವ ಪ್ರಬುದ್ಧರು,
ಆಗಲೆಳಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿ
ಕಾಳನಾದ ವಿಜ್ಞಾನಿ:-
ಇವರನಾಡಿಸುವಳದೆಂತು
ತಾಯಿ ನೋಡುವಂತಿದೆ:
ಇವರ ಹುಗಿವ ನೆಲದ ಮೇಲೆ
ಜನತೆಯಾಸೆ ನಿಂತಿದೆ.
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರೋ
ಎಲುಬಿನಾ ಹಂದರಾ!
*****








