ಸಂಜೆ

ಸಂಜೆಯ ಹೊನ್ನಿನ ಬೆಳಕಲಿ ಕುಳಿತು
ಕೊಳಲನು ಊದಿದೆನು
ಸೊಂಪಿನ ತಣ್ಣನೆಯಲರಲಿ ಬೆರೆತು
ಗೀತೆಯ ನುಡಿಸಿದೆನು

ರಂಗಿನ ಪ್ರಭೆಯಲಿ ಹೊಂಗಿನ ಪಯಿರು
ಲಾಸ್ಯದಿ ನಲಿದಿತ್ತು
ತುಂಬಿದ ಬಸಿರಿನ ಹೆಣ್ಣೊಲು ಹಸಿರು
ನಸುನಗೆ ಬೀರಿತ್ತು

ಸಂಧ್ಯಾರಾಗದಿ ತೇಲುತೆ ಹಕ್ಕಿ
ನಭದಲಿ ಚಿಮ್ಮಿಹವು
ಕೊಳಲಿನ ಗಾನಕೆ ತಾನವನಿಕ್ಕಿ
ತರುಲತೆ ಕುಣಿದಿಹವು

ಸಿಂಗರದಾಗರ ಹೊಂದಡಿಯಲ್ಲಿ
ತುರು-ಕರು ನಿಂದಿಹವು
ಎನ್ನಯ ಗಾನವನಾಲಿಸುತಲ್ಲಿ
ಮೈಮನ ಮರೆತಿಹವು

ರನ್ನದ ತಂಗೊಳದುಡಿಯಲಿ ತೇಲಿ
ಹಂಸಿಯು ಆಡುತಿದೆ
ಆ ತಿಳಿಜಲದಲಿ ಮೆಲ್ಲನೆ ಓಲಿ
ತಾವರೆ ತೂಗುತಿದೆ

ಹಂಸಿಯು ತಾವರೆ ಎಲ್ಲವು ಸೇರಿ
ಪಡುವಣ ನಿಟ್ಟಸಿವೆ
ಅಗಲುವ ಇನಿಯಗೆ ಶುಭವನು ಕೋರಿ
ಸೊಬಗವು ಬೀರುತಿವೆ

ಚಂದಿರ ಬಂದನು ಮಂಗಳವಾಂತು
ಬಾನಿನ ಮೇಲೇರಿ
ನನ್ನೋಲ್ಲಾಸದ ಗಾನಕೆ ಸೋತು
ತಾರೆಯ ಬಳಿಸಾರಿ

ನುಡಿದನು “ಪೋಗುವ ಆ ಚೆಲು ಭುವಿಗೆ
ಬಾ ಬಾರೇ ತಾರೆ!
ಹಸುರೆಳೆ ಹುಲ್ಲಲಿ ನಲಿಯುವ ಸವಿಗೆ
ಸರಿಯಿದೆಯೇ ನೀರೆ?”

ಚಂದಿರ ತಾರೆಯ ಸುಂದರ ಮಿಲನ
ಇಳೆಗೀಯಿತು ಜೀವ
ಸಗ್ಗವಿದೆನ್ನುತೆ ಉಸಿರಿತು ಪವನ
ತಾಕುತೆ ತನುಮನವ

ತಿಂಗಳಿನಂಗಳದಿಂದಲಿ ಚಿಮ್ಮಿತು
ಸಗ್ಗದ ಸಿಂಗಾರ
ಗಾನದಿ ಅಮೃತ ತುಂಬಿತು ಪೂತು
ಹೃದಯದ ಮಂದಾರ
*****