Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಗೆಳತಿ, ಅತ್ತು ಬಿಡು ಒಂದು ಸಲ

ಗೆಳತಿ, ಅತ್ತು ಬಿಡು ಒಂದು ಸಲ

ಗೆಳತಿ ಅತ್ತು ಬಿಡು ಒಂದು ಸಲ
ಈ ಆಷಾಢ ಮಳೆಯ ಮುಸುಲಧಾರೆಯಂತೆ
ಗೆಳತಿ ತೂರಿ ಬಿಡು ಮನದ ಜಡಭಾವನೆಗಳನ್ನು
ಈ ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಂತೆ,
ಗೆಳತಿ ತೇಲಿಸಿಬಿಡು ಅವರಿವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು
ಮಹಾಪೂರದಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಿ ಕಸದಂತೆ
ಗೆಳತಿ, ನೇಣು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ
ಬಾವಿ ಬೀಳಬೇಡ, ಮನೆಯವರ
ಒದೆತ ತಿನ್ನಲೂ ಬೇಡ.
ಒಳಗೊಳಗೆ ಬೆಂಕಿ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆ ಆಗಲೂ ಬೇಡ
ಬಾ! ನೀನು ನೀನಾಗು ಬಾ
ಬೆಳಗಿನ ಎಳೆ ಬಿಸಿಲಿನಂತೆ
ನಸುಕಿನ ಹೂವಿನಂತೆ
ಕಡಲ ತೊರೆಯ ನೊರೆಯಂತೆ
ಚಿಗುರು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ
ಬೆಳಗಿನ ಮೃದು ಮಣ್ಣಿನಂತೆ.
ಆದರೂ ನೀನು ನೀನಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ಕೊನೆಗೆ ನೀನು ನೀನಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.
ನಿನ್ನ ಸಹನೆಯ ರಕ್ತ
ನನ್ನಲ್ಲಿಳಿಸಿದೆ ಕಿಚ್ಚು
ಮೊಗ್ಗೆಗಳೇ ಹೂವುಗಳಾಗಿ ಯಾಕೆ ಅರಳುತ್ತೀರಿ
ಅನ್ನುತ್ತೇನೆ
ಯಾವ ಕಟುಕರು ಮುಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು
ನೀವು ಚಿತ್ತಾರದ ರಂಗಿನ ಸೊಬಗಾಗುತ್ತೀರಿ,
ಚಿನ್ನರ ಲೋಕದ ಚೆಲುವಿನಲ್ಲಷ್ಟೇ ಖುಷಿ ನಿಮಗೆ
ಭವಿಷ್ಯದ ಭೋರ್ಗರೆವ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತಿರಲ್ಲ;
ಪ್ರಕೃತಿ ಮಾತೆ
ಅದೆಷ್ಣು ಮುಗ್ಧ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಗೆ
ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟು ಕಿಚ್ಚಿಡುವ
ನಿನ್ನ ಬಸಿರಿನ್ನೂ ಶಾಂತವಾಗಿಲ್ಲವೆ?
ಸಾಕಿನ್ನು ಬಂಜರಾಗು
ಇದ್ದ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಗೆ ಇದೇ ಕಡೆಯೆಂದು
ಶಾಪವೂ ಹಾಕು
ಒಮ್ಮೆ ನೀನು ಬರಡಾಗು
ಮರುಭೂಮಿಯಾಗು
ಇದ್ದ ನಾಯಿಗಳೆಲ್ಲ ಬೊಗಳಿ
ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದು ಬಿದ್ದುಹೋಗುವಾಗ
ನೀನು ಓಯಸಿಸ್ ಆಗು
ತುಂಬಿ ಹರಿವ ಗಂಗೆ ಮಾತ್ರ
ಎಂದೂ ಆಗಬೇಡ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

(ದುಡ್ಡೇ ಧರ್ಮ, ದುಡ್ಡೇ ನೀತಿ, ದುಡ್ಡೇ ನ್ಯಾಯ, ದುಡ್ಡೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ. ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಹೇಸಿಕೆಲಕಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯದ ಕೆಲವು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ, ದುರಾಶೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ, ಹೊತ್ತು ಸಾಧಿಸಿ ಕತ್ತೆಯ ಕಾಲನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದು ಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು...

ಕತ್ತಲ್ಗಡಲ ತಳದಲಿತ್ತು ಲೋಕ. ಕೋಟಿ ತಾರೆಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಗಗನತಲ, ನಿಶಾಸುಂದರಿಯ ವಜ್ರಖಚಿತ ನೀಲಾಂಬರದ, ಹರಡಿದ ಸೆರಗಿನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು. ನೀರವ! ನಿಶ್ಚಲ! ಅನಿಲನು ಕೂಡ ದಿನವೆಲ್ಲ ಅಲೆದಲೆದು, ಸೊಕ್ಕಿ ಮೆರೆದು ಸೊರಗಿ ಸೋತು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ. ಒಂದು ಮನೆ. ಅದರ ಹೆಸರು “ಮಾಯಾಲಯ...

ಅವನ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತಾ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಪುರಾಣ, ವೇದಗಳು, ಕುರಾನ್, ಬೈಬಲ್‌ಗಳೇ ಬಹು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಅವನ್ಯಾವ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೂ ಓದಿದವನಲ್ಲ. ಯಾವ ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವವನಲ್ಲ. ದೇವರಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುವುದವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹು...

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶವೃಕ್ಷವನ್ನು ಏರಿದ್ದನು. ಅವನ ಉಷ್ಣವಾದ ಕಿರಣಗಳು ದೇವಗಿರಿಯ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಪ್ತಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದುವು. ಅತ್ತಿತ್ತ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವುಗಳು ವೃಕ್ಷಛಾಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಮೆಲುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದುವು; ಆಗಾಗ ಬಾಲಗಳನ್ನು ಬೀಸುತ್ತ, ಬೆನ್ನಮೇಲಿನ ...

ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಜಾವ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಕುಟೀರದ ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಮುದುಕನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಸುಮಾರು ಆರು ಅಂಗುಲ ಉದ್ದದ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ತನ್ನ ಬಿಳಿ ದಾಡಿಯ ರಾಶಿಯ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ಎಡಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಿಕ್ಕು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾ ಸೂರನ್ನು ದಿಟ್...

ಭರತಖಂಡ ಪುರಣೇತಿಹಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾತ್ರಧರ್ಮಾನುವರ್ತಿಗಳಾದ, ವೀರತ್ವದಿಂದ ಕೀರ್ತಿವಂತೆಯರಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅನೇಕರಿರುವರು. ತೇಜಸ್ವಿನಿಯಾದ ಕೈಕಾ ದೇವಿಯು ರಾಕ್ಷಸರ ಸಮರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿಸ್ಸಹಾಯಕನಾದ ದಶರಥನ ಕಳಚಿ ಹೋದ ರಥಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೋಮಲ ಹಸ್ತಾಂಗುಳಿಯನ್ನು ಸಿಲುಕಿಸಿ, ತನ್ನ ವೀರಪತಿ...