Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಯತಿವರನೆ

ಯತಿವರನೆ

ಯತಿವರನೆ ಶ್ರೀಗುರುವೆ
ಜನ್ಮಜನ್ಮದ ತಪವೆ
ಮೈಗೊಂಡು ನಿಂತಿರುವ ಕಲ್ಪತರುವೆ !

ಹಲವು ವರುಷದ ಹಿಂದೆ
ಕಲಿಕೆಯೆಲ್ಲವು ಸಂದೆ
ನಿನ್ನ ಸಂನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಬಂದೆ. ೧

ಕಾಳಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ
ಬಾಳದೀವಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ಬೆಳಕನಿಡು ಗುರುವೆಂದೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ. ೨

ಮರಳಿ ಬಂದಿಹೆನಿಂದು
ಮುರಿದ ಸಂಸಾರವನು
ನಿನ್ನ ಪಾದದಿ ಹಾಕಲಿಕೆ ತಂದು. ೩

ಕಂಡ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ
ಜಡಕೆ ಆಯಿತು ಶರಣ
ಹೌಹಾರಿ ಹೋಗಿಹುದು ನನ್ನ ಹರಣ. ೪

ಬೇಡುವುದ ಬಲ್ಲವನೆ
ಬೇಡಲೇನೈ ನೀನೆ
ಕ್ಷೇಮಪಥದಲಿ ನಡೆಸು ಜೀವನವನೆ. ೫

ಕೇಳಲಾರೆನು ದಯೆಯ
ಮಡದಿಮಗುವಿಗೆ ಮೈಯ
ನೆಮ್ಮದಿಯ ಸಂಸಾರಸಾರ ಸಿರಿಯ. ೬

ತಪ್ಪಡಿಯ ತೊಲಗುತಲಿ
ಸುಖಶಾಂತಿಯರಸುತಲಿ
ಹಿರಿಬಾಳ ಬೀದಿಯಲಿ ನಾ ನಡೆಯಲಿ. ೭

ಮೋಹಮಾಯೆಯ ಗೆಲಿದು
ಘೋರತಪವನು ಗೈದು
ಕಲ್ಲರಳಿ ದಯೆಯ ಹಿರಿ ಆಸರಾದೆ. ೮

ತನ್ನ ತಾನುದ್ಧರಿಪ
ತಪದ ದಾರಿಗೆ ಪೋಪ
ಶ್ರದ್ಧೆಯನು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡು. ೯

ನಿನ್ನ ಬಳಿಯಲಿ ಬಂದು
ದೈನ್ಯದಲಿ ಮೊರೆನಿಂದು
ಸೇವೆಯಲಿ ಬೇಡಿದುದಗಳಿಪೆವೆಂದು ೧೦

ಲೌಕಿಕದ ಕೊಡುಕೊಳೆಯ
ಬಳಸುತಲಿ ಬರುವ ಜನ
ಬಳಿಯಲಾರರು ತಮ್ಮ ಬಾಳಕೊಳೆಯ. ೧೧

ದೈನ್ಯದಂಭವ ಬಿಡಿಸು
ಸತ್ಯಧರ್ಮವ ಹಿಡಿಸು
ನಿನ್ನ ಧ್ರುವತಾರೆಯೇ ನಮ್ಮದೆನಿಸು. ೧೨
*****

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಕೋರ್‍ಟಿನಿಂದ ಬಂದ ಮೀರಾ ಬಳಲಿದವಳಂತೆ ಕುಸಿದು ಕುಳಿತಳು. ದೇಹ ಬಳಲಿದ್ದರೂ ಸಂತಾಪದಿಂದ ಎದೆ ಕುದಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕುದಿತ, ಮುಖ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೆಂಪು ಮಾಡಿ, ಇಡೀ ದೇಹ ಕೋಪದಿಂದ ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಕಾಲಲ್ಲಿದ್ದ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಾ ಕಳಚದೇ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪರ್ಸ್, ಪುಸ...

ಮಳೆ ಎಂದರೆ ಅಂತಹ ಇಂತಹ ಮಳೆಯಲ್ಲ. ಕೈ ಹೊರುವುದನ್ನು ಮೈ ಹೊರಲಿ ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ಬಟ್ಟೆ ಬರೆಗಳನ್ನೂ ಮೈಯ ಮೇಲೆಯೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಛತ್ರಿ, ಹೊದ್ದಿದ್ದ ಜಮಖಾನೆ, ಉಟ್ಟಿದ್ದ ಎರಡು ಗಾಂಧಿಪಂಚೆ, ತೊಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಕಿಚೆಡ್ಡಿ, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೆನೆದುದಲ್ಲದೆ, ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಚ ...

ಲಲಿತೆ ಬಾಲವಿದವೆ. ಮದುವೆಯಾದ ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಗಂಡ ಸಿಡುಬಿನಲ್ಲಿ ಸತ್ತ. ಲಲಿತೆ ಕುಂಕುಮವಳಿಸಿದಳು. ಒಂದೆರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನೊರೆಸಿ ಮುಖ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಆಗ ತಾನೇ ಇಂಟಿರ್‌ ಮೀಡಿಯಟ್‌ ಪಾಸುಮಾಡಿದ್ದಳು. ಎಂ. ಬಿ. ಬಿ. ಎಸ್...

ತೆಂಕಣದಿ ಹದಿನಾರು ಮೈಲಿಗಳಾಚಿ ಬಾಂದಳಕೆ ಭುಜಗೊಟ್ಟು ನಿಂತಿರುವ ಸಿಂಹಗಡವೇ-ಇದೋ ನಿನಗೆ ತಲೆಬಾಗುವೆನು. ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ, ನರಜಾತಿಯಲಿ ಹರಿಯಂತೆ ಮೆರೆದ ವೀರಲೀಲಾಲೋಲ ಶಿವಪ್ರಭುವನು ಶಿರದಲಿ ಹೊತ್ತು ಮೆರೆಯಿಸಿದ ಸಿಂಹಗಡವೇ ಇದೋ-ನಿನಗೆ ವಂದಿಸುವೆನು. ಅಂದು ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಧರ್‍ಮ-ನಮ್ಮ ಹ...

(ದುಡ್ಡೇ ಧರ್ಮ, ದುಡ್ಡೇ ನೀತಿ, ದುಡ್ಡೇ ನ್ಯಾಯ, ದುಡ್ಡೇ ದೊಡ್ಡಪ್ಪ. ದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ಯಾವ ಹೇಸಿಕೆಲಕಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯದ ಕೆಲವು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ, ದುರಾಶೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವದಕ್ಕಾಗಿ, ಹೊತ್ತು ಸಾಧಿಸಿ ಕತ್ತೆಯ ಕಾಲನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಡಿದು ಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು...

ಕತ್ತಲ್ಗಡಲ ತಳದಲಿತ್ತು ಲೋಕ. ಕೋಟಿ ತಾರೆಗಳಿಂದ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಗಗನತಲ, ನಿಶಾಸುಂದರಿಯ ವಜ್ರಖಚಿತ ನೀಲಾಂಬರದ, ಹರಡಿದ ಸೆರಗಿನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು. ನೀರವ! ನಿಶ್ಚಲ! ಅನಿಲನು ಕೂಡ ದಿನವೆಲ್ಲ ಅಲೆದಲೆದು, ಸೊಕ್ಕಿ ಮೆರೆದು ಸೊರಗಿ ಸೋತು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ. ಒಂದು ಮನೆ. ಅದರ ಹೆಸರು “ಮಾಯಾಲಯ...