ಅಮ್ಮೆಂಬಳ ಶಂಕರ ನಾರಾಯಣ

ಔನ್ನತ್ಯ-ಸೌಂದರ್ಯ ಭಾವೈಕ್ಯದಾನಂದ ಮೂರ್ತಿಯೇ ಮೆರೆಯುತಿದೆ; ಕಣ್ಮುಂದೆ ಕಾಣುತಿದೆ ನಶ್ವರದ ಸುಖ-ಭೋಗ-ರಾಗಾದಿ ನಿಗ್ರಹದೆ ಮೈವೆತ್ತ ನಿಶ್ಚಲ ತ್ಯಾಗ-ಯೋಗಾಮಂದ ಸನ್ಮುದ್ರೆ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಕಳೆಗೂಡಿ ಕುಣಿಯುತಿದೆ ಪ್ರಾಕ್ತನದ ಬಾಹುಬಲಿ ವೈರಾಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥಾನ-...

೧ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ವಲ್ಲಿ ಸೊರಗಿ ಹೋಗಿ, ಕಾಣದಾಗಿ, ಕಡೆಗಧರ್ಮ ಲತೆಯು ಕೊನರಿ, ನೀತಿಯಳಿದು ರೀತಿಯಿಳಿದು, ಸ್ವಾರ್ಥ ಪರತೆ ಪಾಶವಿಕತೆ ರುದ್ರ ನೃತ್ಯ ನಲಿವಗತ್ಯ ಬರೆ, ಮಹಾಂತ ಸಾಧು-ಸಂತ ರೂಪದಿಂದ ದೇವನಿಂದ ಒಲ್ಮೆ-ನಲ್ಮೆ ಕೋಡಿವರಿದು ಧರ್ಮಪಥವ ನೀತಿ...

ಪಲ್ಲವಿ ಎಲೆ ನೋವೆ! ನೀನೋವದಿಹ ಸುಕೃತಿಯಿರನೇ! ೧ ತನ್ನೊಂದದೃಶ್ಯವಹ ದುರ್ದಮ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂ ಚೇತನಾತ್ಮಕ ದೇಹಿಗಳನದುವಮಿ ನಿಂದು, ಪ್ರಾಚುರ್ಯದಲಿ ತಾನೆ ತಾನಾಗಿ ನೆರೆ ಸಂದು, ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿಯಲಿ ಮೆರೆಯುವೆ ಧನಿಕರನು ಸೋಲಿಸುವೆ. ಬಡವರನು ಗೆಲುವ...

(ವಿಯೋಗ ಗೀತ) ೧ ಅಮ್ಮ! ನಿನ್ನ ವಿಯೋಗದರಿವಿನಲಿ ನನ್ನೆದೆಯು ಸಂತಾಪದಲಿ ಸಿಡಿಯುತಿತ್ತು! ದುಮ್ಮಾನದುರಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿಗೆ ಸಂದಿತ್ತು! ಮನವು ಸುಡುಗಾಡಿನಂತಿತ್ತು! ೨ ಕಣ್ಣೀರ ಕಾಳ್ಪುರವು ಕಾಲಾಗಿ ಹರಿದತ್ತು! ಉತ್ಸಾಹದೈಸಿರಿಯ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣೆರಚಿದಂತಾಯ್...

೧ ವಿಶ್ವ ಸಾಗರದೂರ್ಮಿಯಲ್ಲಿ, ಬಾಳ ದೋಣಿಯಿದು ನಶ್ವರದ ಶಾತ್ವತದಿ ತೇಲುತಿಹುದು ವೀಚಿಗಳ ಹೊಡೆತದಲಿ, ನೆಗೆತದಲಿ ಬಿದ್ದೆದ್ದು, ಶೂನ್ಯತೆಯ ಮೌನದಲಿ ಸಾಗುತಿಹುದು ೨ ಸಾಗರವ ಸುತ್ತಲೂ ಆಕಾಶದವಕಾಶ ತಾಗಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಸುತ್ತಿರೆ, ಮುತ್ತಿರೆ, ನಡುವಿನಲಿ ಮ...

(ಕಥಾ ಕವನ) ೧ ಏಳಲಿಕಾರದೆ, ಮರಣದ ಶಯ್ಯೆಯೊ- ಳೊರಗಿಹನೋರ್ವನು ಹಳೆ ಮುದುಕ ಕಳೆದಿದೆ ಪ್ರಾಯದೊಳೆಪ್ಪತ್ತರ ಗಡಿ ಸಾಯುವ ಸಮಯವು ಸನಿಯಕಿದೆ. ಬಳಿಕಾ ಮುದುಕನು ಒಂದು ದಿನ ಅಳಿಯಲು, ಬರಡಾಯಿತು ಪ್ರಾಣ ೨ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದಾಗುತ ನಾಲುಕು ಸ೦ದಿವೆ ಮುದುಕಗೆ ಮದ...

೧ ಅನಂತ ಶೂನ್ಯದಾಳದಲಿ, ದುರಂತವಾದಗಾಧದಲಿ ವಿಶಾಲ ನೀಲ ಮಾಲೆಯಲಿ ತಾರೆಯೊಂದು ಮೆರೆಯಲಿ! ೨ ಆರಿಗೇನು? ಏತಕೆಂದು? ಅರಿಯಲಾರು ಬಲ್ಲರಿಂದು? ದಿನವದರಳಿ ಬಾಡಲ೦ದು, ಮಿನುಗಿ, ಮಿರುಗಿ ಕಾ೦ಬುದು! ೩ ‘ತನ್ನ ಬೆಳಕಿದಲ್ಪವೇನೊ, ಇನ್ನು ಲೋಕವರಿಯದೇನೊ...

೧ ಸತ್ಯ ಪೂರ್ಣ ಜ್ಯೋತಿ ಬೀರುವ ಬೆಳಕಿನಲಿ ಮು೦ದರಿಯುವ, ನಿತ್ಯ-ನಿರ್ಮಲ ಯೋಗಿ, ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಿ ‘ಮಹಾತ್ಮ’ಗೆ ವಂದನಂ ೨ ತಾನು ನಡೆಯುವ ನಡತೆಯಿಂದಲೆ ಸರಳ ಜೀವನ ಸಾರವ ಮಾನವರಿಗೊರೆಯಿಸುವ ‘ಮೋಹನ- ದಾಸ’ಗಿಂದೀ ವಂದನಂ ೩ ತ್ಯ...

ಶಾಂತಿ ಸೌರಭ ಮಿಲಿತ, ಲಲಿತ ಹರ್ಷೊತ್ಕಲಿತ, ಮುದಿತ ಶುಕ-ಪಿಕ-ಶಾರಿಕಾದಿ ಪಕ್ಷಿಸ್ತೋಮ ಕಲಕಲ ನಿನಾದಯುತ, ವಿವಿಧ ಪುಷ್ಪಿತ ಕುಸುಮ ನಿಚಯ ಮಧು ಸಂಗ್ರಹೋದ್ಯುಕ್ತ ಷಟ್ಪದ ನದಿತ, ಶುದ್ಧ ಪುಣ್ಯಾರಣ್ಯ ಭೂಮಿಯೆಸೆವುದದೊಂದು ಅಲ್ಲಿ ಕುಲಪತಿಯೋರ್ವನಿರುವ ಸಾ...

೧ ಮೊದಲು ಮುಂಜಾನೆಯದು ಮುಗುಳು ನಗು ನಗುತ, ಬಳಿಕ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವದು ಬಿರುಸು ನಗೆಯುಗುತ, ಕಡೆಗೆ ಸಂಜೆಯ ಸಮಯ ಸೌಮ್ಯವಾಗುತ್ತ, ಕತ್ತಲೆಯ ಕಾಲಿಮೆಯೆ ಪರಿಣಾಮವು ೨ ಮರದ ರೆಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗೆ ಮೊದಲೊಗೆದು, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸುಮವಾಗಿ ಬಿರಿದು, ದಿವಸದವಸ...