ಕುಟೀರವಾಸಿ

ಕುಟೀರವಾಸಿ, ಬಂಧುನಿವಾಸಿ!
ಸೇರಿದ ದೇಗುಲ ಹೊತ್ತಿನಲಿ-
ಮಿನಿಗಿತು ಭಾನು, ಹೊಳೆಸಿತು ವಿದ್ಯುತ್;
ತಿಮಿರದ ತೀರದ ಕುಟೀರದಲಿ
ಗಗನದ ನೋಟದ ಮಲೆಶಿಖರ
ಥಳಥಳಿಸಿತು ವಿದ್ಯುತ್-ಮುಖರ.

ಕುಟೀರವಾಸಿ, ಬ೦ಧುನಿವಾಸಿ!
ಮೆರೆದನು ಭವನದ ಸನಿಹದಲಿ-
ಉದರಿತು ಹನಿಹನಿ, ಪ್ರಾಂಗಣದಿ;
ತಟನೀತೀರದ ಪ್ರಕೃತಿಯಲಿ;
ಜ್ವಲಿಸಿತು ಹಣತೆಯ ಕಿರುದೀಪ,
ಛಾಯಾರೂಪದ ಮಂಡಿತಭೂಪ.

ಕುಟೀರವಾಸಿ, ಬಂಧುನಿವಾಸಿ!
ನಡೆದನು ಭವನದ ಮಂಡಪದೆಡೆಗೆ-
ಕಿರುದೀವಿಗೆ, ಬೆಳೆಗಿತು ಪದತಲವ,
ದೇಗುಲ ಜ್ಯೋತಿಯ ಪ್ರಭೆಹೊಳೆಸಿ;
ಮೊಗದಲಿ ಪ್ರೌಢಿಮೆ, ಹಿರಿದಾಗಿತ್ತು;
ವಿಲಾಸ ವೈಭವ ತಲೆದೋರಿತ್ತು.

ಕುಟೀರವಾಸಿ, ಬಂಧುನಿವಾಸಿ!
ಮಣಿದನು ಮೂರ್ತಿಯಗೆದುರಾಗಿ-
ಭಕ್ತಿಪ್ರಭಾವದ, ಹೊಳೆಹರಿಸಿ;
ಸೌಮ್ಯದಮೂರ್ತಿ-ಶೈಲಕೀರ್ತಿ
ತೋರಿದ ಮೆಲುನಗೆ ವದನದಲಿ,
ವರ್ಧಿಸಿ ತಟನಿಯ ಸದನದಲಿ.

ಕುಟೀರವಾಸಿ, ಬಂಧುನಿವಾಸಿ!
ಎಣಿಸಿದ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾಗಿ-
ಮೂಡಲ ಶಿಖರ ತೋರಿತು ವರ್ಣ;
ಉದಯದ ಸೊಬಗಿನ ಸ್ವರ್ಣವತೋರಿ,
ಶೈಲಮಿಂಚಿತು ಪ್ರಭಾತದ ನಡುವೆ;
ಹೊರಟನು ಗಾಮಿಯು ಭೂಷಣತಡುವೆ.
*****