Home / ಕವನ / ಕವಿತೆ / ಕಚ್ಚಾ

ಕಚ್ಚಾ

ಕಚ್ಚಾ ಸ್ವಾಮೀ ಬಹಳ ಕಚ್ಚಾ
ಕಚ್ಚಾ ಬರೀ ಕಚ್ಚಾ

ತೆರೆದು ನೋಡಿದರೂ ಕಚ್ಚಾ
ಅರೆದು ನೋಡಿದರೂ ಕಚ್ಚಾ
ಕೊರೆದು ನೋಡಿದರೂ ಕಚ್ಚಾ
ಬರೆದು ನೋಡಿದರೂ ಕಚ್ಚಾ

ಆಕಾಶ್ದಾಗೆ ಚುಕ್ಕೀ ಎಣಿಸಾಕ
ಸೃಷ್ಟೀ ಚೆಂದಾ ಬಣ್ಣಿಸಿ ಗುಣಿಸಾಕ
ಬಾಗಿಲು ಬಾಗಿಲು ಬಡಿದು ಕರೆದರೆ
ಕೇಳ್ದೋರೆಲ್ಲಾ ಹುಚ್ಚಾ ಅಂದ್ರು

ಯಾರಿಗೆ ತಿಳಿಬೇಕ್ ನಿನ್ಮಾತು
ಬರ್ತಾವ್ ಹೊರಗೆ ಸೋತ್ ಸೋತು
ಅಲ್ಲೊಂದ್ ದೀಪಾ ಇಲ್ಲೊಂದೀಪಾ
ಮಿಣಕ್ ಮಿಣಕ್ ಅಂತಾವೆ ಪಾಪಾ
ಎಣ್ಣೀ ತೀರಿರ್ಬೇಕಂತಂದೂ
ನೋಡ್ಬೇಕಂತೀ ಉರಸೀ ಕಣ್ಣೀರಾದ್ರೂ ಸುರಸೀ
ತಿನಬೇಕಂತಾ ಬಾಯಾಗಿಟ್ಟೋರ್
ಬರೀ ಕಹೀ ಹುಳೀ ಅಂತಾ
ಒಗಿತಾರ್ದೂರಾ ಕಚ್ಚಾ
ಕಾಯಿ ಇನ್ಯೂ ಕಚ್ಚಾ
ಎಲ್ಲೋ ಮ್ಯಾಲೆ ಅಂತರದಾಗೆ
ನೇತಾಡ್ತಾವೆ ಹೂವಾ
ಕೈಗಳ್ ಹಿಡೀತಾವಾ
ನೆಲಾ ಬಿಟ್ಟೂ ಹೂವಾ ಹಿಡಿದ್ರೇ
ಉಳಿಸ್ತಾವೇನೋ ಸಾವಾ
ಇಳಿಸ್ತಾವೇನೋ ನೋವಾ

ಸಂತೆಯಾಗೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲ
ಚಿಂತೇ ಒಂದೇ ಕೊನೆಗೆ
ಕಚ್ಚಾ ಮಾಲು ಯಾತಕ್ತಂದ್ರಿ
ಕೊಡೋದಾದ್ರೆ ಉದ್ರಿ
ಕೊಟ್ಹೋಗ್ಬಿಡ್ರಿ ಮುಂದಿನವಾರ
ಕೊಡ್ತೀವಂತಾರ್ ರೊಕ್ಕಾ
ಒಯ್ದಾವ ತಿಕ್ಕಾ ಪುಕ್ಕಾ
***

Tagged:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಚಾವಣಿ ತೂತಾಗಿ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ನಿದ್ದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಉಗ್ಗವನದೂ ಅದೇ ಕತೆ. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಗ್ಗವನಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹಳೇ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದು ಸಾವಿತ್ರಿ ತೂಕಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಆಗಾಗ ಚಳಕ್ಕನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಿ...

ದೀಪಾವಳಿಯ ಸೂಟಿಯನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋದಾಗೆಲ್ಲ ಕತೆಯ ಸುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೇಳುವದಿಲ್ಲ. ಊರಿಗೆ ಬಂದು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರದಿದ್ದರೆ ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತ್ತಾನೇ? ಅವನ ಆಮಂತ್ರಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೇ ಹೋಗುವದು ಉಚಿತವೆಂದು ತೋರಿತು. ಅವನ ಕತೆ ಕೇ...

ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮಗು ಹೆನ್ರಿ ನೋಡಲು ಬಲು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ. ಸೇಬಿನ ಕೆನ್ನೆಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಚು ಕೂದಲು, ನೀಳ ಮೂಗು, ಮುದ್ದಾದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಯಿ, ನೋಡಿದೊಡನೆ ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು ಆ ಮಗು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು. ತಂದೆ ಸ್ಮಿಥ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಮೇರಿಗೆ...

ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಂಕರ ಹೂಂಗುಟ್ಟಲೇಬೇಕಾಯಿತು. “ಹುಡುಗಿ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಆಗಿ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಾಯಮಾಡಬರುತ್ತದೆಯೇ?” ಎಂದು ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೆಯವರು ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿದರು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೆಗಡೆಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಗುಣಗಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ...

ಅಡಿಗೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಉಮೆಯು ಓಡಿ ಬಂದು “ನೀರಿನ ಕೊಡದ ಬಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪೆ ಕುಳಿತಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾಕಿ ಕೊಡಿ” ಅಂದಳು. ತನಗೆ ಹೆದರದವಳು ಒಂದು ಕಪ್ಪೆಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡು ಉಮೇಶ ಒಳಗೆ ಬಂದ. ಕಪ್ಪೆಯು ಭದ್ರಾಸನ ಹಾಕಿತ್ತು. ಉಮೇಶ ಒಂದು ಸೌದೆಯಿಂದ ಕೊಡವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿ...

ಹೊಲದ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ದವ್ವ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಬಿಳಿ ಜ್ವಾಳದ ತೆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ಗಾಳಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದೇ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ತಾನು ಬಾಲ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದದ್ದು ನೆನಪಾಗಿ ಎಂಬತ್ತೈದರ ಸಿದ್ದವ್ವಳಿಗೆ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹರೆಯ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದಂಗೆ ಆಯ್ತು. ತನ್ನ ಸೊರಗಿ ತೆಳುವಾದ ಕೈ ಕಾಲು...