Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಲೆಕ್ಕದ ಮಾತು

ಲೆಕ್ಕದ ಮಾತು

ಲೆಕ್ಕ ಲೆಕ್ಕ ಮಾನವ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ
ಲೆಕ್ಕ ಇಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ!!
ಲೆಕ್ಕ ಬಲು ದುಕ್ಕ! ತಿಳಿದೆ ಈ ನಕ್ಕಗೇ?!
ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ನೀರು, ಬೆಳೆ, ಬಿಸಿಲು, ಬೆಂಕಿ,
ಗುಡುಗು, ಸಿಡಿಲು, ಮಿಂಚಿಗುಂಟೆ ಲೆಕ್ಕ?!
*

ಲೆಕ್ಕ… ಲೆಕ್ಕ… ಈ ಹುಲ್ಲು, ಜ್ವಲ್ಲು ಮಾನವಂದೇನು ಲೆಕ್ಕ?!
ಪ್ರಕೃತಿ, ವಿಕೃತಿ, ಸುಕೃತಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ ಪತ್ರವಿಲ್ಲ!
ಕಶ್ಟವಿಲ್ಲದೆ, ಸುಖ ಅನಿಶ್ಟವೆಂಬಾತತ್ವ ನನ್ನದು!
ಮೂಗಿಡಿದರೆ ಬಾಯಿ ತೆರೆಯದೇ?!
ದೇವರ ಲೆಕ್ಕದಾ ಮುಂದೆ, ಮಾನವರದೇನು ಲೆಕ್ಕ?!
*

ಸ್ವಿಚ್, ಆನ್ ಮಾಡಿದಶ್ಟು, ಸುಲಭವಲ್ಲ
ಮುಮ್ಮುಖದ ಋತುಮಾನದ ಈ ಲೆಕ್ಕ?!
ಆಹಾ! ಮರ, ಗಿಡ, ಪೊದೆ, ಪೊದೆಗಳೆಲ್ಲ…
ಬೆದೆಗೆ ಬರುವುದು ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ?
ಅಂಗಾಂಗ ಅಗಲಿಸಿ, ಮಾಗಿದ ಎಲೆ ಎಲೆ… ಉದುರಿಸಿ,
ಚಿಗುರೆಲೆಯ ಚಿಗುರಿಸುವುದೆಂಥಾ ಲೆಕ್ಕ?!
ಮರ ಮರದ ಎಲೆ ಎಲೆಯಲಿ, ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ,
ಕೋಗಿಲೆ ಕೂಗುವುದೆಂಥಾ ಲೆಕ್ಕ?!
ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ, ಸಂಸಾರ ಮಾಡಿ, ಮಕ್ಕಳ ಹಡೆದು,
ಜಗದೊಟ್ಟಿಗೆ ಜೀವಿಸುವುದೆಂಥಾ ಲೆಕ್ಕ?
ಲೆಕ್ಕ ಲೆಕ್ಕ ಯಾರಿಟ್ಟರೀ ಲೆಕ್ಕ?!
ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ, ಪತ್ರವಿಲ್ಲ, ಬರಿ ಭ್ರಮೆ
ಹಾವು, ಪೊರೆ ಕಳಚಿದಶ್ಟು, ಸುಲಭವಲ್ಲ!
ಎಲೆಯುದುರಿದಾ ಜಾಗದಲ್ಲೇ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಬರುವ,
ಭರವಸೆಯ ಚಿಗುರು ನಾ!
ಪಾತಾಳ ಲೋಕದಿ, ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿದ, ನೋವು ನಾ!!
ನನ್ನ ನೋವಿಗೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ ಭಾವವಿಲ್ಲ! ಬರೀ ದುಕ್ಕ ಕಾರಂಜಿ!
*

ಬೇಡ ಬೇಡೆಂದರೂ… ನಿಲ್ಲದಾ ಋತುಗಾನಕ್ಕೆ,
ವಸಂತ ಇಡುವನೆ ಲೆಕ್ಕ?!
ಹುಟ್ಟು, ಸಾವು, ನೋವು, ನಲಿವು, ದುಕ್ಕ, ದುಮ್ಮಾನಗಳಿಗಿಲ್ಲ ಲೆಕ್ಕ?!
ಬೇರಿಂದ ಲೆಕ್ಕವೋ? ಮರದಿಂದಾ ಲೆಕ್ಕವೋ? ಎಲ್ಲಿಂದಾಲೆಕ್ಕ ಹೇಳಲಿ??
ಸೃಷ್ಟಿ, ಲಯ, ಜೀವ, ಜಲ, ಚೇತನ, ಅನಿಕೇತನ…
ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ ಮೊದಲು?!
ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟವರಿದ್ದರೆ… ಮೊದಲು, ಲೆಕ್ಕ ಕೊಡಿ!
*

ಒಣಗಿ ಬೋಳಾದವೆಲ್ಲ, ಧಗ್ಗನೆದ್ದು ಚಿಗುರುವ, ಹೆಣ್ತನಕ್ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ?!
ಮನುಶ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ, ಹೊಸತನಕೆ ಲೆಕ್ಕವೆಲ್ಲಿದೆ ಗೆಳೆಯಾ??
ಮರದೊಳಗೆ ಮರಹುಟ್ಟಿ, ಅಮರವಾಗುವ ಕ್ರಿಯೆಗ್ಯಾವ ಲೆಕ್ಕ?
ಪ್ರಕೃತಿ ಹೆಣ್ಣೆಂಬೆ! ಹೆಣ್ಣೇ ಪ್ರಕೃತಿಯೆಂಬೆ, ಎಲ್ಲಿಯ ಲೆಕ್ಕೆಂಬೇ?!
ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ನೀರು, ಗುಡುಗು, ಸಿಡಿಲು, ಬಿಸಿಲು, ಮಿಂಚಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವೆ?
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ತೆಂಕಣದಿ ಹದಿನಾರು ಮೈಲಿಗಳಾಚಿ ಬಾಂದಳಕೆ ಭುಜಗೊಟ್ಟು ನಿಂತಿರುವ ಸಿಂಹಗಡವೇ-ಇದೋ ನಿನಗೆ ತಲೆಬಾಗುವೆನು. ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನರಜಾತಿಯಲಿ ಹರಿಯಂತೆ ಮೆರೆದ ವೀರಲೀಲಾಲೋಲ ಶಿವಪ್ರಭುವನು ಶಿರದಲಿ ಹೊತ್ತು ಮೆರೆಯಿಸಿದ ಸಿಂಹಗಡವೇ ಇದೋ-ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುವೆನು. ಅಂದು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಧರ್‍ಮ-ನಮ್ಮ ಹ...

(ದುಡ್ಡೇ ಧರ್ಮ, ದುಡ್ಡೇ ನೀತಿ, ದುಡ್ಡೇ ನ್ಯಾಯ, ದುಡ್ಡೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ. ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಹೇಸಿಕೆಲಕಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯದ ಕೆಲವು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ, ದುರಾಶೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ, ಹೊತ್ತು ಸಾಧಿಸಿ ಕತ್ತೆಯ ಕಾಲನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದು ಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು...

ಕತ್ತಲ್ಗಡಲ ತಳದಲಿತ್ತು ಲೋಕ. ಕೋಟಿ ತಾರೆಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಗಗನತಲ, ನಿಶಾಸುಂದರಿಯ ವಜ್ರಖಚಿತ ನೀಲಾಂಬರದ, ಹರಡಿದ ಸೆರಗಿನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು. ನೀರವ! ನಿಶ್ಚಲ! ಅನಿಲನು ಕೂಡ ದಿನವೆಲ್ಲ ಅಲೆದಲೆದು, ಸೊಕ್ಕಿ ಮೆರೆದು ಸೊರಗಿ ಸೋತು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ. ಒಂದು ಮನೆ. ಅದರ ಹೆಸರು “ಮಾಯಾಲಯ...

ಅವನ ಈಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತಾ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಪುರಾಣ, ವೇದಗಳು, ಕುರಾನ್, ಬೈಬಲ್‌ಗಳೇ ಬಹು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಅವನ್ಯಾವ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನೂ ಓದಿದವನಲ್ಲ. ಯಾವ ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವವನಲ್ಲ. ದೇವರಿದ್ದಾನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುವುದವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹು...

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶವೃಕ್ಷವನ್ನು ಏರಿದ್ದನು. ಅವನ ಉಷ್ಣವಾದ ಕಿರಣಗಳು ದೇವಗಿರಿಯ ರಾಜಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ತಪ್ತಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದುವು. ಅತ್ತಿತ್ತ ಮೇಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋವುಗಳು ವೃಕ್ಷಛಾಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಮೆಲುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದುವು; ಆಗಾಗ ಬಾಲಗಳನ್ನು ಬೀಸುತ್ತ, ಬೆನ್ನಮೇಲಿನ ...

ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಜಾವ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ತನ್ನ ಕುಟೀರದ ವರಾಂಡದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಮುದುಕನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಸುಮಾರು ಆರು ಅಂಗುಲ ಉದ್ದದ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ತನ್ನ ಬಿಳಿ ದಾಡಿಯ ರಾಶಿಯ ಮಧ್ಯೆ ತನ್ನ ಎಡಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಿಕ್ಕು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾ ಸೂರನ್ನು ದಿಟ್...