Browsing Tag: Vishwanatha Neralakatte

ಬೆವರಿಳಿಯುತ್ತಿರುವ ಮುಖ, ಕಳೆಗುಂದಿದ ಕಣ್ಣು ಬಾಡಿ ಬಸವಳಿದ ಹೆಣ್ಣು ಚಿಂದಿ ಆಯ್ವ ಕೈಗಳು, ನಡೆದು ದಣಿದ ಕಾಲು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದ ಒಡಲು ಗುರುವಿಲ್ಲ ಹಿಂದೆ; ಗುರಿಯಿಲ್ಲ ಮುಂದೆ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಬಾಲ್ಯ ಚಿಂದಿಯ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲೇ ಬಂಧಿ ಅಲ್ಲೇ ನಾಂ...

ಹಲವು ದಿನಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯೊಂದನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಆದರೂ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಯಾವಾಗ ಸಿಗಬಹುದೋ?! ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸೋಣವೆಂದರೆ ಪದಪುಂಜವೇ ಸಾಲದು ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಹೊರಟೆ ಆದರೆ ಸಂಕೇತಗಳೇ ಸಿಗಲೊಲ್ಲದು ಅಳತೆ ಮಾಡೋಣವೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ...

ಮಕರಂದವಿಲ್ಲದ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ದುಂಬಿಗೇನಿದೆ ಕೆಲಸ? ರಸವಿಲ್ಲ; ಸರಸವಿಲ್ಲ ಬರೀ ನೀರಸ ಬದುಕು ಎಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮರದಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿಗಾವ ಆಸಕ್ತಿ? ಫಲವಿಲ್ಲ; ಒಂದಿಷ್ಟು ಛಲವಿಲ್ಲ ಬಲ ಕಳೆದು ಹೋದ ಬದುಕು ನೀರಿಲ್ಲದ ತೊರೆ ಸೆಳೆಯಬಹುದೇ ತನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಜನರನ್ನು...

ಮನೆಯ ಹೊರಗಡೆ ನೀಲಾಕಾಶದಲ್ಲಿ ಗುಡುಗು-ಮಿಂಚಿನ ಆರ್ಭಟ ಮನದ ಒಳಗಡೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸ್ನೇಹಿತನ ನೆನಪು ‘ಬೊರ್’ ಎಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ ಜೋರಾಗಿ ಜಡಿ ಮಳೆ ಗೆಳೆಯಾ, ಯಾಕಿಂದು ನನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ಕಾಡುತ್ತಿರುವೆ? ಮಳೆಯು ಹೊತ್ತು...

ಶತ-ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ನಾವು ಬಂಧಿಗಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೇವೆ ಮತ-ಧರ್ಮಗಳೆಂಬ ಉಕ್ಕಿನ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ ಈ ಕೋಟೆಯ ಅಡಿಪಾಯ ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಬಲ ಹಿಂದೆ, ಈಗ, ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆಯೂ ಅಲುಗಾಡಿಸಲಾರದಷ್ಟು ನಾವು ನಮ್ಮ ತನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಧರ್ಮವೆಂಬ ಕೂಡಿ- ಕಳೆ...

ನಾನೂ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ ನನಸು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಆದರೆ, ನನ್ನದು ಹಗಲುಗನಸಲ್ಲ ರಾತ್ರಿಯ ಸುಂದರ, ಸುಮಧುರ ಸ್ವಪ್ನ ದಿನಾ ಒಂದೊಂದು ಕನಸು ಆಶಾಗೋಪುರವ ಹತ್ತಿ, ವಾಸ್ತವ ಲೋಕದಿಂದ ಮೇಲೇರಿ ವಿಹರಿಸಿದ ಅನುಭವ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಳಗೆ ಕಾಣುವ ನಿಜ...

ಕವಿಯ ಪ್ರಥಮ ಕವನ ಮಗುವಿನ ಮೊದಲ ತೊದಲಿನಂತೆ ಗೀಚಿದ್ದೇ ಕಾವ್ಯ; ಆಡಿದ್ದೇ ಮಾತು ಅಪ್ಪು-ತಪ್ಪುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪು ಪುಳಕದ ಭಾವನೆ ತುಳುಕಿಸುವ ಕವನದ ಮೊದಲ ಸಾಲು ಮೊದಲ ಸಾಲಿನ ಜೊತೆ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡವದೆಷ್ಟೋ ಸಾಲು ನವ ಜನಿತ ಕವಿ...