Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಆಡು ಕನ್ನಡ

ಆಡು ಕನ್ನಡ

ಆಡು ಕನ್ನಡ ಹಾಡು ಕನ್ನಡ
ಮಾತಾಡು ಕನ್ನಡವೇ

ಪಂಪನ ಪೆಂಪಿನ ಗೊಟ್ಟಿಯಲಂಪಿನ
ಮೃದು ಪದಬಂಧದ ಚಂದದ ಕನ್ನಡ
ಆದಿ ಕಾವ್ಯದಲೆ ಅನಾದಿ ಕಂಡ ಕನ್ನಡ
ಮಹಾ ಕನ್ನಡ

ರನ್ನನ ಜನ್ನನ ಪೊನ್ನನ ಹೊನ್ನಿನ
ರಾಘವ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸರ
ಗಟ್ಟಿ ಕನ್ನಡ ಬಟ್ಟ ಕನ್ನಡ
ಅಚ್ಚಕನ್ನಡ ಮಿಶ್ರಕನ್ನಡ
ಆಳ ಕನ್ನಡ ವಿಶಾಲ ಕನ್ನಡ
ಆಲದಂತೆ ಊರ್ಧ್ವಮುಖಿ
ಅಧಃ ಶಾಖ
ಆಡು ಕನ್ನಡ

ಕಿಸುವೊಲ ಪೊಳಲ ಕನ್ನಡ
ಪುಲಿಗೆರೆಯ ತಿರುಳ ಕನ್ನಡ
ಬನವಾಸಿಯ ಕರುಳ ಕನ್ನಡ
ಕವಿಶೈಲದ ಡಿಂಡಿಮ ಕನ್ನಡ
ಸಾಧನ ಕೇರಿಯ ಭೇರಿ ಕನ್ನಡ
ಅಕ್ಕನ ಅಣ್ಣ ಕನ್ನಡ
ಕೂಡಲಸಂಗಮ ದೇವ ಕನ್ನಡ
ಶ್ರೀಗಂಧದ ಕಂಪು ಕನ್ನಡ

ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ತಂಪು ಕನ್ನಡ
ಹಂಪಿಯ ನೋಂಪಿಯ ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡ

ಚಂಪು ಕನ್ನಡ ಷಟ್ಪದಿ ಕನ್ನಡ
ವಚನ ಕನ್ನಡ ಛಂದ ಕನ್ನಡ
ಬಂಧಮುಕ್ತ ಹೊಸ ಅಂದ ಕನ್ನಡ

ದೇಸಿ ಕನ್ನಡ ಮಾರ್ಗ ಕನ್ನಡ
ಆ ಕನ್ನಡ ಈ ಕನ್ನಡ ಓ ಕನ್ನಡ
ಆರಂಕುಶಮಿಟ್ಟೊಡಂ ನೆನೆವುದೆನ್ನ ಮನಂ ಕನ್ನಡ

ಅರಿತ ಕನ್ನಡ ಮರೆತ ಕನ್ನಡ ನಿರತ ಕನ್ನಡ ಎಲ್ಲ ಕನ್ನಡ
ಆಡು ಕನ್ನಡ ಹಾಡು ಕನ್ನಡ
ಮಾತಾಡು ಕನ್ನಡವೇ

ಸುಖ ಕನ್ನಡ ಶುಭ ಕನ್ನಡ ಕ್ರಾಂತಿ ಕನ್ನಡ ಶಾಂತಿ ಕನ್ನಡ
ಆಡು ಕನ್ನಡ ಹಾಡು ಕನ್ನಡ
ಮಾತಾಡು ಕನ್ನಡವೇ

ಅಮಿತ ಕನ್ನಡ ಅಮೃತ ಕನ್ನಡ ಅನವರತ ಕನ್ನಡ
ಆಡು ಕನ್ನಡ ಹಾಡು ಕನ್ನಡ
ಮಾತಾಡು ಕನ್ನಡವೇ

ಮಾತಾಡು ಕನ್ನಡವೇ.
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...