ಪತಿಯು ಮಡಿದ ಸುದ್ದಿಯು ತಾ ರತಿಯು ಕೇಳಿದಳೋ ಅಯ್ಯೋ ತಾ ರತಿಯು ಕೇಳಿದಳೋ ಕ್ಷಿತಿಯೋಳು ಹೊರಳ್ವಳೋ ||ಪ|| ಅಯ್ಯೋ ಎನ್ನ ಪ್ರಾಣ ಪತಿಯೆ ಪ್ರಾಣ ನೀಗಿದೆಯಾ ಅಯ್ಯೋ ಪ್ರಾಣ ನೀಗಿದೆಯಾ ಎನ್ನ ಕೈಯನಗಲಿದೆಯಾ ||೧|| ನಾ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೋಯ...
ಮಾರ ವೀರ ತನ್ನ ಮನದಿ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಹರನ ತಪವ ಸೂರೆಗೊಂಬುದಕೆ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವೆಲ್ಲ ಕೂಡಿಸಿ ||ಪ|| ಅಳಿಯು ಗಿಳಿಯು ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಬಳಗವೆಲ್ಲಾ ಮುಂದೆ ಹೈಮಾಚಲಕೆ ತೆರಳ ಹೇಳಿ ಪುಷ್ಪದಲರು ಬಿಲ್ಲಿಗೇರಿಸಿ ||೧|| ಅಂಗಜನು ಪೋಗಿ ಮಾತಂಗ ಪರ್ವತವನು ಏರಿ ತುಂಗ...
ಹೇ ಕೃಷ್ಣ ತಂದೆ ಏನುಕಾರ್ಯ ಹೇಳಿದೆ ಎನಗೆ? ಮನಸಾಯಿತೆ ನಿನಗೆ ||ಪ|| ಹಡೆದ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಪಿತಗೆ ಹರುವಿಲ್ಲವೋ ಇದು ಕಠಿಣವಲ್ಲವೋ ||೧|| ಹರನ ಉರಿಯಗಣ್ಣಿನೆದುರು ನಿಲ್ಲುವರ್‍ಯಾರೋ? ಆವ ಪುರುಷರ ತೋರೋ ||೨|| ಬೆಂಕಿಯೊಳಗೆ ನೂಕಬಾರದೆ ಬ್ಯಾಸರವಾದರೆ?...
ಹರಿ ವಿರಂಚಿಯೂ ಕೂಡಿ ಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿ| ಕೂಡಿ ಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕರೆಸಿ ಕೇಳೆಯಾ ತಾರಕಾಸುರನ ಬಾಧೆಯ||ಪ|| ಹರನ ತಪವನುಽ ಕೆಡಿಸಿ ಸ್ಮರಗೆ ಬೋಧಿಸು| ಕೆಡಿಸಿ ಸ್ಮರಗೆ ಬೋಧಿಸು ಸುರರ ಬಾದೆಯ ಬ್ಯಾಗ ಪರಿಹರಿಸುವುದು||೧|| ಅಕ್ಷ ಮೂರ್ತಿಯಽ ತಪವು ಭ್ರಷ್ಟ...
ಸತಿ ಹೋಮದೊಳಾದುದ ಕೇಳಿ ಶಿತಿ ಕಂಠನು ವ್ಯಸನವ ತಾಳಿ ಕೈಲಾಸದ ವೈಭೋಗವನು ಪಾಲಿಸುವುದ ಬಿಟ್ಟನುಽ ಶಿವನೋಽ||ಪ|| ತಾಳಿದ ಮೌನವ ತಪಸಿಗೆ ಮನವನು ಕೂರಿಸಿದನು ಆ ಪರಮಾತಮನೂ ಶಿವನೋಽ||೧|| ಹೇಮಕೂಟ ಪರ್ವತಕೆ ಹೋಗಿ ತಾ ಮಾಡುತ ತಪ ಶಿವಯೋಗಿ ಪ್ರೇಮದಿಯವತರಿಸ...
ಮೂಢತನವು ಸೇರಿತೇ ರೂಢೀಶ ನಿನ್ನಗೆ ಬ್ಯಾಡ ಶಿವನ ಕೂಡ ಹಗೆ ||ಪ|| ಜನನ ಸ್ಥಿತಿ ಸಂಹಾರ ಕರ್ತ ಘನ ಮಹೇಶನು| ತಾ ಯಾರಿಗೆ ಸಿಲುಕನು ||೧|| ಮನಕೆ ತಿಳಿಯೋ ಜನಕ ನಿನ್ನ ತನುಜೆ ಮಾತನು | ನಾ ಮುಗಿವೆ ಕೈಯನು ||೨|| ಅದಿ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪರನಾದ ಭಾವವೋ ತಿಳ...
ಪ್ರೀತಿ ಬಳ್ಳಿಯು ಹಬ್ಬಿದೆ ಧರಣಿಯೆದೆಯ ಹಾಸಿನಲ್ಲಿ, ನೀಲ ಮುಗಿಲ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗಾನ ಸುಧೆಯು ಸಾಗಿದೆ… ನಾನೇ – ನೀನು, ನೀನೆ – ನಾನು, ಬುವಿಯೆ – ಬಾನು, ಬಾನೇ ಬುವಿಯು, ಸೇತುವಾಗಿ ಬೆಸೆದಿದೆ… ಮೊದಲು ಕೊನೆಗಳಿಲ್...
